Ads 468x68px

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

Όνειρο ήταν και πέρασε... Ερωτική Μυθοπλασία

Βρέθηκα σε κύκλο σκοτεινό στ’ όνειρο που είδα χθες το βράδυ
κι ήμουνα απ’ τη μια του κύκλου εγώ κι εγώ από την άλλη
πες μου τι είν’ αυτά που βλέπω εδώ, πρόφτασα να πω στον εαυτό μου,
μη μιλάς μον’ κοίτα και πέρνα λέει αυτός και βγήκα από τ’ όνειρό μου.

Η μούσα του ονείρου..
Η μούσα δεν είναι αντικείμενο. Είναι σπόρος που πέφτει σε καρπερό χωράφι. Είναι η μήτρα. Η μούσα είναι το σπέρμα. Είναι το σπίρτο που πυροδοτεί. Είναι  το εισιτήριο εκείνου και εκείνης που θαυμάζει, εκστασιάζεται και αποκαλύπτει τις βαθύτερες σεξουαλικές του ορμές σε κάποιον που μπαίνει ως στόχος στο μυαλό του και στις σεξουαλικές φαντασιώσεις του.
Φυσιολογικοί άνθρωποι δεν υπάρχουν, είναι ένας μύθος η κανονικότητα. Ακόμα κι εκείνος που σου φαίνεται τόσο κανονικός, τόσο απλός, κρύβει στην ντουλάπα του σκελετούς και δυναμίτες, πτώματα, ενοχές και πόθους.
Αργά βράδυ, μόνος στο μικρό γραφείο αρμενίζει στο μύθο του και προσπαθεί  αρμονικά να διαχειριστεί την αλόγιστη  συσσώρευση του πόθου του και την συνεχή έξαρση της φαντασίας του.
Οι φαντασιώσεις του είναι οι καταλύτες που του επιτρέπουν να υπερβεί την τάξη, και του ανοίγουν τις κλειδαριές της σεξουαλικότητας και συχνά τον οδηγούν στον οργασμό.
Στην ερωτική του οπτασία θυμάται πώς την κοίταζε με λαγνεία όταν τέντωνε το σφιχτοδεμένο κορμί της για να τακτοποιήσει τους φακέλλους στα ψηλά ερμάρια του φωτεινού γραφείου. Μια επαφή τους που την κράτησε να ανέβει το μικρό σκαμπό και τα χέρια τους έμεναν λίγο παραπάνω σφιγμένα  μεταξύ τους, και δυο τρεις φορές που της άγγιζε τη μέση της στιγμιαία την ώρα που περνούσε από κοντά του. Αυτά του έρχονται στο νου και η σκέψη του έψαχνε μέσα της σαν σκοπευτής, ορμητικά, παθιασμένα σαν να την ερευνούσε ολοκληρωτικά, σαν να διάβαζε την ίδια της την ψυχή που τον κρατούσε σε σεξουαλική διέγερση άσεμνα και ακόλαστα βγάζοντας στην επιφάνεια τις πρωτόγονες απόκρυφες παρορμήσεις του για  εκείνη, με λατρευτική αφοσίωση, σαν να προσπαθεί, να έλθει σε σωματική επαφή μαζί της. Την φανταζόταν πάνω του και το χέρι του έπαιρνε φωτιά.  Το απολαμβάνει. Το τέλος της ηδονικής έκστασης έρχεται και η μοναξιά του τον πλημμυρίζει ξανά.
Τελευταία οι εντάσεις με το έτερον ήμισυ είναι σύνηθες φαινόμενο και αναρωτιέται τι φταίει.
Οι συζυγικές εντάσεις υπάρχουν, αλλά απορροφώνται από την αναγκαστική ρουτίνα της συζυγικής συμβίωσης. Δεν γίνονται χάσματα. Είναι τώρα ένας σύζυγος συμφιλιωμένος με τον εαυτό του και τη σύζυγό του. Την έχει αγαπήσει, και την σέβεται σαν καλή μητέρα και νοικοκυρά αλλά….. Στο τέλος, η εικόνα της σεξουαλικής επιθυμίας ακόμη και η ερωτική τους συνεύρεση, μέσα στην φθορά ενός κουρασμένου δεσμού, γίνεται απόμακρη, μια δύσκολη συνήθεια, με πολλές τριβές. Έχει χαθεί η συναισθηματική τους ταυτότητα, κλείδωσαν σεξουαλικά.
Είναι μαζί ως παντρεμένοι πολλά χρόνια. Για την σύζυγο το σεξ δεν της προκαλεί πλέον καμία ευχαρίστηση, και αν καμιά φορά το κάνει από αγγαρεία ίσως γιατί τον αγάπα ακόμη, αλλά πραγματικά δεν αισθάνεται σεξουαλική επιθυμία και έλξη να βρεθεί μαζί του. Τα τελευταία  χρόνια νοιώθει ότι τον βλέπει σαν έναν πολύ καλό της φίλο που τον αγαπά, νοιάζεται γι’ αυτόν, είναι ο πατέρας των παιδιών τους, ένας καλός άνθρωπος.
Τι είναι αυτό που άλλαξε απόψε και του αναζήτα να νιώσει το ηδονικό σκίρτημα παντού, σε όλο της το κορμί, μετά από καιρό, και αυτός δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο κάλεσμά της, γιατί σχεδόν έχει παραλύσει από τα προηγούμενα κελεύσματα της φαντασίωσης του και της σεξουαλικής ικανοποίησης του. Νοιώθει τα ερωτικά φιλιά της και δυσκολεύεται, να έλθει σε πλήρη σωματική επαφή μαζί της. Αργά βασανιστικά φέρνοντας στη φαντασίωση του εκείνη την "μούσα" του, τον  πρωταγωνιστή στις φαντασιώσεις του …. ο θρίαμβος του ονειρικού, που αρνείται το αδύνατο...., η σάρκα του μιλάει και ανταποκρίνεται στο ερωτικό κάλεσμα, είναι έτοιμος, αλλά φευ, η σύζυγος του ζητά να την περιμένει και αυτό τον εξουθενώνει. Θέλει να τελειώσουν την ερωτική τους πράξη διαφορετικά. Πάρε με στην «ευλογημένη στάση» του λέει, μια σεξουαλική στάση προφανώς δημοφιλής στις γυναικείες εκκλησιαστικές συνάξεις. Στήνεται στα τέσσερα λοιπόν. Δεν είναι κακό.. Όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας και του προσφέρει αφειδώς το αιδοίο και τον πισινό της.  Του δίνεται απολαμβάνοντας το σεξ, απελευθερωμένη, ποθεί, και επιδιώκει την σεξουαλική ηδονή, βρίσκεται σε σεξουαλική διέγερση, και του παραδίδεται, χωρίς αντίσταση,  που δεν της αφήνει αλώβητη καμιά είσοδο. Αυτός μπαινοβγαίνει μέσα της δυνατά, χαοτικά, όπως ακριβώς εκείνη το ζητάει. Ταυτόχρονα σκέψεις τριβελίζουν το μυαλό του. Το κλειδί ίσως να βρίσκεται καλά κρυμμένο στον φανταστικό της κόσμο. Ίσως φαντασιώνεται και  αυτή. Φαντασιώνεται μια ερωτική σχέση με το ρασοφόρο ξομολόγο της, πως πολύ θα ήθελε να την αγκαλιάσει ντυμένος τα ράσα του και η μυρωδιά του λιβανιού να αναδύεται απ’ γύρο τους, στο μικρό δωματιάκι που εκτελούσε τις εξομολογήσεις του. Φαντάζεται τον ιερέα να φορά το πετραχήλι, μπροστά στα εικονίσματα να προσεύχεται και γυρνώντας της ζητά να πάει να γονατίσει μπροστά του. Αυτή γονατίζει εκεί ακριβώς που έπρεπε. Ο ιερέας σήκωσε το πετραχήλι και το έβαλε πάνω στο κεφάλι της, ακούμπησε τη παλάμη του από πάνω και ξεκίνησε την εξομολόγηση. Όση ώρα του έλεγε τις «αμαρτίες» της, ο ερεθισμός άρχισε να φουντώνει μέσα της, ερεθίζεται, με την σκέψη στον φαλλό του ρασοφόρου σε στύση. Ίσως και να υπήρχε μια σεξουαλική σχέση μεταξύ τους που έμενε καλά κρυμμένη, γιατί δεν θα ήθελαν να διαταράξουν την φήμη τους.
Η σκέψη του γεμίζει εικόνες από τα περασμένα. Θυμάται, ο ιερέας ερχόταν στο σπίτι για κανένα ευχέλαιο , για αγιασμό και κάποιες φορές οικογενειακά σε φιλικές επισκέψεις. Στη διάρκεια αυτών των επισκέψεων το βλέμμα του ιερέα έπιπτε πάνω της έστω και φευγαλέα και έλεγε τόσα, όσα ποτέ τα χείλη του δεν θα μπορούσαν να ξεστομίσουν, δεν μπορούσε να κρατήσει το βλέμμα του μακριά από το αντικείμενο του πόθου του.Είναι αυτός ο εκφραστικός τρόπος με τον οποίο ένας άνδρας κοιτάζει μια γυναίκα που κάνει το σώμα της να μυρμηγκιάζει. Ο ιερέας την εποχή που ήρθε στην ενορία, πρέπει να ήταν σαράντα και χρονών, ψηλός, με  φαρδιές πλάτες και σφικτό κορμί. Την γενειάδα του την διατηρούσε κοντά κουρεμένη και το γκρίζο μαύρο μαλλί του συνήθως το έδενε σε κότσο. Είχε τα αδρά χαρακτηριστικά των ανδρών της νοτίου Ελλάδας, με ένα βλέμμα υγρό διαπεραστικό…
Τον θυμάται που την επισκεπτόταν στην εργασία της και συζητούσαν διάφορα θέματα της ενορίας. Τον δέχτηκε με ευχαρίστηση για ξομολόγο της και με την προτροπή του άρχισε να συμμετέχει πιο ενεργά σε διάφορα ενοριακά θέματα. Οι επισκέψεις στο χώρο εργασίας της άρχισαν να γίνονται συχνότερες. Ταυτόχρονα συχνότερη έγινε και η συμμετοχή της στις εκκλησιαστικές του αγρυπνίες. Τότε πέρναγε απαρατήρητη αυτή η επαφής τους, απόψε που το σκέπτεται και φέρνει πίσω τις εικόνες αυτές του δείχνουν μια άλλη πραγματικότητα. Βλέπει τον ιερέα να εισέρχεται άνετος χαμογελαστός στο χώρο της να λένε διάφορα καθημερινά και η επίσκεψη να τελειώνει με τον συνηθισμένο διάλογο.. Τα χείλη να λένε «ευλογημένη απόψε έχουμε αγρυπνία» και η ματιά του διαπεραστική, διερευνητική γεμάτη λαγνεία να λέει «απόψε θα πληρώσεις όλες της αμαρτίες σου, θα σε πηδήξω από παντού.», αυτή σκύβει του φιλά το χέρι, το κρατά και λέει. «Το ξέρεις πάτερ ότι δεν λείπω από καμία αγρυπνία σου», τα ματιά και το κορμί της μετέδιδαν, «πάτερ με κολάζεις, το βρακί μου έγινε μούσκεμα» με τη φαντασίωση ότι το πέος του ήταν ήδη καυλωμένο. Στη συνέχεια ο ιερέας αποχαιρετώντας το σύζυγο, ένα αμυδρό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του, ωσάν να έλεγε,  «μαλάκα, απόψε θα στη γαμήσω όπως μονό οι άνδρες ξέρουν»
Ο ιερέας σταμάτησε για λίγο την εξομολόγηση. Σηκώνει το ράσο του να μην τον εμποδίζει το ρίχνει πίσω στην πλάτη του,  κάτω από το ράσο φορούσε τζιν παντελόνι όπου διακρινόταν η έντονη στύση στο πέος του. Ξαναβάζει το πετραχήλι και το χέρι του στη κορυφή του κεφαλιού της πάλι και δεν της επιτρέπει να σηκωθεί, αντίθετα ένιωσε πιο βαρύ το χέρι επάνω της την κρατούσε γερά εκεί. Μέχρι που έχασε την ισορροπία της, γέρνοντας μπροστά. Πέφτοντας με το πρόσωπο πάνω του ένιωσε το πέος σε πλήρη στύση, σκληρό σαν σίδερο. Ήταν καυλωμένος. Άπλωσε τα χέρια της και τον έπιασε αριστερά και δεξιά από τα μπούτια του για να συγκρατηθεί, Ο ιερέας πρόσθεσε και το άλλο του χέρι πάνω στο κεφάλι της και την κράτησε εκεί, κολλώντας το πρόσωπό της στο φουσκωμένο πέος του πάνω από το παντελόνι του. Άρχισε με τα χέρια του να μετακινεί το κεφάλι της κάνοντάς το πρόσωπό της να τρίβεται εκεί, ενώ άρχισε να μετακινεί κι εκείνος τη μέση του, να αναστενάζει βαριά και να μουρμουρίζει κάτι ακατάληπτες προσευχές. Τα χέρια του είχαν μπει βαθιά μέσα στα μαλλιά της ανακατεύοντας τα όπως την μετακινούσε και έτριβε το πρόσωπό της στο πέος του. Με το ένα του χέρι λύνει την ζωστήρα του ανοίγει το φερμουάρ του παντελονιού, απελευθερώνει το καυλωμένο του πέος μουρμουρίζοντας πως μ' αυτό θα την τιμωρήσει για τις αμαρτίες της. Με τ' άλλο χέρι την τραβάει από τα μαλλιά πάνω στο πέος του. Αυτή απλώνει τώρα τα χέρια χουφτώνει το ερεθισμένο πέος και ξεκίνα από το κάτω μέρος των όρχεων του να το γλύφει , ανεβαίνει γλείφοντας αργά, μεθοδικά, μέχρι την κορυφή του πέους του, και τον παίρνει σιγά σιγά όλον, μέχρι τα αρχίδια. Αυτός τη γαμάει χαλαρά από το στόμα χωρίς βία. Της λέει ότι είναι μια «ελεεινή αμαρτωλή», και για να συγχωρέσει τις αμαρτίες της την βάζει να πέσει μπρούμυτα στα τέσσερα μπροστά από τις εικόνες που κρέμονται στον τοίχο, της σηκώνει το φαρδύ φουστάνι πάνω από την μέση, τραβάει και σκίζει την κιλότα της κάνοντάς την κομμάτια. Ο  ζουμερός της κώλος τον ερεθίζει τόσο πολύ που αρχίζει να παίζει το καυλωμένο πέος του.  «Κούνησε τον αμαρτωλή», τη διατάζει με την επιβλητική βαριά φωνή του. Αυτή υπακούει χαλαρώνει, λικνίζεται αργά χορευτικά, κουνώντας μαζί και τη μέση της. Μετά από λίγο τον ακούει να ρουθουνίζει ανταριασμένος. Έχει γονατίσει πίσω της, αισθάνεται τα χέρια του να της ανοίγουν τον κώλο. Αμέσως μετά τη γλώσσα του να βυθίζεται στην κωλοτρυπίδα της γαμώντας την με πάθος. Όσο τη ρουφάει και τη πηδάει με το στόμα του, τα δάχτυλα από το ένα του χέρι έχουν μπει όλα μέσα στο μουνί της που έχει ανοίξει σαν τριαντάφυλλο, τα πάντα ανάμεσα στα πόδια της ήταν μούσκεμα. Γονατιστός από πίσω της τρίβει το καυλωμένο πέος του πάνω στα κωλομέρια της μέσα στη χαραμάδα του κώλου της, στη κωλοτρυπίδα της.
Του φωνάζει με πάθος να τη γαμήσει, του το ζητάει, το μουνί της έχει πάρει φωτιά, ο κώλος της καίγεται. Η καύλα παντού παρούσα στροβιλίζει το μυαλό της.
Ο ιερέας βογκώντας ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της, την αρπάζει δυνατά απ΄ τη μέση  και κολλώντας πάνω της χώνει το πυρωμένο πέος του ορμητικά βαθιά μέσα στο μουνί της συνεχίζοντας το ξέφρενο γαμήσι τους στην «ευλογημένη στάση», τον νοιώθει γεμάτη ως επάνω, η ηδονή την στέλνει στα ουράνια. Τον άκουγε ν' αναπνέει γρήγορα μέχρι να πιάνεται η ανάσα του και τότε είναι που τον ένοιωσε να τη σπρώχνει πιο δυνατά.  Κατάλαβε ότι άρχισε να χύνει, παραλίγο να σωριαστούν κάτω στο τσιμέντο. Τα καυτά του χύσια προσγειώνονται πάνω στο κώλο της, στη πλάτη της, στα μαλλιά της, τρέχουν στα πόδια της. Αυτή τελειώνει ακόμα μία φορά και ηρεμεί από τον οργασμό της τη στιγμή που ο ξομολόγος της στραγγίζει το πέος του πάνω της.
....  «γαμήθηκε με τον ξομολόγο της και το απήλαυσε».......
Η φαντασιώσεις αυτές τον ξεσηκώνουν και τον φθάνουν στα άκρα, παίρνει φωτιά, καίγεται μέσα του τον κάνουν να χύσει ξανά ξεστομίζοντας  βρομόλογα. Θα σου το ξεσκίσω και εγώ το μουνί σου «καριόλα», θα σου γλείψω και εγώ τη κωλοτρυπίδα και θα στη γαμήσω «πουτάνα»..

Όνειρο ήταν και πέρασε..
Ίσως ξαναρθεί μόλις νυχτώσει
και τ’ όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει...

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2008

εφοπλίσαντες ενήσομεν ευρεί πόντω.

Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η λέξη σέρνει πίσω της έναν ολόκληρο μύθο. Μύθο δίκαιο ή άδικο, θετικό ή αρνητικό, όπως και να το κοιτάξει κανείς. Πάντως σίγουρα υπαρκτό. Οι ήρωες στην Ελλάδα ήταν ή Κολοκοτρωναίοι ή εφοπλιστές. Φτωχόπαιδα που γίνανε ζάπλουτοι μετά από κόπους, θυσίες, βάσανα. Χίλιες περιπέτειες. Ασημοι που έφτασαν να κάνουν παρέα με βασιλείς, πρωθυπουργούς, σταρ των τεχνών, μέχρι και του πνεύματος. Σύγχρονοι Οδυσσείς, ούτως ή άλλως. Με τις Πηνελόπες, τις Κίρκες, τις Σειρήνες τους. Πολυμήχανοι σίγουρα. Με την Ιθάκη - χρήμα, δόξα, εξουσία - ως τελικό προορισμό; Τι, πόσα, ποιοί θυσιάστηκαν στην περατζάδα λίγο ενδιαφέρει.

Tο πλοίο πρέπει να φτάσει στον προορισμό του. Aν φτάσει.

Eίθε το ταξίδι να είναι μακρύ.

Eμείς φιλοδοξούμε να περιγράψουμε και το ταξίδι και τις θυσίες. Mας γοητεύουν σίγουρα οι Oδυσσείς, αλλά τιμάμε και αγαπάμε και τους συντρόφους τους.
Πλοίο χωρίς πλήρωμα είναι φάντασμα που παραδέρνει ακυβέρνητο χωρίς προορισμό.

Eμείς είμαστε σίγουρα με το ταξίδι. Kαι δεν θέλουμε να τελειώσει ποτέ αυτό το ταξίδι.

Bέβαια, ο μύθος λέει ότι οι Σειρήνες αφορούσαν μόνο τον Oδυσσέα. Kαι μάλλον ο μύθος έχει δίκιο. Γι'αυτό, Oδυσσέα, φρόντισε τους συντρόφους σου. Kι εσείς, σύντροφοι, όταν ο Oδυσσέας τρελαθεί, δέστε τον.


'"Ε"

ΕΦΟΠΛΙΣΣΑΝΤΕΣ ΕΝΗΣΟΜΕΝ ΕΥΡΕΙ ΠΟΝΤΩ Οδύσσεια Β' 295

Το κύριο άρθρο του τεύχους 1, Μάρτιος 1993

Monthly Magazine 'EFOPLISTIS'
 
Web Informer Button