Ads 468x68px

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Ο Ιδας και η Μαρπισσα

Η ιστορία του Ίδας και της Μάρπησσα είναι ένας μύθος της αγάπης.
Αυτοί οι δύο χαρακτήρες απέδειξαν ότι η αγάπη και η αιώνια αφοσίωση δεν μπορούν να κατακτηθούν από το ξίφος, τη δύναμη, την ομορφιά ή τη δόξα. Η Μάρπησσα ήταν νέο κορίτσι που κάποιο χρόνο στη ζωή της βρήκε η ίδια στην ανάγκη να επιλέξει το σύζυγό της μεταξύ ενός θνητού και ενός Θεού. Ποια ήταν η απόφασή της; Κοιτάξτε μέσω του μύθου για να βρείτε την απάντηση.
...........................................................................................................
Ι)... "Στην ελληνική μυθολογία η Μάρπησσα ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Εύηνου. Η Μάρπησσα απάχθηκε από τον `Ιδα, που την είχε δεί να χορεύει στο ιερό της «Ορτυγίας Αρτέμιδος», επάνω στο όρος Χαλκίς της Αιτωλίας. Ο Εύηνος κυνήγησε πάνω σε ένα άρμα τον Ίδα μέχρι τον ποταμό Λυκόρμα. Εκεί ο Ίδας του ξέφυγε επειδή είχε φτερωτό άρμα που του είχε δώσει ο πατέρας του, ο θεός Ποσειδώνας."
ΙΙ)... Ίδας μυθολογικός ήρωας των Αιτωλών και Μεσσηνίων. Ήταν γιος του Αφαρέα και αδερφός του Λυγκέα. Κατά την παράδοση, έκλεψε με τη θέλησή της από το ναό του Απόλλωνα την κόρη του ποταμού Εύηνου Μάρπησσα, την οποία ο θεός είχε αρπάξει με τη βία. Ο Απόλλωνας τον καταδίωξε και μονομάχησε μαζί του. Τότε μεσολάβησε ο Δίας και ρίχνοντας έναν κεραυνό χώρισε τους δύο αντίπαλους. Μετά έδωσε εντολή να διαλέξει ελεύθερα η Μάρπησσα όποιον από τους δύο ήθελε για σύζυγο. Εκείνη διάλεξε τον Ίδα και από την ένωσή τους γεννήθηκε η Κλεοπάτρα, η σύζυγος του Μελέαγρου.
........................................................................................................
Ο Αβραάμ παρέδωσε την όμορφη γυναίκα του Σάρα, στον Φαραώ για να μην κινδυνέψει η ζωή του. [Αδελφούλα του, παρουσίασε, το όμορφο και ζωηρό νυμφίδιο].
Ιδού πως άπαντα η ιστορία Ελληνικά, στον αστείο ισχυρισμό της βίβλου.
Οι Έλληνες δεν δίστασαν να τα βάλουν με τους θεούς, και κυρίως ο κατ’ εξοχήν θεομαχητης ήρωας Ηρακλής.
Ο Μενέλαος πάλεψε με τον Νηρέα.
Ο Ηρακλής με τον Αχελώο, τον Απόλλωνα, τον Άρη που τον λάβωσε σοβαρά στο πόδι, τον Πλούτωνα, τους Τιτάνες, και με τον ίδιο τον Δια, όταν τόλμησε να ελευθερώσει τον Προμηθέα από τα δεσμά του.
Αλλά ένας Ήρωας που αξίζει να αναφερθεί, και να συγκριθεί με τα αστεία ιστορήματα της βίβλου, και τους λόγους που ο Αβραάμ, έδωσε την γυναίκα του στην κλίνη του Φαραώ. Για να σώσει το τομάρι του, διότι φοβούμενος, να τον δουν με τόσο όμορφη Χαλδαία γυναίκα, θα τον ρίχνανε σε κανένα οχετό αποχέτευσης, για να του πάρουν, το λαχταριστό κοράσι.
Είναι ο Ίδας. Ο ήρωας Ίδας στον αντίστοιχο ελληνικό θρύλο αρνείται να παραδώσει την εκλεκτή της καρδιάς του Μάρπησσα ακόμη κι όταν τη διεκδικεί ένας υπέρλαμπρος θεός, ο κατάξανθος σαϊτευτής Απόλλωνας. Ο ισχυρότερος αντεραστής, ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας ζητά να πάρει την αγαπημένη του Μαρπισσα, καθώς ο Ίδας έφθασε στη Μεσσηνία. Ο Ίδας όμως δεν υποχώρησε, ούτε στιγμή δεν δίστασε. Απειλητικός τέντωσε το τόξο του ενάντια στο θεό.
Έλεγαν πως το τόξο του δεν λάθεψε ποτέ!
Ο Δίας όμως φρόντισε να συγκρατήσει το χέρι του ήρωα την κρίσιμη στιγμή. Άφησε την εκλογή στη διάθεση της νύφης.
Είχε έρθει ο καιρός που “κανείς” δεν μπορούσε να παραμερίσει αμαχητί έναν ήρωα!
Όσο… “θεός” και αν νόμιζε πως ήταν!
Η Μάρπησσα διάλεξε για μνηστήρα της το “θνητό” θεομάχο Ίδα.
“ Της λιγνοστραγαλης της Μάρπησσας Και του Ίδα, απ’ τους παλιούς που στάθηκε στη γη ο πιο αντρειωμένος. Κι ασκωσε αντίκρυ στον Απόλλωνα τον Φοίβο το δοξάρι”
Ο Ίδας μαζί με τους άλλους θεομάχους ήρωες στον ελληνικό θρύλο, σηματοδοτεί το τέλος της μακροχρόνιας ανεμπόδιστης εκμετάλλευσης των “θνητών” απ’ τους “θεούς”. Όλοι οι Ολύμπιοι δεν θα αργήσουν να αντιληφθούν ότι με τα “βέλη” του ο Έλληνας, είναι ο πρώτος που αναχαιτίζει την ακατάσχετη βουλιμία των θεών του.
Ενώ οι βιβλικοί ήρωες φοβούμενοι, όπως ο Ιακώβ την μήνη του αδελφού του γιατί δόλια τον είχε ξεγελάσει με την συνοχή της μητέρας του, στέλνει πρώτα τα γυναικόπαιδα του, και το δικό του τομάρι το κρύβει σε λαγούμι του φόβου.
Χιλιάδες σελίδες έχουν γραφτεί για το μύθο τούτο, με ερμηνείες απίθανες. Το μόνο που παραλείπεται είναι αυτό που η μετάφραση των Ο’ λέει. Ότι ο Ιακώβ νικημένος από τον φόβο της εκδίκησης του αδελφού του, παράτησε τους δικούς του και πήγε να “παλέψει”, “μόνος” του για περισσότερη ασφάλεια!
Όταν πλέον μετά δυο ημέρες πληροφορήθηκε ότι ο αδελφός του δεν του κρατά κακία παρουσιάσθηκε. Ο ήρωας μας καθυστέρησε γιατί εκεί στο λαγούμι του φόβου του, πάλευε με τον “θεό”
Ουδέν σχόλιο!!!
 
Web Informer Button