Ads 468x68px

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Πέθανε Ο Θεός

“Και ξυνεβη μοι φευγειν εμαυτου
έτη είκοσι”

Η Αμερικα σήμερα στην ιστορία του ανθρώπου καταγράφει μια επιδημία λέπρας πάνου στο δέρμα της γης. Η αρρώστια της είναι η ψυχολογική αθλιότητα των μαζών, όπως την ονόμασε ο Φρουντ.
Τέτοια βαριά πανούκλα κανείς δεν ημπορεί να προβλέψει πως θα τελειώσει. Όσο σοφός και να ’ναι. Και όσο και να ταράζει την ακοή του η βουή των πλησιαζόντων γεγονότων που είπε ο Απολλώνιος Τυανεας και ο Καβάφης. Ο πρώτος τον καιρό του Πλούταρχου και ο δεύτερος στον καιρό του Νίτσε. Των δυο σπουδαίων ανδρών, που κήρυξαν τον θάνατο του θεού μέσα στην ιστορία. Τη χιλιόχρονη και παντοδύναμη Ρώμη του Βαλεριανου του Ηλιογάβαλου την ξεθεμελίωσαν τέσσερις άνθρωποι. Ο Ιησούς, ο Παύλος, ο Πέτρος, η Μαρία. Άοπλοι όλοι, και ανίδεοι για το που τράβαγαν την ιστορία. Μαζί με την Ρώμη τότε καταποντίστηκε και ολόκληρη η Αρχαιότητα.
H Antlike.
Τι θα καταποντίσει την τραγική στην ατη και στην τύφλα της Αμερικα σήμερα με τις πλούσιες επαρχίες δορυφόρους της, συνεργούς στο παγκόσμιο έγκλημα. Θρησκευτικό, οικολογικό, πυρηνικό, σήψη οκνηρίας και αποζωωσης, η αδικία τους συσσωρεύεται γενεές τώρα στους αδύνατους, ηλεκτρονική ασυδοσία, Aids, δρόγες? H?.
Όποιο και να’ναι το εργαλείο μετριέται έλασσον. Γιατί το μείζον είναι ότι μαζί με την Αμερικα θα καταβουλιαξει ολόκληρος ο πολιτισμός του πλανήτη.
Ο καλός θεός όταν βρέχει, βρέχει επί δικαίους και άδικους. Και ο αγνός κεραυνός με τον οίακα όταν χτυπά, χτυπά αδιάκριτα, κυπαρίσσια, στάνες, βοσκούς. Και τον τάφο του Μαβίλη στο Δρίσκο.
Πάνου από τις πολιτείες μας έρχεται ο θάνατος μ’ενα δρεπάνι πελώριο και κοφτερό, ίδια η μήνη του φεγγαριού.
Μ’εκεινην την “ αρπην καρχαροδοντα “ του Ησίοδου. Που έκοψε τα γεννητικά μόρια του θεού Ουρανού. Τα αίματα που στάξανε στη γης, γέννησαν τις Ερινύες.
Απόσπασμα από το
“Πέθανε ο Θεός”
Του Δημήτρη Λιαντινη
Βιβλίο “ΓΚΕΜΜΑ”
1

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Web Informer Button