Ads 468x68px

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Παραινέσεις προς νεαρό δόκιμο μηχανής


Αμβέρσα, φθινόπωρο του χίλια εννιακόσια ογδόντα οκτώ.
Είναι προφανές στη ζωή μας ότι τα θέματα με ενδιαφέρουσες ιστορίες που αφορούν τα κοινά καθημερινά πρόσωπα ελάχιστα έχουν ελπίδες να εξιστορηθούν, και σαν τέτοιες τα πρόσωπα της ιστορίας μένουν ανώνυμα στο σκοτάδι.
Ήταν το πρώτο που πρόσεξα όταν εμφανίστηκε εμπρός μου. Τη ματιά του.
Η ματιά του ανθρώπου μπορεί να σηματοδοτήσει μια σειρά από συναισθήματα.
Γενικά στην καθημερινή μας ζωή υπάρχει μια πεποίθηση που πηγάζει από την παράδοση και μας θυμίζει ότι τα μάτια είναι οι αδιάψευστοι μάρτυρες που αποτελούν το μέσο επικοινωνίας για την πόρτα της ψυχής. Και όπως να έχει ακόμη και σήμερα συνεχίζουμε να πιστεύουμε στην παράδοση αυτή.
Καστανά σκούρα μάτια, εκφραστικά και υγρά, κοιτούσαν αμήχανα, συνεσταλμένα και αδέξια, σχεδόν φοβισμένα γύρω του. Όλη του η παρουσία ανέδιδε το άγχος και την αγωνία του ατόμου που βρίσκεται μακριά από τα συνηθισμένα του χωρικά ύδατα. Ένα βλέμμα στοχαστικό μα και εξαιρετικά ευάλωτο.
Ήταν ο νέος δόκιμος μηχανικός που στεκόταν απέναντι μου, ένα νεαρό παλληκάρι γύρω στα είκοσι το πολύ, μια γοητευτική εφηβική φιγούρα, περιποιημένος, καλοντυμένος, ψηλός, αρκετά πάνω από ένα ογδόντα, ευθυτενής, αρμονικά κανονικό προφίλ με μια παιδική αύρα να πλαισιώνει τα χαρακτηριστικά του, το προσώπου του είχε την εικόνα και το χρώμα του αποβουτυρωμένου γάλακτος, το χρώμα του ωκεάνιου αφρού. Το σύνολο της εικόνας συμπλήρωναν τα πλούσια κάστανα μαλλιά του. Μπορούσε να χρησιμέψει ως νεαρό ανδρικό μοντέλο για να διαφημίσει την ομορφιά της φυλής μας στα τουριστικά ένθετα των περιοδικών, αν και φαινόταν πολύ καλοζωισμένος και σχετικά αγύμναστος.
Η γενική εξωτερική του παρουσία απηχούσε το φάσμα της επίδρασης που προκαθορίζει τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής μεσαίας αστικής τάξης στις νεοελληνικές οικογένειες σήμερα. Όλα αυτά ήταν ένας καθοριστικός παράγων που κινητοποίησε την σκέψη μου και μου έδωσε ερεθίσματα να τον γνωρίσω καλυτέρα.
Όταν μίλησε, η φωνή του ανέδιδε μια λεπτότητα με ευγένεια στους τρόπους.
Μου συστήθηκε.
Τον έλεγαν Πέτρο, ήταν μόλις δεκαεννέα ετών.
Έχοντας ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο σπουδών του, παράλληλα εκτελούσε και το πρώτο του εκπαιδευτικό ταξίδι, συμφώνα με τα νέα εκπαιδευτικά συστήματα που εφαρμόζουν στις ακαδημίες του εμπορικού ναυτικού σήμερα.
Μετά τα συνηθισμένα και πρακτικά που συνήθως λέγονται στην αρχική φάση μιας γνωριμίας, θέλησα να ξεδιαλύνω την απορία μου τι θέλει στο σκληρό επάγγελμα της θάλασσας ένα παλληκάρι που του φαίνεται ότι σέρνει μαζί του την γλυκιά και τρυφερή οικογενειακή θαλπωρή.
Την οικογένεια την αποτελούσαν η μητέρα του φθασμένη γνώστη παιδίατρος σε μεγάλο νοσοκομείο, και ο πατέρας του στέλεχος σε μια ανθούσα ιδιωτική επιχείρηση. Δεν είχε άλλα αδέλφια ήταν ο μοναδικός υιός τους.
Αβίαστα μου άνοιξε την πόρτα της ψυχής του, συνεισφέροντας απαντήσεις στον προβληματισμό μου. Μου δήλωσε ότι επιθυμούσε διακαώς να λύσει το πρόβλημα που τον απασχολούσε.
«Λατρεύω την εικόνα των γονέων μου, αλλά πρέπει να ελευθερωθώ από την κυριαρχία τους στη ζωή μου προκειμένου να είμαι ανεξάρτητος, για να είμαι το πρόσωπό μου και όχι μια ασθενική αντανάκλαση κάποιου άλλου. Έχω οριστικά καταλήξει στο λογικό συμπέρασμά ότι για να είμαι αυτάρκης, υγιής, οφείλω να ελευθερωθώ από το φορτίο της υπέρμετρης οικογενειακής προστασίας.
Αυτό είναι μια εσωτερική ανάγκη, ο λόγος ύπαρξης μου, είναι μια μάχη που πρέπει να την κερδίσω. Ούτω η άλλως αυτή την περίοδο μετά την εισαγωγή μου στην ακαδημία του εμπορικού ναυτικού δεν μπορώ να σκεφτώ ότι μπορώ να κάνω κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που έχω αποφασίσει.»
Καταλαβαίνοντας από διαίσθηση τα συναισθήματα του μπορούσα να τον πλησιάσω να τον ενθαρρύνω και ταυτόχρονα όσο καλυτέρα γίνεται να του μεταδώσω την εμπειρία και την όποια γνώση που κατέχω πετυχαίνοντας μια ευχάριστη, γόνιμη και με ποιότητα συνεργασία και για τους δυο μας.
--Πέτρο κατ’ αρχήν ψηλά το κεφάλι, να προσέχεις μόνο το ταβάνι γιατί στα πλοία συνήθως είναι πολύ χαμηλά.
Θα σου πω ένα συμβολισμό σε μια ιστορία που πρόσφατα έχω διαβάσει.
«Κάθε γιος είναι ένας πρίγκιπας για την μητέρα του και κάθε πατέρας είναι ένας βασιλιάς για τον γιο του.»
Γνωρίζω το πόσο δύσκολο και επώδυνο είναι να αφήσεις πίσω ένα τρόπο ζωής που χρόνια τώρα ήταν οδηγός πυξίδα, να ξεριζώσεις τα ανέμελα χρόνια της παιδικής αθωότητας και να βαδίζεις μια πορεία πλέον σ’ ένα περιβάλλον σχετικά άγνωστο και πρωτόγνωρο για σένα, με νέα ενδιαφέροντα και δεδομένα, στοιχεία που αποτυπώνουν τα ίχνη που απαιτούνται για την πραγματοποίηση των στόχων σου.
Διαχρονικά πολύ μελάνι έχει χυθεί για να περιγράψει το σημείο καμπής της ζωής μας που αφορά τις αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε για το μέλλον μας.
Δεν θα πρωτοτυπήσω βέβαια αν σου πω ότι πολλές φόρες αυτά τα χρόνια θα τα ανακαλέσεις στη μνήμη σου, συνήθως αναπολώντας με ευχαρίστηση την ευδαιμονική διάσταση τους, αλλά πρέπει να κλίσεις το κεφάλαιο με τις εκκρεμότητες που έχεις στις αναζητήσεις σου και ότι οι αποφάσεις που θα πάρεις θα αλλάξουν το τοπίο της ζωής σου όπως μέχρι σήμερα το ήξερες.
Σε αυτήν την κατάσταση της απομόνωσης από την πατρική εστία και της συναισθηματικής αβεβαιότητας καλείσαι να αντλήσεις εμπνεύσεις και δύναμη για να αντιμετωπίσεις τελικά το ζήτημα της καριέρας σου και το μέλλον σου, η εικόνα του καταξιωμένου μηχανικού στην εμπορική μας ναυτιλία και στην παγκόσμια κατ’ επέκταση θα είναι ο σταθερός σύντροφός σου καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής σου.
Η μοναξιά σου εδώ έξω στο απέραντο της θάλασσας είναι το εφαλτήριο που μπορεί να αντιπροσωπεύσει την ψυχολογική πτυχή σου που ελευθερώνεται από το φορτίο της, από αυτό που ήσουν μέχρι σήμερα, και αυτό που πρέπει να κάνεις για τον εαυτό σου, αυτό που οι άλλοι δεν μπορούν να το κάνουν για σένα.
Να είσαι ο εαυτός σου, γεγονός που αποτελεί εγγύηση για τις προσδοκίες σου και τις επιθυμίες σου. Κάθε προσωπικότητα περιγράφει με τον δικό της τρόπο τη διαφοροποίηση της στην πορεία προς την επαγγελματική εξέλιξη και την επιτυχία.
Ευκαιρίες θα έχεις, αυτό που χρειάζεται είναι ταυτόχρονα να έχεις υπομονή και καθαρό μυαλό για να καταφέρεις να επιτύχεις τους στόχους σου.
Ο αγώνας που διεξάγεται στη φύση για να διασφαλίσουμε τις συνθήκες διαβίωσης πολλές φόρες μας υποβάλλει σε σκληρή δοκιμασία, οπότε κατ’ ανάγκη πρέπει να γίνουμε ισχυροί για να ανταπεξέλθουμε, και τα όνειρα μας γίνονται πραγματικότητα αφού πραγματικά πιστέψουμε στις δυνάμεις μας προσπερνώντας τις εφήμερες αδυναμίες μας. Τίποτα δεν μπορεί να μας έλθει θεόσταλτο.
Για να πετύχεις και να διασφαλίσεις στην καριέρα σου θετικά αποτελέσματα πρέπει να σχεδιάζεις τις κινήσεις σου με σαφή στόχο και με σκληρή και ευσυνείδητη εργασία.
Είναι ένα στοίχημα που πρέπει να είσαι αποφασισμένος να το κερδίσεις.
Στον ουρανό υπάρχουν σύννεφα, μα πάντα εκεί πάνω συνεχίζει να υπάρχει ο Ήλιος.
Και να θυμάσαι. Ο εαυτός μας κουβαλά ένα φορτίο που ο καθένας προορίζεται πραγματικά για να έχει και το αντέχει επειδή πρέπει.
«Αλλά λέγεται ότι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να μας εκπληρώσει την επιθυμία εκείνου που το θέλουμε παρά πολύ.»
Κατά κοινή ομολογία των περισσότερων ναυτικών το πρώτο μπάρκο είναι χωρίς υπερβολή το πλέον δύσκολο, αλλά ταυτόχρονα και το πλέον κρίσιμο που θα κρίνει το μέλλον σου και θα σημαδεύσει την ζωή σου για πολλά χρόνια. Οι Έλληνες ναυτικοί δεν είμαστε τυχαίοι, είμαστε μια ράτσα από γερά και αξιόπιστα υλικά και με ρίζες βαθιές που χάνονται στα βάθη της ιστορίας.
Από την Αμβέρσα αποπλεύσαμε την μεθεπόμενη ημέρα, έχοντας αριστερά μας τη θέα της ηπειρωτικής Ευρώπης και δεξιά μας τα αγγλικά εδάφη. Ο άνεμος που είναι αντίθετος, προμηνύει μια επερχόμενη θύελλα. Ταξιδεύοντας αντίθετα από την ορμή του ανέμου αντιμετωπίζουμε τη θύελλα που συνεχίζεται για τρίτη ημέρα.
Η επίδραση της ξαφνικής έκθεσης στην κακοκαιρία εν πλω επηρέασε δραματικά το νεαρό μας δόκιμο που παρουσίασε μεγάλη ευαισθησία σε όλα τα κοινά συμπτώματα που συνδέονται με την θαλάσσια ασθένεια τη χαρακτηρισμένη ως ναυτία, που προκαλείται από τα σκαμπανεβάσματα του πλοίου στην θαλασσοταραχή από θυελλώδη καιρό. Ο ασθενής σε ήπιες περιπτώσεις μπορεί να εμφανίσει μόνο την ελάχιστη μορφή ναυτίας, και σε πιο βαριές περιπτώσεις προκαλεί τον εμετό, τον ίλιγγο, ασταθή βηματισμό, απώλεια ισορροπίας, απώλεια συντονισμού, και ακόμη και αυστηρής κατάκλισης του ασθενή. Η εξασθένιση γενικά επιφέρει μια ανικανότητα να εκτελέσεις ικανοποιητικά τα καθήκοντα σου.
Σύσσωμο το πλήρωμα του πλοίου συμπαραστάθηκε με πατρική στοργή στο πρόβλημα του. Ο πλοίαρχος του έδωσε τις απαραίτητες συμβουλές και ταυτόχρονα για να του ανυψώσει το ηθικό του περιέγραψε τις παρατηρήσεις του και την εμπειρία του με παρόμοια περιστατικά.
Με έμφαση του τόνισε οι περισσότεροι από εμάς έχουμε βιώσει τις επιπτώσεις από τα ίδια συμπτώματα στην αρχή της καριέρας μας. Συνοπτικά δε του ερμήνευσε τις παρενέργειες από τις αναφορές της βιβλιογραφίας για τα συμπτώματα της ναυτίας ώστε να τον καθησυχάσει ότι είναι κάτι προσωρινό και γρήγορα θα συνέρθει.
«Οι στατιστικές μελέτες έχουν δείξει ότι περισσότερο από το σαράντα τοις εκατό οποιασδήποτε ομάδας πληθυσμών θα υποφέρουν στην ξαφνική έκθεση της κακοκαιρίας εν πλω αλλά οι περισσότεροι θα ανακτήσουν μετά από την συνεχή έκθεση δύο ή τριών ημερών σε κακοκαιρία. Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, λιγότερο από πέντε τοις εκατό του γενικού πληθυσμού υπόκεινται εντούτοις σε χρόνια επίδραση στη θαλασσινή ναυτία.
Σύμφωνα λοιπόν με την προηγούμενη εμπειρία σου υπό φυσιολογικές συνθήκες, αφού δεν είχες ποτέ σου πρόβλημα με ταξίδια του αυτοκινήτου, του τραίνου, της ταλάντευσης των ανελκυστήρων ή άλλων μορφών ασθένειας που προκαλούνται από την κίνηση πολύ σύντομα θα βελτιωθείς και θα συνηθίσεις τις συνθήκες της ζωής του πλοίου. Γι’ αυτό λοιπόν να μην ανησυχείς γιατί η ίδια η ανησυχία επηρεάζει με την σειρά της το χρόνο ανάκτησης από την ναυτία.»
Την τέταρτη ημέρα ένας πρωινός νοτιοανατολικός εκτυφλωτικός Ήλιος έλουζε το πλοίο, τα σύννεφα της προηγουμένης ημέρας είχαν χαθεί τα είχε παρασύρει ο άνεμος, ο καιρός ήταν θαυμάσιος, μια αίσθηση αρμονικής γαλήνης απλώνονταν στον ανοικτό μεγάλο ωκεανό εμπρός μας, με μικρά λευκά κύματα που χόρευαν σιωπηλά στην λαμπερή γαλάζια επιφάνεια γύρω μας.
Τον βρήκα καθισμένο στην πιντα [δέστρα] της πρύμνης, δυσκολευόταν ακόμη.
Εξαντλημένος, τσακισμένος και ταλαιπωρημένος από την ξαγρύπνια ένοιωθε την δροσερή αύρα της θάλασσας να του προκαλεί ρίγος, η επήρεια της ναυτίας εξακολουθούσε να είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του.
Με το πέρασμα του χρόνου η κατάσταση του βελτιώθηκε θεαματικά. Κάθε ημέρα που περνούσε γινόταν πιο δυνατός, ανακτούσε την αυτοπεποίθηση του, συνήθως βοηθούσε τον δεύτερο μηχανικό στην καθημερινή συντήρηση των μηχανημάτων.
Είχε λάβει την οριστική και αμετάκλητη απόφαση, θα ακολουθούσε καριέρα στη θάλασσα και οι προτεραιότητες του θα επικεντρώνονταν στη διαχείριση να γίνει εξελίξιμος και αποτελεσματικός μηχανικός. Αφιέρωνε πολύ χρόνο στις μελέτες του και έδειχνε ιδιαίτερο παθός να αφομοιώσει τις γνώσεις από τη βιβλιογραφία και τα εγχειρίδια λειτουργίας των μηχανημάτων του πλοίου.
Αυτό το συστηματικό ενδιαφέρον του για μάθηση μου προσέφερε γόνιμο έδαφος να διευρύνω το εύρος των παραινέσεων.
--Πρέπει να νοιώθεις έτοιμος να αντιμετωπίσεις τις προκλήσεις που θα παρουσιάζονται. Οι τεχνολογικές και μηχανολογικές του είδους εργασίες όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό απαιτούν ειδικές γνώσεις ενώ θα έρχεσαι διαρκώς αντιμέτωπος με νέες τεχνολογικές προκλήσεις. Και σε κάθε περίπτωση ο πήχης θ’ ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά. Μανιωδώς πρέπει να στοχεύεις στην επιτυχία του στόχου. Η μάθηση θα είναι εξαιρετικά επίπονη και ταυτόχρονα επιδέχεται καθημερινή βελτίωση, οι γνώσεις εξελίσσονται, μέσα από τα σημαντικά επιτεύγματα του ανθρώπου. Και η εξέλιξη αυτή συνεχίζει να αναπτύσσεται με εκπληκτικά πειράματα που ξεπερνούν κάθε προσδοκία, μένει να τα δούμε και στην πράξη τα αποτελέσματα που παρουσιάζουν προκειμένου να καταλήξουν σε εφαρμογή. Η τεχνολογική εξέλιξη φαντάζει με αέναα περιπλάνηση στην έρημο. Κάθε φορά που εξελίσσετε ένα μηχανολογικό σύστημα, από τα εργαστήρια προκύπτει μια νέα μέθοδος που συμπληρώνει η αντικαθιστά την προηγούμενη σαν ξεπερασμένη. Η διαπίστωση αυτή δεν είναι καινούργια, απλώς αυτή είναι η εξέλιξη της κοινωνίας, από τα σπήλαια με εργαλεία τους χειροπελέκεις από τον πυρόλιθο και τον χαλαζία φτάσαμε να διαθέτουμε υλικά που μας επιτρέπουν να κατασκευάζουμε γιγάντια καινοτόμα πλοία που κινούνται ελεγχόμενα από ηλεκτρονικούς μηχανισμούς και δραστηριοποιούνται σε όλες τις θάλασσες του κόσμου με απόλυτο έλεγχο. Αυτός βέβαια ο έλεγχος απαιτεί ενδελεχή καταγραφή των δεδομένων που κατανέμονται σε όλες τις επιμέρους παραμέτρους προκειμένου να εξαχθούν τα απαιτούμενα αποτελέσματα που στη συνέχεια παραλαμβάνονται από έξυπνα λογισμικά βασισμένα σε αλγορίθμους για να φτάσουν στον τελικό χρήστη. Με αποτέλεσμα χρήστες όπως εσύ και εγώ να έχουμε την ευχέρεια να τα χειριστούμε πολύ εύκολα, με ακρίβεια, σιγουριά και ασφάλεια.
Εύλογα υποθέτουμε ότι με τις σύγχρονες μεθόδους που διαθέτουμε σήμερα είμαστε πιο αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση οιανδήποτε λειτουργικής διαδικασίας στην εργασία μας σε σύγκριση με το παρελθόν.
Η προϋπόθεση όμως που τίθεται για να αξιοποιήσουμε όλα αυτά που θεωρητικά περιγράφονται, είναι ότι πρέπει να στηρίζουμε την διεύρυνση στις γνώσεις μας, εισπράττοντας ταυτόχρονα και τους πυλώνες της εμπειρίας που απλόχερα υπάρχει διάχυτη γύρω μας ώστε να στεκόμαστε με αξιώσεις στον ανταγωνισμό.
Παράλληλα αν και η μητρική μας γλώσσα φέρει έναν τεράστιο πλούτο νοήματος, ιστορίας και πολιτισμού, στην καθημερινότητα σου αυτό το πανίσχυρο μοναδικό ανθρώπινο μέσο επικοινωνίας θα είναι η αγγλική γλώσσα από τούδε και στο εξής, αυτό είναι νομοτελειακά δεδομένο την σημερινή εποχή της τεχνολογίας.
Πρέπει να είσαι ανταγωνιστικός σε όλα τα επίπεδα, με την έννοια ότι ανταγωνισμός σημαίνει άμιλλα για να γίνεσαι καλύτερος.
Φρόντισε λοιπόν να αρματώσεις το οπλοστάσιο σου ώστε να είσαι κατάλληλα εξοπλισμένος με την υποδομή που να απαντά στις πραγματικές ανάγκες και απαιτήσεις του επαγγέλματος υπό τις σημερινές συνθήκες. Αυτό σημαίνει ευχέρεια χειρισμού αυτής της γλώσσας όπως χειρίζεσαι και τη μητρική σου γλώσσα.
Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν ότι χρειάζεται σκληρή δουλειά και δράση για να επιτύχεις αποτελέσματα. Τα θέλω και οι στόχοι σου θα έρθουν πολλές φορές σε αντιπαράθεση, ακόμη και σύγκρουση με παλιές κατεστημένες συνήθειες.
Αυτό είναι το επάγγελμα μας.
«Βαπόρι που φτάνει από τα βάθη, τους παλιούς καιρούς.
Βάσανα ξεφορτώνει και αναστεναγμούς.»
Λέει ένας μεγάλος μας ποιητής.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι θα τα καταφέρεις να επιβιώσεις με αξιώσεις στο νέο σου περιβάλλον που επέλεξες. Αυτός θα είναι ο φυσικός σου χώρος που θα δραστηριοποίησε για ένα διάστημα της ζωής σου. Εάν αυτό το διάστημα είναι μεγάλο η μικρό απ’ εσένα εξαρτάται. Το γεγονός ότι σου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον και αναπτύσσεις δεσμό με αυτό το χώρο αποτελεί εγγύηση για την τελική επιτυχία των στόχων σου. Οι μεγάλες προκλήσεις όμως είναι εμπρός σου, οι φιλοδοξίες και οι προσδοκίες σου δεν πρέπει περιορίζονται στον ορίζοντα με τα στενά όρια της επαγγελματικής αποκατάστασης μονοδιάστατα στο πλοίο. Ατένισε μακροπρόθεσμα υψηλότερους στόχους καθώς η ζωή σου θ’ αλλάζει, με ενθουσιασμό και αφού τους διαλέξεις με προσοχή. Το μπορείς.
Ο σοφός παππούς μου έλεγε.
«Για μια στιγμή άφησε την κάρδια σου να στείλει σιωπηλά στο απέραντο σύμπαν τις απώτερες επιθυμίες και τις ευχές σου, και έχε την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα δεις πραγματοποιημένα κάποια από τα όνειρα σου.
Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι σηκώνουμε τα χέρια ψηλά και περιμένουμε παθητικά τα αποτελέσματα.»
"«Συν Αθηνά και χείρα κινεί», έλεγαν οι προγονοί μας," συμπλήρωνε ο σοφός παππούς μου.

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Criminal Document

Δεκέμβριος, 2010, ταξιδεύουμε στο νοτιοδυτικό άκρο της Ιβηρικής χερσονήσου πλησιάζοντας το ακρωτήριο του Άγιου Βικεντίου από τα δεξιά μας και συνεχίζουμε διαγώνια βόρεια πορεία για τον λιμένα προορισμού στις κάτω χώρες, με το πλοίο να αρμενίζει στα αφρισμένα κύματα κόντρα στην ορμή της θάλασσας και του αντιμάμαλου που δημιουργείτε από τις απόκρημνες και δύσβατες ακτές του ακρωτηρίου που εξακολουθούν υπομονετικά να το σμιλεύουν τα κύματα χιλιάδες χρόνια. Ο καιρός θυελλώδης, σκούρα γκρίζα και μουντά σύννεφα  παντού, ο άνεμος του ανοιχτού ωκεανού να βρυχάται, και η βροχή σφυροκοπούσε τα φινιστρίνια του πλοίου άγρια και ενοχλητικά.
Η ώρα ήταν πλέον περασμένη ενώ εγώ καθόμουν στο γραφείο μου τυλιγμένος με τα δικά μου μαύρα σύννεφα και απορροφημένος στις σκέψεις με τα τελευταία γεγονότα που με γέμιζαν λύπη και σκηνές από ένα επίπεδο συναισθηματικών αποχρώσεων που έθεταν σε δοκιμασία την λογική μου, μέχρι που το ουρλιαχτό της θύελλας ένοιωθα να ενώνεται με τις οργισμένες σκέψεις μου και ο αχός της βροχής να γίνεται ένα με το παφλασμό των κυμάτων της θάλασσας.
Ψάχνω βαθιά στη μνήμη να ανακαλύψω και να σηματοδοτήσω το σημείο απ’ όπου άρχισαν οι πραγματικά άβολα καινούργιες εμπειρίες, και πως μπορεί ξαφνικά και τελεσίδικα να μετατραπούν οι  γνώριμες εργασιακές συνθήκες στο πλοίο την σημερινή εποχή σε μια άλλη στάση που καθόλου δεν λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα και την σκληρή πραγματικότητα της επιβίωσης στο δύσκολο περιβάλλον εργασίας που καλούμαστε να ανταποκριθούμε.
«Τι ευτελισμός και αυτός.»
Αναμφισβήτητα ήταν ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός.
«Το κουτί της Πανδώρας έχει ανοίξει.»
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι αληθινή, κι’ αυτό που με θλίβει είναι το ότι δεν είναι η μοναδική, ανάλογα περιστατικά θ’ έχουν πολλοί να καταμαρτυρήσουν.
Δεν μπορούσα να φανταστώ όταν ξεκίνησα για το τελευταίο μου μπάρκο πόσο εύκολο είναι να βρεθώ ενώπιον μιας πρωτοφανούς κατάστασης που θέτει εν κινδύνω την ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος που χρόνια τώρα υπηρετώ, και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζομαι ως εργαζόμενος υπό δικαστική επιτήρηση.
Με αντικειμενικούς όρους η ενασχόληση και οι αναφορές στην τελευταία μου εργασιακή περιπέτεια παρουσιάζουν κατά την ταπεινή μου άποψη τις αναδυόμενες συνθήκες με τα μοναδικά χαρακτηριστικά που σκιαγραφούν και διαμορφώνουν κατά κάποιο τρόπο την προκαθορισμένη πορεία και το κοινότυπο μέλλον που αφορά το επάγγελμα των μηχανικών στα πλοία εάν δεν υπάρξει μια ουσιαστική αλλαγή με διάρκεια και αποτέλεσμα τα επόμενα χρόνια που μας έρχονται.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι όλοι οι παράγοντες οι σχετικοί με το ναυτικό επάγγελμα ευαγγελίζονται συνεχώς και παθιασμένα κίνητρα για την ύπαρξη μιας άρτιας εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των ναυτικών, και αντί να του εξασφαλίζουν εκπαίδευση και επιμόρφωση αντικρίζω μια φρενίτιδα, μια κατά μέτωπο επίθεση να προσθέτουν βάρη στον άμοιρο επαγγελματία με λειτουργικές ασχολίες και ευθύνες που ουδεμία σχέση έχουν με τις δυνατότητες του και το αντικείμενο που καλείται να λειτουργήσει. Και το αποκορύφωμα έχουν εισαχτεί νόμοι που προβλέπουν ποινικοποίηση στο επάγγελμα, οι επικεφαλής πλοίαρχοι και μηχανικοί των επιστασιών αντί να είναι υπερήφανοι για τις υπηρεσίες που προσφέρουν έγιναν φοβισμένοι υπάλληλοι, εγκλωβισμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουν στην εκμετάλλευση και στις ορέξεις του κάθε μανδαρίνου των πολυεθνικών εταιρειών, των αρχόντων στους  κατά τόπους λιμένες, και όχι μόνο.
Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η κατάσταση έχει φτάσει σε μια κρίσιμη καμπή, εισερχόμαστε σε μια εποχή που η κοινωνία βρίσκεται σε μια διαδικασία συνεχούς αλλαγής. Πουθενά αλλού απ’ όσο γνωρίζω δεν έχει επιχειρηθεί παρόμοιας κλίμακας ποινικοποίηση του εργασιακού χώρου. Τα στελέχη στα πλοία  σήμερα αντιμετωπίζονται από μια πλειάδα μηχανισμών ως στελέχη που δραστηριοποιούνται στις παρυφές της παρανομίας. Και οι λόγοι ανησυχίας δεν τελειώνουν εδώ, γεγονός που σημαίνει ότι θα υπάρξει αρνητικός αντίκτυπος στην προσέλευση νέων στελεχών. Είναι μια από τις βασικές αιτίες που το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο και η επάνδρωση της Ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας με Έλληνες είναι ένα εξαιρετικά απειλούμενο είδος υπό αυτές τις συνθήκες.
Όλα ξεκίνησαν από την στιγμή που η αξιότιμος σύνδεσμος του γραφείου με το πλοίο, μια ευγενική γυναικεία φιγούρα με φωτεινό βλέμμα και συμπαθητικό χαμόγελο μου παρέδωσε ανά χείρας το εγχειρίδιο με το δικόγραφο νούμερο xxx  που περιέγραφε την απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου της πολιτείας του xxxxxxxxxx των ηνωμένων πολιτειών για να ενημερωθώ για τον σκοπό της απόφασης πριν αναχωρήσω από την πατρίδα για την παραλαβή επιστασίας μηχανοστασίου σε πλοίο της εταιρείας.
Ακόμη μια απόφαση των  αθεράπευτα δικολάγνων αμερικανών σκέφτηκα και του έριξα μια ανάγνωση. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι δεν ήταν μια συνηθισμένη απόφαση αλλά έχουν επιβάλλει κάποιους πολύ σκληρούς όρους για τα δεδομένα του παγκόσμιου εμπορίου και τις μεταφορές προϊόντων ώστε τα πλοία της εταιρείας των πληρωμάτων της συμπεριλαμβανόμενων να είναι υπό συνεχή επιτήρηση και να έχουν την δυνατότητα μόνο μετά από νέα απόφαση που θα εκδώσει ο δικαστής να μπορούν να προσεγγίζουν λιμένες των ηνωμένων πολιτειών, όταν εγκρίνει ότι πληρούν τα στοιχεία εκείνα που αυθαίρετα κατά την πολύ ταπεινή μου άποψη ορίζει ο δικαστής τους.
Αναρωτιέμαι μονάχα κατά πόσο η ειλημμένη δικαστική απόφαση είναι βασισμένη στην  «καραμέλα» του, πως η Αμερική θα σώσει τον κόσμο. [Χόλλυγουντ]
Φθάνοντας στο πλοίο και στην παραλαβή επιστασίας μηχανοστασίου με ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη διαπίστωσα πέρα από την συνήθη πρακτική ότι η καθημερινή καταγραφή και διαχείριση στα νερά των σεντινών και των ελαιωδών καταλοίπων του πλοίου ήταν μια πολύπλοκη και δαιδαλώδης εργασία που απαιτούσε σε καθημερινή βάση την ασχολία ενός μέλους του πληρώματος μηχανοστασίου το οποίο θα πρέπει να συνοδεύεται από αξιωματικό μηχανοστασίου που ελέγχει και υπογράφει για την σωστή μέτρηση και καταγραφή και ταυτόχρονα αμφότεροι θα συνοδεύονται και θα εποπτεύονται από αξιωματικό καταστρώματος ο οποίος επίσης ελέγχει, εγκρίνει και υπογράφει για την σωστή καταγραφή. Η οποία καταγραφή στη συνέχεια παραδίδεται στον πρώτο μηχανικό του πλοίου για έλεγχο και υπογραφή και ταυτόχρονα ενημερώνεται ο πλοίαρχος ο όποιος συνυπογράφει τις καταγραφές και τις σφραγίζει με την σφραγίδα του πλοίου. Όλα αυτά είναι ένα μικρό μέρος του συστήματος παρακολούθησης και συμμόρφωσης που έχει επιβληθεί προ διετίας στην εταιρεία από τον δικαστή. Η συνεχεία είναι ότι τοποθετήσαμε ηλεκτρονικούς ανιχνευτές στάθμης σε όλες τις δεξαμενές και τους λάκκους του μηχανοστασίου και μέσω δορυφορικού συστήματος συνδέθηκαν δορυφορικά με το γραφείο παρακολούθησης που είχε ορίσει ο δικαστής. Όταν τα συστήματα ήταν πλήρως εγκατεστημένα υπεύθυνος  από το γραφείο της εταιρείας επιβιβάσθηκε στο πλοίο για μια προκαταρτική ενημέρωση. Την δεύτερη ημέρα γίναμε θεατές μια απίστευτης ιστορίας, κάτι πρωτόγνωρο, εξωπραγματικό για την Λακεδαιμόνιο καταγωγή μου, εγείροντας μου απορίες με τα ευφάνταστα μυστηριώδη σενάρια. Ζήτησε συνάθροιση του πληρώματος για να μας ανακοινώσει πως διαπίστωσε ότι το πλήρωμα δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένο να στέλνει ανώνυμα πληροφορίες τόσο τηλεφωνικά όσο και με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στο συσταθέν γραφείο αποδοχής πληροφοριών, που να αναφέρουν, εάν οι επικεφαλής του πλοίου και ιδιαίτερα ο πρώτος μηχανικός δεν κάνουν σωστά και με επιμέλεια την διαχείριση της επιστασίας τους, και ξεκίνησε να δίνει οδηγίες επί τρίωρο για τον τρόπο που τα πληρώματα θα πρέπει να ασκούν τα νέα καθήκοντα τους. Όταν το επιμορφωτικό νέας τεχνολογικής γενιάς σεμινάριο έλαβε τέλος αναχώρησε και στον επόμενο λιμένα θα μας ερχόταν με τον ανεξάρτητο αντιπρόσωπο που το δικαστήριο είχε ορίσει για τον τελικό έλεγχο.
Δεν ήμουν προετοιμασμένος, ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι λειτουργικές διαδικασίες και επεμβάσεις στην αποτελεσματική και σωστή διαχείριση της επιστασίας διασφαλίζονται με παρόμοιο τρόπο. Τι  προοπτική κ’ αυτή.
Η σύγκρουση ανάμεσα στη υπερηφάνεια μου και στην ανάγκη να εργαστώ γιατί είχα ανάγκη τα χρήματα της εργασίας, έφερε νικητή αυτήν την ανάγκη αν και κάτι τέτοιο μου προκαλούσε οίκτο για τον ίδιο μου τον εαυτό. Αυτοταπείνωση.
Αυτή η εσωτερική αντιπαράθεση είναι βίωμα που ποτέ δεν είναι ευχάριστο.
Δεν μπορούσα να απαλλαγώ από μια αόριστη αίσθηση άγχους και πικρίας που μου είχε αφήσει το περιστατικό στην τελευταία συνάθροιση και η αίσθηση αυτή γινόταν περισσότερο έντονη καθώς περνούσαν οι ημέρες και έφθανε η ώρα που θα διατάρασσε την συνηθισμένη ρουτίνα της εργασίας μου.
Είναι οι περιπτώσεις που βλέπεις το πρόσωπο σου ακόμη και τις κρύες ημέρες να είναι μούσκεμα στον ιδρώτα, χωρίς να μπορείς ν’ απαντήσεις στην ερώτηση τι φταίει, απλώς η τελευταία εσωτερική μου σύγκρουση άφησε απόνερα.
Ο επόμενος λιμένας ήταν πολύ σύντομα, έχοντας αφήσει πίσω μας μια τραυματική εμπειρία από πραγματικά γεγονότα που συνήθως βλέπουμε από τον καναπέ στις βραδινές ειδήσεις με τους Σομαλούς πειρατές που λυμαίνονται ασύδοτα τον Ινδικό ωκεανό. Μόλις είκοσι μίλια μπροστά μας σημειώθηκε πειρατική επίθεση σε προπορευόμενο χημικών φορτίων πλοίο και σε διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρεις ώρες αργότερα από την στιγμή που έχει αποχωρήσει από την συνοδεία μας το κινέζικο πολεμικό πλοίο συνοδείας και ταξιδεύουμε πλέον στην ασφαλή περιοχή υποτίθεται της Ερυθράς θάλασσας.
Ο άνθρωπος που ήρθε για τον έλεγχο της συμμόρφωσης σύμφωνα με τις αποφάσεις του δικαστηρίου ήταν μια παράξενη μορφή, ένας πολύ προχωρημένης ηλικίας ινδός την καταγωγή, με αργό περπάτημα σκυφτούς ώμους ρυτιδωμένο πρόσωπο,  εξόφθαλμα ανέκφραστα μάτια, η πεταχτή κοιλιά του μου θύμισε  έναν συνδυασμό από τον συμπαθητικό ηρώα των παιδικών μου χρόνων στα βιβλία της ζούγκλας, τον Ποκοπικο , και του περίεργου υπερκόσμιου κινηματογραφικού ηρώα στην κινηματογραφική τριλογία ο άρχοντας των δακτυλιδιών.
Βρισκόμαστε στο γραφείο μου, είναι η στιγμή που ελέγχει τον φάκελο με τις καθημερινές καταμετρήσεις δεξαμενών των τελευταίων μηνών.
Κοιτάζοντας μια από τις  σελίδες με τις καθημερινές καταμετρήσεις τον είδα ξαφνιασμένο να μου δείχνει ένα πλαίσιο στις δεκαέξι του μήνα Σεπτέμβρη να είναι κενό, το ασυμπλήρωτο πλαίσιο αφορούσε μια μικρή δεξαμενή καταλοίπων.
Χαμογέλασα πλατιά για το ασήμαντο όπως το θεώρησα εύρημα του αλλά το χαμόγελο μου κόπηκε μαχαίρι όταν είδα το πρόσωπο του.
Το στόμα του μισάνοικτο σαλιωμένο με τα μάτια του γουρλωμένα κοίταζε επιτιμητικά την σελίδα που κρατούσε στα χέρια με το χλωμό ζαρωμένο δέρμα.
--Αυτό συνεπάγεται πέντε χρόνια φυλακή και πέντε εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο μου ανακοινώσε ατάραχος με ύφος εισαγγελέα.
Το αυθαίρετο συμπέρασμα του με μαστίγωσε σαν παγωμένο νερό, ένοιωσα όπως ο ανυπεράσπιστος και απελπισμένος απέναντι στην ψυχρή και ανάλγητη εξουσία.
--Δώστε μου μια βασική εξήγηση για το γεγονός από την αρχή και μετά θα σας κάνω ερωτήσεις για τις λεπτομέρειες που μπορεί να φανούν πολύ σημαντικές, για το λόγο που δεν είναι συμπληρωμένο το πλαίσιο αυτό συνέχισε .
Όπως τον άκουγα να μιλάει ένοιωθα ότι όλη η μαυρίλα από μέσα του να  βγαίνει στην επιφάνεια, και τα μάτια του κακόβουλα να καρφώνονται πάνω μου.
Κάθισα για λίγη ώρα σιωπηλός με το κεφάλι σκυφτό και τα μάτια μου καρφωμένα στην σελίδα με τα πολύ μικρά πλαίσια.
Έκλεισα τα μάτια και ακούμπησα τεμπέλικα τα χεριά στο μέτωπο μου με τις άκρες των δακτύλων ενωμένες.
---Θεέ μου, επαληθευτήκαν οι φόβοι μου, βρεθήκαν τα στοιχεία που αποδεικνύουν πως είμαι χωμένος ως τον λαιμό στους κύκλους της παρανομίας, τελικά με ανακάλυψαν τον άθλιο παράνομο, έχει εξαντληθεί κάθε ελπίδα σωτηρίας,  ώρα να πληρώσω τις αμαρτίες μου δήλωσα με ύφος συντετριμμένο.
Δεν έδωσε καμία σημασία το ξέσπασμα μου αλλά αντίθετα συνέχισε  με ύφος σοβαρό και βλέμμα ζωηρό την τακτική και τον σκοπό που επιτελούσε.
--Πρέπει να σχηματίσεις μια συγκεκριμένη αντίληψη, πόσο ακραία επικίνδυνο είναι να μην γράφεις σωστά η να ξεχνάς καταγραφές μου δήλωσε μ’ έμφαση.
Επίσης πρέπει να γνωρίζεις ότι γρήγορα θα δώσετε λόγο σε κάποια επιθεώρηση για την παράλειψη σας, εδώ δεν ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας.
Και πάνω απ’ όλα πρέπει να προσέχετε στο μεταξύ να μην ξανασυμβεί, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει αμφιβολία ότι σας απειλεί ένας πολύ υπαρκτός και άμεσος κίνδυνος να βρεθείτε φυλακή.
--Τι στην ευχή σημαίνει αυτό τον ρώτησα. Ούτε ενδείξεις και ίχνη βίας υπάρχουν, ούτε κανένα φόνο βλέπω, ούτε να έγινε καμιά ληστεία, ούτε συμμετείχα η εξύφανα καμιά συνομωσία εναντίον του αμερικανικού ονείρου. Πολύ δε περισσότερο ουδέποτε απέκρυψα η διαστρέβλωσα δεδομένα των επιμέρους στοιχείων και ουδέποτε έριξα έστω και ένα λίτρο σεντίνας παράνομα στην θάλασσα για λόγους αρχής και σεβασμού στους διεθνείς κανόνες.
Απτόητος συνέχισε το ανακριτικό του έργο ενώ με κάρφωνε με το ψυχρό του βλέμμα, με επιμέλεια και λεπτομέρεια μικροβιολόγου εξετάζει τις συμπληρωμένες σελίδες και έχει ήδη βγάλει από την τσέπη του το αποτέλεσμα με την τελική ετυμηγορία.
Ήταν φανερό γι’ αυτόν ότι ο πρώτος μηχανικός των πλοίων σύμφωνα με τις νέες θεωρήσεις και δεδομένα είναι ένας κατά συρροή εγκληματίας και απλά πρέπει οι αρχές του κάθε τόπου να προσπαθούν ν’ ανακαλύψουν τα ευρήματα που το αποδεικνύουν αυτό και να τον στέλνουν φυλακή.
-- Όλοι αυτοί οι επιθεωρητές στα λιμάνια βασίζονται στην παρατήρηση των μικρολεπτομερειών των καταγραφών μου εξηγούσε. Εδώ λοιπόν πρέπει δικαιολογήσουμε την παράλειψη σου. Νομίζω ότι αυτό μπορούμε να το πετύχουμε αφού υφάνουμε ένα δίχτυ προστασίας έναντι του νόμου ώστε να απομακρύνουμε τον κίνδυνο που σε απειλεί. Για τον λόγο αυτό πρέπει να διαλευκάνουμε γιατί δεν είναι συμπληρωμένο το πλαίσιο. Και πρέπει να το κάνουμε με τέτοιο τρόπο που να τους πείσουμε ότι αυτό που περιγράφουμε δεν είναι μυστηριώδες. Να έχεις υπόψη σου ότι έχω διαπιστώσει ότι συνήθως από ασήμαντες παρατηρήσεις υπάρχει ένα πεδίο για ανάλυση και έρευνα που οδηγεί σε άσχημα αποτελέσματα.
Μου θύμισε τη διανοητική διεργασία στο παιγνίδι του καλού και του κακού που παιζόταν συνήθως στις ανακρίσεις των αστυνομικών μυθιστορημάτων.
--Η λάμπα του ανακριτή μας λείπει δεν την έχετε φέρει μαζί σας την ξέχασες μουρμούρισα μέσα από τα δόντια μου.
Δεν κατάλαβε αλλά με μια αγανακτισμένη χειρονομία μου έδωσε να καταλάβω ότι δεν είμαι συνεργάσιμος στον βαθμό που επιθυμεί.
Είχα την αίσθηση ότι έτσι στην ψύχρα και με φανατισμό έψαχνε την ευκαιρία να ταιριάξει επιτακτικά τα όποια στοιχεία συμφώνα με τις θεωρίες του και όχι να τα εξηγήσει με την απλή λογική των καθημερινών εργασιακών δεδομένων.
--Φαίνεται ότι δεν κατανοείς το πρόβλημα σου μου συμπλήρωσε.
Αυτό που εγώ κατανοώ είναι ότι ο τύπος έντεχνα καλλιεργεί το έδαφος που με θέλει σαστισμένο, τρομαγμένο, να τον βλέπω και να νοιώθω ότι έχω την ανάγκη του, η μάλλον να το τοποθετήσω πιο ρεαλιστικά να νοιώθει η εταιρεία που εργάζομαι ενοχές και εσαεί την ανάγκη αυτός να βρίσκεται δίπλα τους φύλακας άγγελος δήθεν, με το αζημίωτο βέβαια. Και το αζημίωτο δεν είναι το καθημερινό μας, το αζημίωτο γι’ αυτόν είναι 350 ευρώ την ώρα [Ναι σωστά καταλάβατε την ώρα, τόσα όρισε το αξιότιμο και αξιοσέβαστο δικαστήριο ότι πρέπει να πληρώνεται ο ανεξάρτητος επιθεωρητής]. Τουλάχιστον αντιλαμβανόμουν γιατί ήταν τόσο υπερβολικός. Και δεν μιλούσε για το επίσημο βιβλίο καταγραφής πετρελαίου που είναι υποχρεωμένο το πλοίο να συμπληρώνει σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες αλλά για μια επιπλέον χειρόγραφη σελίδα ημερησίας καταμέτρησης των δεξαμενών που με διάφορα νομικά τερτίπια που πηγάζουν από το δίκιο του ισχυρού είχαν επιβάλλει στην εταιρεία, περά από τις διεθνείς συμβάσεις και κανόνες που διέπουν την λειτουργία των πλοίων.
Σημειώνω εδώ ότι η σελίδα καταγραφής είναι μια απλή σελίδα Α4 που περιέχει πλαίσια για την καταγραφή της στάθμης και της ποσότητας σε δέκα δεξαμενές σεντινών και καταλοίπων από διάφορες λειτουργίες του μηχανοστασίου για δεκαπέντε ημέρες ανά σελίδα. Ήτοι έχουμε δέκα δεξαμενές, δυο πλαίσια ανά δεξαμενή ημερησίως επί δεκαπέντε ημέρες μας κάνουν τριακόσια μικροσκοπικά πλαίσια. Τώρα εάν προσθέσω τα πλαίσια που αναγράφονται οι δεξαμενές οι ημερομηνίες και τα πλαίσια που απαιτούνται για τις υπογραφές έχουμε ένα σύνολο από τετρακόσια πλαίσια περίπου στην σελίδα. Την προαναφερόμενη ημερομηνία από αβλεψία μου δεν έγινε καταγραφή σ’ ένα πλαίσιο της στάθμης δεξαμενής. Αυτό ήταν το ειδεχθές και στυγερό μου έγκλημα, που επισύρει ποινή πέντε ετών και πρόστιμο πέντε εκατομμύρια δολάρια. Χωρίς ντροπή τα λένε.
Προσπάθησα να αρθρώσω το βιογραφικό με όλα τα χρόνια της εμπειρίας μου στα θέματα της διαχείρισης των καταλοίπων του πλοίου,  αλλά φαίνεται ότι ήταν αργά για τέτοιες σκέψεις, όταν έχεις τον ανακριτή εμπρός σου που διψάει να σε κατατροπώσει και να σου εμφυσήσει φόβο.  Ήταν μάταιο να φέρνω αντιρρήσεις, γιατί ήταν πολύ ακραία ισχυρογνώμων. Όμως η καρδιά μου είχε σφιχτεί, ήταν βαριά, και τα αισθήματα μου συννεφιασμένα, ένοιωθα το κορμί μου να μουδιάζει από οργή με την δοκιμασία που υφίσταμαι.
Η μελέτη των πειστηρίων του εγκλήματος συνέχισε να τον απορροφά, προσπαθώντας να βρει τα στοιχεία που θα τον βοηθήσουν να καταδείξει τα λάθη μου ώστε να μπορεί οπωσδήποτε να  τεκμηριώσει με επιτυχία τον εγκληματικό νου του πρώτου μηχανικού.
Φεύγουμε από τις σελίδες καταγραφής δεξαμενών και αρχίζουμε τον έλεγχο και την ανάκριση για τις καταγραφές στο βιβλίο διαχείρισης πετρελαιοειδών.
Εδώ πάμε κατευθείαν για τα κάτεργα του Αλκατράζ, και στην πιο βαθειά απομόνωση σκέφτηκα νοερά εάν βέβαια τα καταφέρουμε να αποφύγουμε την τιμωρία στην πυρά της ιεράς εξέτασης.
Υπήρχε ένα πρόβλημα το οποίο τελικά παρέμεινε ανεξιχνίαστο και απαλλάχτηκα λόγο ισχυρών αμφιβολιών το πώς εξηγείται το γράμμα του νόμου.
Ανάσανα ενθαρρυμένος με ανακούφιση.
--Ουφ γλυτώσαμε τα ισόβια.
Το πρόβλημα ήταν ότι σε καταχώρηση στο βιβλίο είχα καταχωρήσει ότι ο αποτεφρωτής του πλοίου εργαζόταν για είκοσι συνεχόμενες ώρες. Έκανα το μοιραίο σφάλμα να δηλώσω ότι οι ώρες αναφέρονται σε δυο συνεχόμενες ημερομηνίες. Εδώ μπλέξαμε στις βαθυστόχαστες αναλύσεις του νόμου.
Η ώρα είναι εννέα και τριάντα βραδινή που γίνεται η ανάκριση. Στο ανακριτικό έργο συμμετέχουν σαν παρατηρητές έκτος από τον ανακριτή ο άμεσα εντεταλμένος αντιπρόσωπος του γραφείου για το συγκεκριμένο αντικείμενο, και ένας αρχιμηχανικός του γραφείου που έχει έλθει να με βοηθήσει εάν χρειαστεί, ένας διαχυτικός και ευχάριστος άνθρωπος με καλοσυνάτο βλέμμα να τον συνοδεύει. Έχει ήδη περάσει η ενδεκάτη ώρα βραδινή και δεν υπάρχει τελικό συμπέρασμα εάν η καταγραφή πρέπει να αναφέρει το σύνολο των ωρών λειτουργίας του αποτεφρωτή, η εάν πρέπει κάθε ημερομηνία να αναφέρεται ξεχωριστά με ώρα έναρξης και παύσης λειτουργίας του αποτεφρωτή. Έχουν ο αντιπρόσωπος του δικαστηρίου και αντιπρόσωπος της εταιρείας επιστρατεύσει τα εγχειρίδια διεθνών κανόνων “MARPOL”, την απόφαση του περιφερειακού δικαστηρίου που διαβάζεται γράμμα με γράμμα είκοσι δυο σελίδες, και ταυτόχρονα ξεφυλλίζεται σελίδα με σελίδα το εγχειρίδιο περιβάλλοντος της εταιρείας ένας τόμος πάνω από εκατό σελίδες με νομικίστικες καταχωρήσεις.
Ήταν προφανές ότι το πεδίο της έρευνας είχε περιοριστεί σημαντικά πλέον και από τις αμφιλεγόμενες αόριστες υποθέσεις έχουν προσηλωθεί για να αποκτήσουν μια σαφή εικόνα πως πρέπει να γίνεται η συγκεκριμένη εγγραφή.
Ταυτόχρονα ο αρχιμηχανικός ένας ήρεμος και ευγενικός χαρακτήρας έχει καθίσει στην καρέκλα του γραφείου μου και τους παρακολουθεί αποσβολωμένος χωρίς να μπορεί να το πιστέψει αυτό που συμβαίνει.
Δεν κρατήθηκε και σφύριξε δυνατά μέσα από τα δόντια του.
--Διάβολε είναι σαφές χρόνια τώρα ότι ο κανονισμός της “MARPOL” αναφέρει απλώς ώρες λειτουργίας χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις και συνέχισε.
-- Πρώτε πάρε και μερικά νομικά βιβλία μαζί σου στο επόμενο μπάρκο στο συνιστώ φιλικά. Και τελειώνεται επί τέλους ήδη είναι μεσάνυκτα πρέπει και να κοιμηθούμε κάποια ώρα.
Του έκανα διακριτικό νόημα να μην εξανίσταστε.
Πίστευα κατά την γνώμη μου ότι όλα είναι υπό έλεγχο, ας μου έχει εμπιστοσύνη γιατί στη μακροχρόνια πορεία της υπηρεσίας μου έχω συνεργαστεί πολλές φόρες σε παρόμοιες συνθήκες και έχοντας βαρεθεί μέχρι θανάτου τα υπερτροφικά εγώ τους  γνώριζα πλέον αρκετά ικανοποιητικά τις προκαταλήψεις και τις συνήθειες  αυτών των επιθεωρητών ώστε ο τρόπος και η στάση μου να μην δημιουργούν πρόβλημα τόσο στο πλοίο όσο και κατ’ επέκταση στην εταιρεία στην οποία την παρούσα στιγμή εργάζομαι και τη σέβομαι χωρίς ωστόσο να κολακέψω την ματαιοδοξία τους. Τελειώνοντας ο έλεγχος με τους φακέλους η συζήτηση έκλεισε, αφήνοντας ανοικτό το θέμα του τρόπου της καταχώρησης των ωρών λειτουργίας του αποτεφρωτή να παραμένει προς τελική διαλεύκανση για την επομένη.
Η επομένη μέρα πλαισιωνόταν από επιθεωρήσεις στα εγκατεστημένα μηχανήματα και κατ’ επέκταση στην ομαλή, σωστή, και ασφαλή  λειτουργικότητα και απόδοση των συστημάτων όπως ορίζονται από τους κατασκευαστές και ο δικαστής έχει αποφασίσει. Η διαχείριση της επιθεώρησης έγινε με τυπικό ρυθμό και χωρίς παρενέργειες και αστερίσκους αν και εξοργιστικά λεπτομερής τουλάχιστον ήταν μέσα στα πλαίσια που ορίζουν οι διεθνείς κανονισμοί, για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα και την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος.
Το ενδεχόμενο και οι πιθανότητες να εμφανιστεί λειτουργικό πρόβλημα  στα μηχανήματα μας αλαζονικά τολμώ να το πω θα ήταν ουρανοκατέβατο.
«Σημείωση: Στο τελευταίο μας ταξίδι υπήρξε μια εβδομάδα από άποψη διαβίωσης εφιαλτική για το πλήρωμα, το πλοίο είχε βρεθεί στο έλεος τω άνεμων από τις φοβερές θύελλες, του εποχιακού μουσώνα του Ινδικού ωκεανού. Αυτή η παράμετρος στις συνθήκες εργασίας έχει παραμεληθεί τελείως. Σήμερα οι νομοθέτες πλαισιωμένοι από  μια νέα πάστα στελεχών γραφείου αγνοεί παντελώς τις πραγματικές συνθήκες εργασίας σε περιβάλλον πλοίου. Όλες τους οι αποφάσεις και οι σχεδιασμοί αποφασίζονται με γνώμονα τις συνθήκες που επικρατούν στα γραφεία τους. Το ερώτημα που τίθεται άφορα την δυνατότητα του πως διασφαλίζονται ίδιες εργασιακές συνθήκες και στο πλοίο. Δυνητικά τέτοια δυνατότητα δεν υφίσταται. Αυτό σημαίνει ότι κάπου κάνουν κάποιο λάθος στο σχεδιασμό τους. Είναι σίγουρο ότι ο σύγχρονος σχεδιασμός διαφέρει από το παρελθόν, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη που να αντιμετωπίζει τις ιδιαιτερότητες που ενέχουν οι συνθήκες εργασίας στα πλοία. Τα αποτελέσματα της αμφίδρομης συνεργασίας πρέπει να είναι αλληλοσυνδεόμενα και όχι ανταγωνιστικά, είναι προφανές τα θέματα τα κοινά που τους αφορούν είναι απείρως περισσότερα και σημαντικότερα από τα θέματα τα οποία μπορεί και να διαφωνούμε.»
Η αυλαία της επιθεώρησης έλαβε αίσιο τέλος και αναχώρησαν από το πλοίο.
Λαμβάνοντας υπόψη την σκληρή πραγματικότητα θα ήθελα να πω προτάσσοντας την επαγγελματική μου συνείδηση ότι σέβομαι και εκτιμώ την  εταιρεία που μου πρόσφερε εργασία όταν την χρειαζόμουν, και κατανοώ πλήρως όλες τις άοκνες προσπάθειες και τους αγώνες των ανθρώπων της με το πολύ υψηλό προσωπικό τίμημα απλώς γιατί έτυχε να βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα, και το μεγάλο λειτουργικό κόστος που υφίσταται, για την προτεραιότητα που δίνει στην αναβάθμιση της ποιότητας των προσφερόμενων υπηρεσιών με ασφάλεια στην προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, και ταυτόχρονα νοιώθω με σεβασμό αλληλέγγυος σ’ αυτόν τον αγώνα τους μέσα από τις μικρές μου δυνατότητες, αλλά με εξεγείρει η συνειδητή τάση των νομοθετών που με οποία ευκολία με αντιμετωπίζουν σαν εργαζόμενο υπό δικαστική επιτήρηση και μετατοπίζουν την προτεραιότητα με τις ευθύνες τόσο στο πλοίο όσο και στους απλούς εργαζόμενους, χωρίς ούτε ένα στοιχειώδες δίχτυ προστασίας τόσο του ίδιου του πλοίου όσο και των πληρωμάτων τους από τις αυθαιρεσίες που ασκούν οι τοπικές αρχές σε πλείστους λιμένες. Σαν στρείδια έχουν κολλήσει επάνω τους οι κακές παλιές συνήθειες ν’ αποκομίσουν τόσον ίδιο όφελος όσο και προγραμματιζόμενο από τις κεντρικές εξουσίες με ακραία και εξωφρενικά προσχήματα περί προστασίας περιβάλλοντος. Σε λίγο θα δούμε ακραίες καταστάσεις, τα πρόστιμα να λογαριάζονται στα έσοδα του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού πολιτειών, ακόμη και ανεπτυγμένων χωρών. Διασχίζεις τα δάση με τις καμινάδες της βιομηχανίας και των διυλιστηρίων και εάν για κάποια λειτουργική αιτία αμυδρά  καπνίσει η καπνοδόχος της  ηλεκτρομηχανής του πλοίου έχουν έτοιμη την επιταγή με την εξωδικαστική συνεννόηση για ενίσχυση του προεκλογικού αγώνα του κυβερνήτη στο Μαϊάμι π.χ., ενώ στις χώρες της Μαύρης θάλασσας και τις νότιας νοτιοανατολικής Μεσογείου θάλασσας έχει ταρίφα παντός καιρού ο κάθε τοπικός φύλαρχος του λιμένα με τους παρατρεχάμενους που ξεχύνονται με ιδιοτελή κίνητρα και παράλογες αξιώσεις στα κατάπλεοντα πλοία σαν πεινασμένο σμάρι από μύγες, εκβιάζοντας πιθανά οφέλη καθ’ υπέρβαση θεσμοθετημένων κανόνων.
Άραγε που οδηγεί αυτός ο παροξυσμός;  Δεν πρέπει να μένουμε προβληματισμένοι από αυτήν την στάση που δεν προσφέρει κανένα αποτέλεσμα;
Με τρομάζουν όλα αυτά τα εξοργιστικά “Gestapo crabs”, που πρέπει να παραδώσουμε στην επομένη γενιά, αναβιώνουν κοινωνίες Οργουελικές.
Και κατ’ επέκταση το διεθνές ναυτικό δίκαιο έχει αντικατασταθεί, από άκρατη ποινικοποίηση του πλοίου και του ναυτικού επαγγέλματος [ρίχνουν όλη την ευθύνη επάνω του], χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και αυτός ο παράγοντας δεν συμμετέχει ενεργά στην διαιώνιση του προβλήματος της μόλυνσης του πλανήτη.
Δεν απαιτώ ανευθυνότητα και απουσία λογοδοσίας στα δύσκολα, αλλά αν ρωτήσεις σήμερα ποιος ευθύνεται για όλα αυτά κανείς δεν θα σηκώσει το χέρι του. Όλοι θα δείχνουν ο ένας τον άλλο.
Προκειμένου να είναι αποτελεσματικά αποδοτικό εκτός από δίκαιο οιονδήποτε σύγχρονο νομοθέτημα θα πρέπει να διασφαλίζει τους μηχανισμούς εκείνους, (λαμβάνοντας υπόψη στο σχεδιασμό του τη σκληρή πραγματικότητα διαβίωσης και  επιβίωσης του εργαζόμενου), βάσει των οποίων τα στελέχη των πλοίων θ’ έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν τις αλλαγές που συντελούνται.
Ένα πολύ ουσιαστικό πρόβλημα είναι ότι στο σύνολο τους τόσο οι λιμένες όσο και τα πλοία έχουν τραγικά ανεπαρκή και ξεπερασμένο εξοπλισμό και εγκαταστάσεις για την υποδοχή καταλοίπων και για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, οι επενδύσεις σ’ αυτόν τον τομέα χρόνια τώρα είναι ελάχιστες.
Είναι χαρακτηριστικό δε ότι και οι επενδύσεις στη ναυτιλιακή βιομηχανία σε νέες γενιές καυσίμων υλικών και  φιλικές προς το περιβάλλον μηχανές με περιορισμένη κατανάλωση ενέργειας παραμένει ακόμη πηγή έμπνευσης στα όνειρα των ρομαντικών και αυτό προκαλεί την μεγαλύτερη ανησυχία.
Πρέπει να αναζητήσουμε νέα τεχνολογικά εργαλεία προσβλέποντας με προσδοκία στο μέλλον και αναγνωρίζοντας ότι η παραδοσιακή βιομηχανική επανάσταση όπως μέχρι σήμερα την γνωρίζουμε φαντάζει παρωχημένη και πολύ πιθανόν να έχει κλίσει τον κύκλο της από τεχνολογικής άποψης. Οι επενδύσεις για υλοποίηση προγραμμάτων που αφορούν την εξεύρεση νέων πηγών καθαρότερης ενέργειας που θα εξασφαλίζουν το ενεργειακό μας μέλλον για αρκετές γενιές πρέπει απαραίτητα να ενισχυθούν και να τύχουν βαρύνουσας σημασίας.
Εν κατακλείδι το φιλικό προς το περιβάλλον ενεργειακό ζήτημα πρέπει να βρίσκεται μόνιμα πολύ ψηλά στην πολιτική ατζέντα τόσο κάθε χώρας μεμονωμένα όσο και του οργανισμού ηνωμένων εθνών συνολικά.
Και τέλος οι παγιωμένοι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι κατά κύριο λόγο εισπρακτικοί μηχανισμοί στο σύνολο τους. Ειδικά η ευαισθησία τους σταματά στην είσπραξη των προστίμων, αυτό όμως είναι μια επικίνδυνη και χρεωκοπημένη ευαισθησία, αυτό είναι παντελής έλλειψη ευαισθησίας.
Οι δυνατότητες να αναδεικνύει με τόλμη τις  ανεξάντλητες επαγγελματικές του ικανότητες ο έλληνας ναυτικός καθοδηγούμενος από το αρχέγονο μοναδικό πλεονέκτημα που δίνει αποτελέσματα, το «know how» πέντε χιλιάδων ετών είναι ένα κεφάλαιο ανεκτίμητο για την σημερινή πατρίδα μας, απλώς στοργικά χρειάζεται να τον αγκαλιάσουν και έμπρακτα να τον στηρίξουν επενδύοντας με προοπτική στην συνεχή και με ποιότητα βιώσιμη ύπαρξη του όλοι οι συμμετέχοντες παράγοντες προκειμένου να αποτρέψουν τον αργό θάνατο του.
Σαν χώρα δεν διαθέτουμε την οικονομική πολυτέλεια να αγνοήσουμε την ναυτιλιακή βιομηχανία μας, πρέπει να κατανοήσουμε ότι αν θέλουμε να συνεχιστεί απρόσκοπτα να εισρέει το ναυτιλιακό συνάλλαγμα χρειαζόμαστε αντίστοιχα εισροή νέων στελεχών που θα ανανεώνουν το υπάρχον που αποσύρεται από το χώρο.
Αυτό σημαίνει ότι το βασικό συστατικό της επιτυχίας συνίσταται στην ικανότητα μας να καταλάβουμε και να ταυτιστούμε με τις ελπίδες και τους αγώνες των ναυτικών μας ώστε να αισθάνονται ασφαλείς  στην καθημερινότητα τους.
Όχι άλλους ξύλινους λόγους χιλιοειπωμένους χρόνια τώρα, όπως.
«Την θεσμοθέτηση συγκεκριμένων κινήτρων για την προσέλκυση νέων στο επάγγελμα μεταξύ των οποίων και την αναβάθμιση της ναυτικής εκπαίδευσης»
Τώρα εμένα γιατί αυτά τα στομφώδη λόγια μου ηχούν κενά, χωρίς ειλικρίνεια, σαν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, και μου θυμίζουν τις ανοιξιάτικες ανθισμένες με μωβ ανθούς περικοκλάδες που φυτρώνουν και αναρριχώνται ανάμεσα στα μνήματα εκεί στο μακρινό και γραφικό νεκροταφείο του χωριού μου, κάτω από τον ίσκιο του μεγάλου γέρικου πλάτανου.
Πολλά χρόνια τώρα προσπαθώ με προσήλωση να αφομοιώσω την συμβουλή του σοφού παππού μου αλλά δυσκολεύομαι αφάνταστα να τα καταφέρω να μην μιλώ.
«Το μυστικό της μελετημένης και αποτελεσματικής δουλειάς οφείλεται σε ανθρώπους παρατηρητικούς με επινοητικότητα και ευελιξία που στόμα έχουν και μιλιά δεν έχουν», με συμβούλευε στα παιδικά μου χρόνια.
Και ταυτόχρονα συμπλήρωνε.
« Οτιδήποτε κάνουν οι άνθρωποι ελλοχεύει κινδύνους, και ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούν ότι όλα στην φύση είναι θέμα ισορροπίας όταν έλθει η ώρα να αποφασίσουν τι είναι το πιο σημαντικό και έχει μεγαλύτερη αξία για αυτούς.»
Κλείνοντας τις σκέψεις μου αναφέρω μια μοναδική συνάντηση, ένα συμβάν που συνέβηκε ταυτόχρονα αυτές τις ημέρες, απ’ αυτά που ομορφαίνουν την ζωή μας και λειαίνουν τις αιχμηρές μας σκέψεις. Στη έξοδο από την Μεσόγειο στον Ατλαντικό ωκεανό βρισκόμαστε σε παράλληλη πορεία με φορτηγό πλοίο γενικών φορτίων που συνταξιδεύαμε στην ιδία συνοδεία ασφαλούς πλου του ινδικού ωκεανού. Ο πλοίαρχος του πλοίου είναι από το νησί της Καρπάθου στην καταγωγή του και με ανεπανάληπτο χιούμορ που το διασκόρπιζε στα ερτζιανά κύματα κατά την διάρκεια του πλου υπό συνοδεία δημιουργώντας μια συντροφική ατμόσφαιρα αλληλεγγύης μεταξύ των πληρωμάτων από τις διάφορες εθνικότητες στα πλοία. Επρόκειτο για ένα ευφυέστατο άτομο. Οι δεξιότητα της ημερήσιας λεκτικής επικοινωνίας του με τα γύρω πλοία ήταν μια πραγματική εκφραστική απόλαυση.
Ξημερώματα σήμερα τον ακούσαμε στα VHF, απευθύνεται σε προπορευόμενο κινέζικο πλοίο και να τον ρωτά τον λιμένα προορισμού του. Ο κινέζος του απάντα ότι δεν κατάλαβε ακριβώς τι τον ρωτά.
«Αμ βεβαία, όπως αντιλαμβάνομαι τα δικά σου εγγλέζικα Οξφορδιανά τα δικά μου  Καρπάθιαν πώς να με καταλάβεις.»
Τελικά με τα πολλά συνεννοήθηκε με τον κινέζο ο οποίος τον πληροφορεί ότι ο λιμένας προορισμού του είναι αυτός της Νέας Ορλεάνης.
--Υπέροχα καλέ μου φίλε αυτός είναι και ο δικός μας προορισμός.
--“Please adjust your speed to go together, because I fear the ocean.”
«Παρακαλώ ρύθμισε την ταχύτητα σου να πάμε μαζί γιατί φοβάμαι τον ωκεανό»
Έχασε τη λαλιά του ο κινέζος και όταν την βρήκε πρέπει να του είπε τουλάχιστον δέκα φορές.  “Yes Captain, ΟΚ Captain ”.
Καλό σου ταξίδι καπετάνιο, και χρειάζεται την αισθητική ποιότητα και τα πολύτιμα πλεονεκτήματα σου η σημερινή μας έρημη και μελαγχολική ναυτιλία, με το φλεγματικό σου χιούμορ να μας συναρπάζει και να μας θυμίζει την αντάξια συνέχεια στην εγκαταλειμμένη Αριστοφάνεια κληρονομιά των λησμονημένων προγόνων μας.

Υ.Γ. «Ένα οδοιπορικό στη σκέψη ποτέ δεν τελειώνει πραγματικά, απλά εγκαταλείπεται.»
 
Web Informer Button