Ads 468x68px

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

Τα άλογα του Διομήδη


8ος Άθλος του Ηρακλή


Ο Διομήδης ήταν πολεμόχαρος βασιλιάς της Θράκης, γιος του θεού, του πόλεμου Άρη, και αρχηγός ενός ξακουσμένου στρατού με τ’ όνομα Βιστονες. Το καμάρι όμως του Διομήδη ήταν τέσσερα ατίθασα άλογα “Κηλωνες”, απ’ τα οποία φιλοδοξούσε, να αποκτήσει μια φοβερή γενιά αλόγων, για να εξοπλίσει μ’ αυτά τους ήδη τρομερούς πολεμιστές του, πεζοπόρους όμως Βίστονες. Αυτά ακριβώς τα άλογα πήρε εντολή ο Ηρακλής από τον Ευρυσθέα να κλέψει.
Ο Ηρακλής ξεκινώντας γι’ αυτόν τον δύσκολο άθλο πήρε μαζί του μερικούς φίλους του, αν χρειαστεί να πολεμήσουν στο πλευρό του. Ανάμεσα τους και ο Αβδηρος ένας τολμηρός νέος από την Λοκρίδα. Ο ήρωας με τους συντρόφους του έφθασε στην Θράκη με πλοίο.
Ο Ηρακλής έμαθε που είναι οι στάβλοι και ενώ οι σύντροφοι του πέσανε ξαφνικά πάνω στους φύλακες και τους δέσανε, αυτός έλυσε τα άλογα, και πιάνοντας από τα χαλινάρια, τα οδήγησε στο πλοίο. Εσείς μείνετε εδώ ώσπου να βάλω τα άλογα στο πλοίο και φωνάξτε αν δείτε ότι έρχεται ο Διομήδης, είπε στους συντρόφους του.
Ο Αβδηρος όμως έτρεξε πίσω του μήπως χρειασθεί βοήθεια. Δεν πρόλαβαν να βάλουν τα άλογα στο πλοίο και ακούστηκαν φωνές. Ο Διομήδης. Έρχεται ο Διομήδης με τους Βιστονες.
Ο Ηρακλής έμεινε για λίγο αναποφάσιστος.
Ο Αβδηρος κατάλαβε.
- Άσε τ’ άλογα σε μένα είπε. 
Ο Ηρακλής το σκέφτηκε. Έδωσε τα άλογα στον Άβδηρο Και έτρεξε πίσω να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Βλέπει μακριά λεφουσι από αμέτρητους Βιστονες, με πρώτο τον Διομήδη καβάλα σε μαύρο άλογο. Έτρεχαν και φώναζαν αγρία σείοντας στα χέρια τους μακριά κοντάρια.
Ο κίνδυνος για τον Ηρακλή και τους συντρόφους μεγάλος. Πως τόσο λίγοι να τα βάλουν με τόσο πολλούς. Μα ο Ηρακλής βρήκε την λύση. Πρόσεξε ότι ο κάμπος μπροστά του ήταν χαμηλότερα από την θάλασσα και προστατευόταν από ένα μεγάλο ανάχωμα. – Εμπρός ν’ ανοίξουμε, ένα κανάλι να πλημμυρίσει ο κάμπος λέει στους συντρόφους του, και πρώτος ρίχτηκε στη δουλειά. Γρήγορα άνοιξαν ένα μικρό κανάλι στενό, μα η θάλασσα όπως έτρεχε γρήγορα το πλάτυνε και ένας ορμητικός χείμαρρος άρχισε να πλημμυρίζει τον κάμπο, σχηματίζοντας μια λίμνη την Βιστονιδα, όπως λέγεται και σήμερα. Πολλοί Βιστονες παρασύρθηκαν στα αφρισμένα νερά και οι υπόλοιποι το έβαλαν στα ποδιά να γλιτώσουν. Ο Διομήδης με μερικούς συντρόφους του που ήδη είχαν προχωρήσει αρκετά δεν πειράχτηκαν από τα νερά αλλά μείνανε αποκομμένοι, και είχαν να αντιμετωπίσουν τον Ηρακλή και τους συντρόφους του. 
Σαστισμένοι σαν αγρίμια που πιάστηκαν σε παγίδα δέχτηκαν την επίθεση του Ηρακλή και των συντρόφων του που γρήγορα τους σκότωσαν.
Σημείωση..” Κάθε ομοιότητα με βιβλικές θρησκευτικές ιστορίες, πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική;”

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Ισοκράτης και το ρητό μαϊμού

Από διάφορες πηγές στο διαδίκτυο
(Κύρια πηγή της μετάφρασης: http://www.sarantakos.com/isocratfin.htm)
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.» Ισοκράτης (436 π.χ. - 338 π.χ.)


Σημείωση:

Ο Ισοκράτης δεν είπε αυτό που έβαλαν στο στόμα του οι πλασιέδες της ελληνοφροσύνης. Το απόσπασμα είναι από τον Αρεοπαγιτικό λόγο του και έχει στο πρωτότυπο ως εξής.

"Οἱ γὰρ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ' ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ' ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ' ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν."

μετάφραση

"Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες έτσι ώστε να θεωρούν δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ένα πολίτευμα το οποίο, δείχνοντας την απέχθεια του για όσους τα έκαναν αυτά και τιμωρώντας τους, έκανε όλους τους πολίτες καλύτερους και πιο μυαλωμένους."
 Μ’ άλλα λόγια, ο Ισοκράτης δεν μίλησε για «δημοκρατία που αυτοκαταστρέφεται». Αυτό είναι προϊόν ερμηνείας, για να μην πω προϊόν φαντασίας. Όπως προϊόν φαντασίας, που καμιά σχέση δεν έχει με το πραγματικό ρητό του Ισοκράτη, είναι και η ατάκα ότι η δημοκρατία «κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας». Για άλλη μια φορά, οι ελληναράδες χρησιμοποιούν τους αρχαίους όπως ο μεθυσμένος τον φανοστάτη: όχι για να φωτίσουν το δρόμο τους, αλλά για δεκανίκι που θα στηρίξει τα σαθρά τους επιχειρήματα.


Ισοκράτης ο Διαχρονικός

«Από την εξουσία να φεύγεις όχι πιο πλούσιος, αλλά πιο δοξασμένος, γιατί ο έπαινος του λαού είναι καλύτερος από πολλά χρήματα.»

«Δεν πρέπει μόνο να επαινείς τους ενάρετους ανθρώπους. Θα πρέπει και να τους μιμείσαι.»

«Η εξουσία, που όλοι την κυνηγάνε, είναι δυσκολομεταχείριστη και κάνει όσους την αγαπούν να παραφρονούν. Μοιάζει με τις ερωμένες, που προκαλούν την αγάπη, όμως καταστρέφουν τους εραστές τους.»

«Καθώς τα άτομα, έτσι και οι λαοί, συνταυτίζονται περισσότερο με τα ελαττώματά τους παρά με τις αρετές τους.»

«Κανένα κτίσμα δεν είναι πιο σεμνό και πιο σίγουρο απ' την αρετή.»

«Μεγάλο κακό είναι οι χειρότεροι να εξουσιάζουν και να κυβερνούν τους καλύτερους.»

«Μεταχειρίσου τους γονείς σου με τον τρόπο που επιθυμείς να σου συμπεριφέρονται τα παιδιά σου.»

«Να μην ζηλεύεις κανέναν από εκείνους που κερδίζουν με αδικίες, αλλά περισσότερο να τιμάς εκείνους που με δικαιοσύνη ζημιώθηκαν.»

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

Όταν ο ήλιος ανατείλει

Κάθε πρωί στην Αφρική μια γαζέλα ξυπνάει
Ξέρει ότι πρέπει να τρέξει γρηγορότερα και από το πιο γρήγορο λιοντάρι
Αλλιώς θα σκοτωθεί
Κάθε πρωί ένα λιοντάρι ξυπνάει
Ξέρει ότι πρέπει να τρέξει πίσω απ την πιο αργή γαζέλα
Αλλιώς θα πεθάνει από την πείνα.
Δεν έχει σημασία εάν είσαι λιοντάρι η γαζέλα.
Όταν ο ήλιος ανατείλει, το καλό που σου θέλω.
Είναι Να τρέξεις
.................
Άγνωστου Αφρικανού ποιητή

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

σελίδες της οικονομικής ιστορίας

copy and paste from
http://www.capital.gr/stoupas/

Οι Ρωμαίοι πολιτικοί συχνά αύξαναν τη δύναμή τους δωροδοκώντας το λαό με άρτο και θεάματα.
Εκτός από τα δωρεάν θεάματα στο Κολοσσαίο οι πολιτικοί εξαιρούσαν τους ελεύθερους πολίτες της Ρώμης από την φορολογία και επιπλέον τους έδιναν και γενναίες επιδοτήσεις σε στάρι και άλλα αγαθά.
Τα αγαθά αυτά προέρχονταν φυσικά από τους φόρους και τις υποχρεωτικές εισφορές των επαρχιών της αυτοκρατορίας. Όταν ανέλαβε ο Ιούλιος Καίσαρας, το ένα τρίτο του λαού, περί τις 320.000 άτομα, ελάμβανε δωρεάν στάρι. Χωρίς να δημιουργήσει εντάσεις και ταραχές ο Καίσαρας κατάφερε να το μειώσει στο μισό, δηλ. στους 150.000 δικαιούχους. Μετά τη δολοφονία του Καίσαρα οι επόμενοι αυτοκράτορες αύξησαν πάλι τον αριθμό των δικαιούχων. Ο αυτοκράτορας Σεβήρος αντί για στάρι μοίραζε ελαιόλαδο και κατά καιρούς χρήματα.
Ο Αουρελιανός που επονομάστηκε και Αποκαταστάτης, άλλαξε και αντί για στάρι μοίραζε στους Ρωμαίους ψωμί απαλλάσσοντας το λαό από τα έξοδα άλεσης και ψησίματος. Επίσης επιδότησε την τιμή σε πολλά βασικά είδη όπως: το κρασί, το αλάτι, το χοιρινό.
Φοροδιαφυγή…
Όπως συμβαίνει συνήθως παντού, η αύξηση των φόρων σε σχέση με τις υπηρεσίες που προσφέρει το κράτος, ανάγκασε τους Ρωμαίους φορολογούμενους να βρουν τρόπους αποφυγής της φορολογίας. Οι φτωχότεροι από το βάρος της φορολογίας άρχισαν να εγκαταλείπουν τα χωράφια τους και τα σπίτια τους και να αναζητούν στέγη σε πόλεις που ήταν απαλλαγμένες της φορολογίας, όπως π.χ. η Ρώμη όπου υπήρχε και διανομή τροφής και άλλων αναγκαίων.
Σημάδια παρακμής…
Οι αυτοκράτορες όπως ήταν φυσικό παρατήρησαν αυτά τα σημάδια που οδηγούσαν σε παρακμή και μοιραία την πτώση. Προσπάθησαν να πάρουν μέτρα αντιστροφής της τάσης, αλλά το μόνο που πέτυχαν ήταν η επιδείνωση της κατάστασης.
Πιο δραστικές ήταν οι μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού που βασίλευσε από 284-305 μ.χ. Το 301 ο Διοκλητιανός εφάρμοσε το «Διάταγμα των Τιμών». Αυτό που επέβαλε αυτό το διάταγμα ήταν το πάγωμα όλων των τιμών, προϊόντων και μισθών. Αυτό που επί της ουσίας πέτυχε ήταν να αναγκάσει παραγωγούς και εμπόρους να αποσύρουν τα προϊόντα από τις αγορές.
Αν σου στοιχίζει περισσότερο από την τιμή που το πουλάς ένα προϊόν δεν σε συμφέρει να το πουλάς και άρα ούτε να το παράγεις. Κατά συνέπεια η παραγωγή μειώθηκε. Η ροή εμπόρων, βιοτεχνών και αγροτών προς τις πόλεις και ειδικά την μυθική Ρώμη συνεχίστηκε με μεγαλύτερη ένταση.
Άρχισε να δημιουργείται μια αντεστραμμένη οικονομική πυραμίδα. Η παραγωγική βάση να συρρικνώνεται και να αυξάνει η αναδιανεμητική βάση.

Το τέλος...

Σε μια προσπάθεια να σταματήσει αυτή την εξέλιξη ο Διοκλητιανός αποφάσισε να υποχρεώσει τα αγόρια της αυτοκρατορίας να συνεχίσουν το επάγγελμα του πατέρα τους. Ο γιος του αγρότη να γίνεται αγρότης, του εμπόρου έμπορος, του στρατιώτη στρατιώτης κλπ.

Οι στόχοι που αποσκοπούσε ο νόμος του αυτοκράτορα είναι φανεροί και κυριότερος από αυτούς το να μην πωλούν οι αγρότες τα κτήματά τους. Ήταν μια προσπάθεια τόνωσης της παραγωγής. Επί τους ουσίας αυτό που πέτυχε ήταν να δημιουργήσει μια στατική κοινωνία καστών. Όντως έδεσε τους αγρότες με τη γη τους και αυτό οδήγησε αργότερα στη φεουδαρχία. Δεν κατάφερε να αντιστρέψει όμως την τάση που είχε δρομολογήσει η παρακμή.

(Πηγές: Τζακ Γουδερφορντ: Η ιστορία του χρήματος, Θ. Μόμσεν: Η ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ε. Γιββων: Τα αίτια της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.)

copy and paste from
http://www.capital.gr/stoupas/

Σημείωση:
Tα προβλήματα της Ρώμης τα έλυσαν ολοκληρωτικά οι Βάρβαροι. Για την Ιστορία, δεν ήταν οι οποιοιδήποτε βάρβαροι. Ήταν οι Βάνδαλοι το 476 μ. Χ.

Σύμφωμα με την Moody's , στις ΗΠΑ-Βρετανία, έως το 2012 λήγουν τραπεζικά ομόλογα αξίας 7 τρις δολ. και τη διετία 2013-2014 άλλα 3 τρις δολ.
Οπότε υπάρχει η λύση, να αντέξουμε κάνα 2 χρόνια και μετά να χρεοκοπήσουμε παρέα, όλοι μαζί. Τότε δεν θα μας καταλάβει κανένας.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Ο Παρθενώνας του Κώστα Γαβρά



Η καταστροφή του Παρθενώνα είναι μία μόνο από τις άπειρες περιπτώσεις όπου η θρησκεία της αγάπης έκανε ό,τι μπορούσε για να διαλύσει καθετί ελληνικό
Η σκηνή όπου οι χριστιανοί καταστρέφουν τον Παρθενώνα λογοκρίθηκε και αφαιρέθηκε απ' το βίντεο της παρουσίασης στα εγκαίνια του μουσείου με πρωτοβουλία της επίσημης ελληνικής πολιτείας (Υπ. Πολιτισμού, καλοκαίρι 2009) ύστερα από απαίτηση της ιεράς συνόδου, παρ' ότι αποτελεί ένα αποδεδειγμένο ιστορικά γεγονός...


Το 2012 θα γίνει η συντέλεια του κόσμου; ή θα αντιληφθούμε πόσο βλάκες είμαστε…
 
Web Informer Button