Ads 468x68px

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Κώστας Βάρναλης - Θάλασσα (πρόλογος στο "φως που καίει")


YouTube Videos

Youtube Videos
«Να σ’ αγναντέβω, θάλασσα, να μη χορταίνω
απ’ το βουνό ψηλά
στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω
απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά.
Να’ ναι χινοπωριάτικον απομεσήμερ’, όντας
μετ’ άξαφνη νεροποντή
χυμάει μεσ’ απ’ τα σύννεφα θαμπωτικά γελώντας
ήλιος χωρίς μαντύ.
Να ταξιδέβουν στον αγέρα τα νησάκια, οι κάβοι,
τα ακρόγιαλα σα μεταξένιοι αχνοί
και με τους γλάρους συνοδιά καποτ’ ένα καράβι
ν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί.

Ξανανιωμένα απ’ το λουτρό να ροβολάνε κάτου
την κόκκινη πλαγιά χορεφτικά
τα πέφκα, τα χρυσόπεφκα, κι άνθος του μαλαμάτου
να στάζουν τα μαλλιά τους τα μυριστικά
Κι αντάμα τους να σέρνουνε στο φωτεινό χορό τους
ως μέσα στο νερό
τα ερημικά χιονόσπιτα – κι αφτά μες στ’ όνειρό τους
να τραγουδάνε, αξύπνητα καιρό.
Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτινέ έρωτά μου,
με μάτια να σε χαίρομαι θολά
και να’ ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,
πίσω κι αλάργα βάσανα πολλά.
Ως να με πάρεις κάποτε, μαργιόλα συ,
στους κόρφους σου αψηλά τους ανθισμένους
και να με πάς πολύ μακριά απ’ τη μάβρη τούτη Κόλαση,
μακριά πολύ κι από τους μάβρους κολασμένους…»

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Web Informer Button