Ads 468x68px

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Ασφαλής πορεία, Ανατολικά .

Αποβιβαστήκαμε στο αεροδρόμιο της Πίζας Ιταλία.
Ο ήλιος ήδη βρισκόταν ψηλά, ήταν μια φωτεινή μέρα του Μαΐου, ζεστή, μύριζε καλοκαίρι. Ταξίδευα με τον μέλλοντα πλοίαρχο του φορτηγού πλοίου που ξεφόρτωνε στον λιμένα Μαρίνα Ντι Καράρα όπου και ο τελικός προορισμός μας να παραλάβουμε πλοιαρχία και επιστασία μηχανοστασίου .
Στο αεροδρόμιο μας περίμενε αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε οδικώς για τον λιμένα. Θυμάμαι με ένα "Βόλβο" λιμουζίνα, και το κοντέρ κολλημένο μόνιμα πάνω από τα διακόσια χιλιόμετρα.
Ενώ ετοιμάζομαι να πληροφορήσω τον οδηγό ότι κυκλοφορούν εμφράγματα, εγκεφαλικά, καταθλίψεις και άλλα συναφή, στο δρόμο μας προσπέρασε μια "Άλφα Ρομέο" σαν σταματημένους. Αναστέναξα και δεν έβγαλα μιλιά . Υπάρχουν και χειρότερα σκέφτηκα.
Φθάνοντας στο λιμάνι κατά μήκος στην παραλία το χώμα κοκκίνιζε, κι ως εκεί που φθάνει το μάτι απλώνονταν μαρμάρινοι όγκοι φερμένοι από όλα τα μέρη του κόσμου.
Δύο τρία πλοία ήταν δεμένα στην προβλήτα στο βάθος του κόλπου.
Μία μικρή μεσογειακή πόλη που νωχελικά την αγκάλιαζε η θάλασσα.
Είχε την ομορφιά των λιμανιών αλλά και την συνήθως άσχημη μυρωδιά τους.
Τα λιμάνια της μεσογείου είναι πόλεις πόρνες που αποπνέουν σεξ και πατσουλί.
Όλες έχουν φιλοξενήσει κουρσάρους και λάγνους κατακτητές. Οι εραστές τους έχουν πεθάνει μα εκείνες ζουν.
Ένας Πιλότος μού είπε κάποτε ότι τα πάντα προέρχονται από την θάλασσα, και ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο ισχυρό από την θάλασσα, και ότι οι προγονοί μας δεν θα είχαν καν βρεθεί εδώ αν δεν προϋπήρχε η θάλασσα.
Τον πρώτο μηχανικό πού θα αντικαθιστούσα τον γνώριζα. Ήταν ο Μέντορας μου στο πρόσφατο ξεκίνημα της καριέρας μου στην επιστασία μηχανοστασίου. Ο αξεπέραστος Πέτρος Μουνδρέας.
Τρίπτυχο του, δράση, δυνατότητα απόφασης, θέληση. Ποτέ μην παρατάς την προσπάθεια.
Φθάσαμε στο πλοίο ένα φορτηγό γενικού φορτίου με φορτίο γρανίτες από την Ινδία.
Μία ζεστασιά και πλατιά χαμόγελα μαζεμένοι εκεί στο γραφείο του πλοιάρχου.
Μέσα από τον διάλογο πού αναπτύχθηκε στη συνάντηση μας μία αύρα μία χημεία
για της ζωής τα καθημερινά φάνηκε να μας συνδέει.
Κάπως έτσι γνώρισα τον Σταμάτη τον Κουράκο τον απερχόμενο πλοίαρχο.
Αυτός ολίγον συντηρητικός εγώ να φέρνω ολίγον αιρετικός,
Ψηλόλιγνος, ευθυτενής, ντυμένος όπως οι παριζιάνοι μέσα στο γκρίζο του κουστούμι, γραβατωμένος, ευγενικός. Μάτια σκούρα φωτεινά και σπινθηροβόλα. Είχε κουλτούρα και ποιότητα στην παρουσία του.
Η πρώτη μας γνωριμία κάπου εδω τελειώνει.
Πέρασε καιρός το επόμενο μπάρκο είναι πάλι ένα φορτηγό γενικού φορτίου, ένα πλοίο τελευταίας τεχνολογίας για την εποχή του.
Πλοίαρχος ο Σταμάτης Κουράκος.
Πρώτο ταξίδι μας έτυχε ναύλο για το νότο που λέει και ο ποιητής.
Ναυλωμένοι στην Ιαπωνική Μιτσούϊ.
Ξεκινήσαμε από Ιαπωνία, διάπλους βόρειου Ειρηνικού ωκεανού, διέλευση Παναμά, λιμένες Καραϊβικής, λιμένες Νοτίου Αμερικής, Αυστραλία, Φορμόζα και επαναπαράδοση Ιαπωνία. Προσέγγιση σε 43 Λιμένες εάν καλά θυμούμαι.
Εμπειρία πρώτη από την συνεργασία μου με τον πλοίαρχο. Αγκυροβολούμε στον πρώτο λιμένα. Μηχανή κράτει, ανάποδα , τέλος. Αγκυροβολούμε στον δεύτερο λιμένα. Μηχανή κράτει, ανάποδα, τέλος. Να μην το πλατειάζω αυτό γινόταν σε κάθε αγκυροβόλιο. Η ικανότητα του στην γνώση των συνθηκών του κάθε αγκυροβολίου ήταν αξεπέραστη.
Η γνώση της θάλασσας ήταν το φυσικό του προσόν. Της γνώσης που μετατρέπεται σε δράση.
Ίσως από πολλούς τεχνοκράτες αυτό να κρίνεται ως απαίτηση άλλων εποχών. Για μένα συνεχίζει να είναι διαχρονική η προσπάθεια εφαρμογής της θεωρίας στην πράξη.
Το πρώιμο στάδιο της ναυτιλίας ήταν οι ναυτικοί, η θάλασσα και ο καιρός.
Ασφαλώς ο Πυθέας δεν είχε πλεύση προς την Θούλη ταξιδεύοντας στα κουτουρού.
Το ιδανικό στέλεχος θα πρέπει να διέπεται από προσωπικά χαρακτηριστικά ικανά να του προσδώσουν τις ιδιαιτερότητες που απαιτεί το περιβάλλον της εργασίας στη θάλασσα.
Είχε αναβαθμισμένο σεβασμό προς την ανθρώπινη ζωή και στο φυσικό περιβάλλον, ποιότητα στις συνθήκες εργασίας, σεβασμό των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας.
Αρετές όπως η αντικειμενικότητα , η εργατικότητα, η συνέπεια, ο προγραμματισμός, η διαρκής αναζήτηση, το κριτικό πνεύμα, ο σεβασμός στις αξίες , η ικανότητα συνεργασίας, είναι μερικές που σκιαγραφούν το προφίλ του.
Η συνεργασία του με τους ναυλωτές, του υπεύθυνους φορτώσεων και με τις κατά τόπους αρχές γινόταν δημιουργία ενός υψηλού του επαγγέλματος.
Η ναυτιλία χρειάζεται ικανούς που να την πιστεύουν. Το ναυτικό επάγγελμα ίσως δεν ταιριάζει σε όλους, είναι βέβαιον όμως ότι ταιριάζει σε ικανούς που γνωρίζουν και αποδέχονται τα πραγματικά δεδομένα σαν συνειδητή επιλογή.
Δυστυχώς το ναυτικό επάγγελμα στις μέρες μας στην Ελλάδα δείχνει να έχει χάσει το κύρος του και την υψηλή κοινωνική αναγνώριση που κατείχε στο παρελθόν.
Η αξιοπρέπεια του ναυτικού βρίσκεται σε πλήρη κοινωνική απαξίωση με τον πλέον απογοητευτικό τρόπο.
Εδώ στη ξενιτιά και στη μοναξιά της θάλασσας σε αιχμαλωτίζει και σε συναρπάζει το απέραντο των ωκεανών και μοιράζεσαι μαζί τους αυτήν την απεραντοσύνη.
Οι μπαρμπακαραβάδες και σφυροκοπανιστές ξέρουν γράμματα σήμερα και μπορούν να κουβεντιάζουν ήσυχα και απλά.
Η επομένη ημέρα.
Στο ταξίδι αυτό ένας από τούς λιμένες προσέγγισης ήταν και το Μανάους στην ενδότερα της Βραζιλίας, αφού διασχίσεις κάπου 900 ναυτικά μίλια τον ποταμό Αμαζόνα.
Amazonas: ποταμός στη Νότια Αμερική, 6.400 χλμ από τις πηγές έως στις εκβολές, είναι δεύτερο στο μήκος μετά το Νείλο μεταξύ των ποταμών του κόσμου. Στραγγίζει μια περιοχή περισσότερο από 7 εκατομμύρια τετραγωνικών χλμ κατά προσέγγιση τα μισά από τα οποία είναι στη Βραζιλία το υπόλοιπο είναι στο Περού, τον Ισημερινό, τη Βολιβία, και τη Βενεζουέλα. Υπολογίζεται ότι ο απαλλάσσει μεταξύ 34 εκατομμύρια και 121 εκατομμύρια λίτρων ύδατος ανά δευτερόλεπτο και καταθέτει έναν καθημερινό μέσο όρο 3 εκατομμύρια τόνων ιζήματος κοντά στις εκβολές του. Η ετήσια εκροή από τον ποταμό αποτελεί το ένα πέμπτο όλου του γλυκού νερού που στραγγίζει στους ωκεανούς του κόσμου. Το ξέσπασμα του ύδατος και του ιζήματος είναι τόσο απέραντο που το αλατισμένο περιεχόμενο και το χρώμα του Ατλαντικού Ωκεανού αλλάζουν για μία απόσταση περίπου 320 χλμ από τις εκβολές του.
Manaus: πόλη στη βορειοδυτική Βραζιλία, πρωτεύουσα της Αμαζονίας, ένας λιμένας στον ποταμό Ρίο Νέγκρο , κοντά στη συμβολή του με τον ποταμό Αμαζόνιο. Όπου οι ποταμοί συναντιούνται είναι όπως αναμιγνύοντας τον καφέ με κρέμα. Ο σχεδόν μαύρος Ρίο Νέγκρο με το χώμα πού έπλυνε πάνω από τις ορεινές περιοχές, στροβιλίζει με το χλωμό καφετί του Αμαζόνα σε μια γραμμή που τεντώνει προς τα κάτω για μίλια. Ο λιμένας προσιτός για τα ποντοπόρα σκάφη, (περίπου 1,650 Ναυτικά μίλια) από τις εκβολές του ποταμού. Το Μανάους ιδρύθηκε από τους Πορτογάλους το 1669. Η άφιξη στις αποβάθρες του λιμένα στην όχθη του ποταμού έγινε τις απογευματινές ώρες. Τα νερά του θηριώδη ποταμού μαύρα ορμητικά και αγριεμένα. Το πλοίο ένα 28000 τόνων φορτηγό γενικής χρήσης με μία ορθόδοξη τουμπαριστή μηχανή. Και όμως η πρόσδεση στην προβλήτα ήταν σεμινάριο προς ναυτιλλόμενους. Ο πιλότος με χαρά άφησε το πρόσταγμα στις ικανότητες του πλοιάρχου μας. Στο τέλος μάς χαιρέτισε αδελφικά και μάς ζήτησε να τού κάνουμε την τιμή να τον έχουμε παρέα το βραδινό μας δείπνο.
Τιμήσαμε το βραζιλιάνικο βοδινό συνοδευόμενο από πορτογαλικό κρασί. Για αρχή και τέλος δεν μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από ένα ποτήρι καϊπιρίνια το παραδοσιακό βραζιλιάνικο ποτό.
Επόμενος λιμένας προσέγγισης το Μπελέμ πόλη στη βόρεια Βραζιλία, κοντά στον ισημερινό,. Το λιμάνι του βρίσκεται κατά μήκος του Ρίο Παρά, ένας παραπόταμος του Αμαζόνα που συνδέει την υδάτινη οδό με τον Ατλαντικό Ωκεανό και είναι προσιτό στα ποντοπόρα πλοία.
Ο αέρας είναι χλιαρός και υγρός. Ευνοϊκός για συναντήσεις, ευνοϊκός για ξεκινήματα.
Βρισκόμαστε με ένα ποτό στο χέρι καθισμένοι στο μπαρ του ξενοδοχείου Σέρατον.
Δύο τραπέζια μακρύτερα δύο αιθέριες θηλυκές υπάρξεις, άνετες με αυτοπεποίθηση, πρέπει να ήταν στο ξεκίνημα στα πρώτα άντα. Ήταν άψογα ντυμένες, πανέμορφες , κορμί σπαθί, δέρμα μεταξένιο, ξανθά μαλλιά με κοκκινωπές ανταύγειες, σημάδια μιας μακρινής βόρειας καταγωγής. Μάτια καθάρια, λαμπερά ζαφείρια, ξεχείλιζαν γοητεία.
Έτσι του είχε έρθει χωρίς καθόλου να το πολυσκεφτεί ζήτησε από τον σερβιτόρο να κεράσει τις καταπληκτικά όμορφες κυρίες.
Το ένστικτο μου έλεγε ότι κάνει λάθος αλλά καλό είναι να δοκιμάζουμε την τύχη μας ποτέ δε ξέρεις. Οι κυρίες δεν πτοηθήκανε από την μεσογειακή γοητεία μας, τα ποτά δεν έγιναν αποδεκτά, ευγενικά και πολιτισμένα είναι η αλήθεια αλλά η απόρριψης ήταν κάθετη.
Συνεχίζουμε το ταξίδι Σαλβαντόρ, Ρίο Ντε Τζανέϊρο, Ιτάτζαϊ, Ρίο Γκράντε, Μπουένος Άϊρες, Μοντεβίδεο, κ.λπ. Με τελευταίο λιμένα στην Νότιο Αμερική τον λιμένα του Σάντος Βραζιλία όπου είναι και τα κεντρικά γραφεία της ναυλώτριας εταιρίας. Επόμενος λιμένας προσέγγισης Μελβούρνη Αυστραλίας. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα
Βρισκόμαστε στα μέσα του χειμώνα για το νότιο ημισφαίριο. Το ταξίδι από το Σάντος στην Μελβούρνη είναι 9.500 ναυτικά μίλια από το πέρασμα τού Μαγγελάνου και 11.100 ναυτικά μίλια από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Ο πλοίαρχος το συζητά μαζί μου και μου αιτιολογεί την απόφαση του να πάμε ανατολικά από την Αφρική και όχι από το πέρασμα τού Μαγγελάνου. Τού τονίζω ότι το ταξίδι από ανατολικά είναι μακρύτερο περισσότερο από τέσσερις ημέρες, καύσιμα έχουμε μόνο για τις ημέρες του ταξιδιού και ελάχιστη ποσότητα καύσιμα ασφαλείας για ενδεχόμενες κακοκαιρίες. Να έχεις εμπιστοσύνη μου λέει και δεν θα χρειαστούμε επιπλέον καύσιμα Πάντα του είχα εμπιστοσύνη γιατί ήμουν σίγουρος ότι τα είχε κυριολεκτικά κτενίσει. Ανακοίνωσε την απόφαση μας στους ναυλωτές και άρχισαν οι συναθροίσεις και οι διαβουλεύσεις. Έρχεται στο πλοίο ο επικεφαλής του κεντρικού γραφείου των ναυλωτών απορημένος και έκπληκτος για την απόφαση μας. Επιμένει να πάμε από το σύνηθες δυτικό δρομολόγιο, μας τονίζει ότι και η εταιρεία μας συμφωνεί να πάμε από το πέρασμα τού Μαγγελάνου. Ο πλοίαρχος είναι ανένδοτος και δεν το συζητά. Το ταξίδι έχει αποφασισθεί και δεν αλλάζει.
Η αντικατάσταση μας είναι στη διάθεση της εταιρείας.
Αναχωρεί και πάλι ο επικεφαλής των γραφείων για διαβουλεύσεις, και όταν επανέρχεται μας εύχεται καλό ταξίδι όπως εμείς αποφασίσαμε, ανατολικά.
Παρένθεση. Στη μεταξύ μας συζήτηση ο πλοίαρχος μου εξήγησε την κατάσταση πού επικρατεί στο νότιο ειρηνικό ωκεανό και πέρα από τις σφοδρές κακοκαιρίες πού επικρατούν σε όλη την έκταση του μία ατελείωτη τρικυμία σάρωνε το νότιο τμήμα του ωκεανού από ένα στάσιμο ψυχρό μέτωπο.
Ταυτόχρονα βρίσκεται σε ιδιαίτερα έντονη δραστηριότητα το φαινόμενο Ελ Νίνιο.
«Ωκεάνιο και ατμοσφαιρικό φαινόμενο Ελ Νίνιο, στον Νότιο ειρηνικό ωκεανό, κατά τη διάρκεια του οποίου κατ' ασυνήθιστο τρόπο οι θερμοί ωκεάνιοι άνεμοι εμφανίζονται κατά μήκος της δυτικής ακτής του Ισημερινού του Περού και της Χιλής, προκαλώντας κλιματολογικές διαταραχές ποικίλης και μεγάλης δριμύτητας. Ο όρος αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το θερμό νότιο ρεύμα που εμφανίζεται στην περιοχή κάθε Δεκέμβριο, αλλά τώρα διατηρημένος όλο το έτος, περιγράφει διαταραχές κλίματος που προκαλούνται από Ελ Νίνιο όταν περιστατικά που εμφανίζονται είναι εξαιρετικά έντονα και επίμονα.»
------Fast bind, fast find, Λένε οι εγγλέζοι.----- (κάλιο γαϊδουρόδενε παρα γαϊδουρογύρευε)
Η σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα σε ώρες σκληρές είναι το πεδίο ανάπτυξης ηρωικής στάσης από απλούς και ταπεινούς ανθρώπους πού έχουν μία αίσθηση καθήκοντος.
Η θάλασσα είναι όμορφη όταν θυμώνει, μα συνάμα είναι τρομακτική και βίαιη.
Την προηγουμένη όταν προσεγγίζαμε στη προβλήτα του Σάντος αναχωρούσε κατά σύμπτωση ένα αδελφό πλοίο με Ιάπωνες πλήρωμα και με τον ίδιο προορισμό την Μελβούρνη ακολουθώντας την δυτική πορεία.
Πλεύσαμε αρκετά ανοικτά της Νοτίου Αφρικής για να αποφύγουμε από τη δυτική ακτή το κρύο ρεύμα "Μπεγκουέλα", και από την ανατολική ακτή το θερμό ρεύμα "Αγκούλας". Ένας ήρεμος χειμερινός παγετός εμφανίζονταν τις πρωινές ώρες χωρίς έντονα καιρικά φαινόμενα.
Μετά το ήσυχο πέρασμα της Νοτίου Αφρικής διασχίσαμε τα Γαλλικά νότια υπερπόντια εδάφη. Τα νησιά , μία ομάδα 20 μικρών ορεινών νησιών. Οι μόνοι κάτοικοι του εδάφους είναι προσωπικό των μόνιμων επιστημονικών σταθμών που βρίσκονται σε , , και ι. Το κλίμα ήταν εξαιρετικά υγρό και ήπιο. Οι άνεμοι ελαφριοί και μεταβλητοί φθάνοντας σπάνια σε περισσότερα από 30 συγκρατημένοι και ελάχιστα θυελλώδης.
Φθάσαμε στην Μελβούρνη και φορτοεκφορτώσαμε και ξεφαντώσαμε σε ένα κέντρο που εμφανίζονταν ο Σπύρος και η Ζωή Ζαγοραίου παρέα με απόδημους Έλληνες. Την ώρα του απόπλου κατέφθανε και το αδελφό πλοίο από το Σάντος. Έφυγε τριάντα ώρες νωρίτερα , έφθασε τριάντα ώρες αργότερα με χίλια πεντακόσια ναυτικά μίλια λιγότερα στον πλου του.
Όταν στο τέλος τού ταξιδιού φθάσαμε στην Ιαπωνία οι ναυλωτές μας υποδέχτηκαν με θέρμη, ενθουσιασμό και ικανοποίηση. Μάλιστα ζήτησαν από τον πλοίαρχο ένα πρόγραμμα να ακολουθούν και τα δικά τους πλοία το ανατολικό δρομολόγιο.
Μέσα σε αυτή τη θερμή φιλικότητα δεν ενθυμούμαι την ποσότητα από το ωμό ψάρι πού έφαγα για να μην στερήσω τον ενθουσιασμό πού διάχυτος και εν αφθονία υπήρχε στα τραπεζώματα τους. Καμπάϊ φίλοι μου καλοί.
Και αυτό πού μένει είναι μία σημαντική αίσθηση και απλή απόλαυση που πηγάζει από την ομαδική εργασία και την επιβεβαίωση της αξιοσύνης.
Η περιπέτεια του ταξιδιού, η πάλη με τα κύματα και τούς ανέμους είχε αίσιο τέλος. Αβαρίες στο φορτίο ποτέ δεν υπήρξαν μέσα στην αντάρα της θαλασσοταραχής.
Ήθελε πάντα να εγκατάλειψη την θάλασσα αλλά ποτέ δεν ξέκοψε από την επιρροή της.
Προσαρμόστηκε χωρίς δισταγμούς στο έντονα εξελίξιμο περιβάλλον μέσα στο οποίο σήμερα δραστηριοποιείται.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Web Informer Button