ADS

click to open

Τετάρτη 16 Μαΐου 2012

Ekeino To Vradi

«Ασίσω οις θέμις εστί, 
θύρας δ’ επίθεστε βεβύλοις.» 

Θα μιλήσω σε όσους είναι θεμιτό, 
κλείστε τις θύρες στους βέβηλους:» 

(Ορφικός Ύμνος στα Ελευσίνια Μυστήρια)

Υπάρχουν γυναίκες που η φύση υπήρξε πολύ γενναιόδωρη μαζί τους και τις προίκισε με απίστευτα όμορφα χαρακτηριστικά! Συνδυάζουν εντυπωσιακά φυσικά χαρίσματα με αξιοσημείωτη επιτυχία, δημιουργώντας την εικόνα ότι «τα έχουν όλα». Πολλές από αυτές τις προσωπικότητες έχουν μείνει στην ιστορία ή πρωταγωνιστούν σήμερα, συνδυάζοντας την ομορφιά με την ευφυΐα και το ταλέντο τους. Αυτές οι γυναίκες συχνά σπάνε τα στερεότυπα, αποδεικνύοντας ότι η εξωτερική εμφάνιση μπορεί να συνυπάρχει με το βάθος, το ταλέντο και τη δύναμη. 
Κάποιες μάλιστα λάμπουν κυριολεκτικά, το σώμα τους γίνεται ποιητικό αντικείμενο, και το γυμνό γυναικείο σώμα τους λειτουργεί ως φορέας ερωτισμού και σε ορισμένα έργα τέχνης παρουσιάζεται σε αρμονία με τη φύση.
Στην εφηβεία της!, του ήταν η απόκρυφη σεξουαλική του φαντασίωση. Ηταν αυτή η ονειροπόληση που τον εγκλώβιζε σε έναν «φαύλο κύκλο επιθυμίας» για κάτι που δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί.
Το κορμί αγνό και αθώο, μα ταυτόχρονα άκρως αισθησιακό! Η σφοδρή επιθυμία του είναι πηγή έμπνευσης αλλά και αιτία εσωτερικής σύγκρουσης, γεμάτη «φόβο και ενοχή». 
«Θελκτική» με τη φρεσκάδα μαγιάτικου πρωινού. Η αύρα που εξέπεμπε τον καθήλωνε, δημιουργώντας μια κατάσταση μαγνητισμού και γοητείας.
Η επιθυμία του, που δεν έχει εκδηλωθεί δημοσίως, τον πίεζε για να βγει στην επιφάνεια, καθώς ουδείς μπορεί να φανταστεί πόσο μακριά πηγαίναν οι σκέψεις του κάθε φορά που αφηνόταν στις εκρηκτικές φαντασιώσεις του. Αγωνιζόταν να δαμάσει την επιθυμία του σε μια έντονη εσωτερική μάχη, όπου προσπαθούσε, να χαλιναγωγήσει ένα ισχυρό προσωπικό σεξουαλικό πάθος. Το πάθος του τον κυρίευε. Το απόκρυφο του πάθος που του ζητούσε να σπάσει τα δεσμά της λογικής, οδηγώντας τον σε μονοπάτια που η ψυχρή λογική του σκέψη απέρριπτε.
Σκέψεις απόκρυφες και αισθήματα σκοτεινά και ενοχικά που τον συνοδεύουν σαν τη «σκιά» του και ντρέπεται να τα παραδεχτεί!
Το πάθος του τόσο υποκειμενικό που σημαίνει ότι για αυτή μπορεί να είναι αδιάφορο. Οι φαντασιώσεις του είναι ο καταλύτης που του ξυπνά αυτό το πάθος. Είναι οι στιγμές του ονείρου που αναζητούν να μετατρέπουν την επιθυμία σε ποθητή πραγματικότητα.
Η σκέψη της δεν ήταν πάντα μαζί του, αλλά την ποθούσε όταν αυτή εισέβαλε απρόσκλητη στο μυαλό του, με μια αίσθηση τρυφερότητας και αδιόρατης επαφής, όπως μια σκιά σ' ένα όνειρο. Και τότε ο πόθος, απελευθερωμένος, αφήνεται στην πιο αχαλίνωτη φαντασία σεξουαλικής ηδονής που προκαλείται στη σκέψη του, καθώς νοερά σκαρφαλώνει ηδονικά τους λόφους και κατρακυλά τις κοιλάδες και τις ρεματιές του κορμιού της.
Τα χρόνια μπορεί να πέρασαν από εκείνη την μακρινή εποχή, και παρά τη σταδιακή ωρίμανση και την φυσική φθορά, δεν έπαψε κάποιες στιγμές να νοσταλγεί εκείνα τα χρόνια της αθωότητας! Εκείνες τις αδιόρατες στιγμές ξυπνά το παλιό του πάθος, σαν μια σπίθα που δεν έσβησε ποτέ, έτοιμη να φουντώσει ξανά. Σαν εκείνο το βράδυ του καλοκαιριού.
Στην ερωτική του οπτασία την ξαναθυμάται σαν ποιητική απεικόνιση μιας φευγαλέας, νοσταλγικού ερωτικού οράματος, σε μια ανάπλαση στιγμών, που η μορφή της έρχεται και χάνεται, αφήνοντας μια αίσθηση μοναξιάς όταν το όραμα διαλύεται. Ξαναζωντανεύοντας τη στιγμή ο νους περιγράφει μια έντονη, μνημονική καταγραφή όπου το βλέμμα του ήταν εστιασμένο στον σαρκικό του πόθο και η σωματική της έλξη ήταν κυρίαρχη ως μια «απαγορευμένη επιθυμία.» Την παρατηρούσε με λαγνεία στο ημίφως της εσωτερικής κάμαρας, αυτή να κοιμάται αμέριμνα στο μονό της κρεβάτι και αυτός ξάγρυπνος  στήριζε το κορμί του στη κουπαστή της εσωτερικής πόρτας του δωματίου.
Τα  υγρά του μάτια είχαν καρφωθεί πάνω της με μεγάλη συναισθηματική ένταση. Την κοιτούσε σταθερά και διαπεραστικά με έντονο, εστιασμένο βλέμμα μαγεμένος από την παρουσία της, ρουφώντας κάθε της καμπύλη, κυριολεκτικά προσκυνώντας στον ναό του κορμιού της και μια φλόγα άναψε μέσα του, ένα είδος δόνησης παράγεται στην ψυχή του μέσω των παλμών τους οποίους η ημίγυμνη θέα της προκαλεί στις αισθήσεις του. Για πρώτη φορά δεν την κοιτούσε σαν τη μικρή έφηβη ξαδέρφη, αλλά σαν άντρας, σαν ένας έμπειρος με τις γυναίκες άντρας, με μια σπίθα λαγνείας στα μάτια του αισθανόταν αυτό το ανυπόφορο γαργαλητό που τον οδηγούσε σε νυκτερινή παρεκτροπή, και τον μετέφερε στην έκρηξη σεξουαλικής ευχαρίστησης. Το ανασηκωμένο νυκτερινό λευκό μεσοφόρι της αποκάλυπτε μέχρι επάνω τα χαριτωμένα καλλίγραμμα πόδια της, εύπλαστα τρυφερά, με αβρές καμπύλες. Εκείνη αναδεύτηκε κάποια στιγμή, τεντώνεται τόσο πολύ προς τα πίσω, παρασύροντας το μεσοφόρι της μέχρι επάνω από την μέση της, αποκαλύπτοντας την μικροσκοπική διάφανη κιλότα της, τα άρτια στρογγυλέματα των γοφών και του στήθους, στο στιλπνό της δέρμα, λες και την πλημμύρισε μια αίσθηση της παρουσίας του και θέλησε να συμμετάσχει, επιτρέποντας του να έχει μια χορταστική ματιά στον πόθο του. "Ίσως!!!!'
Βλέποντας έστω και αμυδρά στο χαμηλό φωτισμό, το αρχέγονο μυθικό αιδοίο, την πηγή της ηδονής και της ζωής εκεί εμπρός του, ζωντανό, ηδονικό, γυμνό, τον προκαλεί και τον προσκαλεί.
Είναι αυτό το θαύμα, η ηδονική απόλαυση που αισθάνεται στην θέα του, σα ν’ ανακαλύπτει ξαφνικά έναν ξεχασμένο παράδεισο. Θαρρείς πως ολόκληρο το εφηβικό κορμί της ήταν χτισμένο γύρω από αυτό τον τριχωτό, υγρό, τρυφερό - κόλπο!.
Η εικόνα του ημίγυμνου κορμιού της διεγείρει βασανιστικά το μυαλό του και τον ερεθίζει σεξουαλικά. Η επιρροή που ασκεί πάνω του, φουντώνει την ερωτική του επιθυμία διεγείροντας τις αισθήσεις του, ξεσηκώνει τον ανδρισμό του και κάνει το πέος του να σηκωθεί σε πλήρη στύση, σκληρό και άκαμπτο έτοιμο να εκραγεί. Στεγνός πυρετός τον έτρωγε. Τα μάτια φωτιά. Συνέχισε να την κοιτάζει και άναβε. Κρυφός πόθος και λαχτάρα. Απ’ τα μισάνοιχτα χείλη αφήνει να του ξεφύγει το βογκητό της ηδονής που διατρέχει το σώμα του καθώς βιώνει το ωκεάνιο συναίσθημα. Βρίσκεται σε έκσταση, στην φανταστική του συνουσία, σε έκσταση οργασμού, με την σεξουαλικότητα ακόρεστη και απελευθερωμένη, παίρνει στα χέρια του, ενεργητικά, την σεξουαλική του επιθυμία.
Ένας χείμαρρος από σπέρμα που χόρευε ξεχύθηκε γύρω του όπως η λάβα που ελευθερώνεται από την κορφή του ηφαιστείου.
Έχει, αυτό-ικανοποιηθεί.
Ένας αναστεναγμός!
Η ησυχία τον τρομάζει!

1 comments:

  1. Ότι γεννιέται στη Ψυχή είναι πέρα από το νου και τη λογική.. Και πάντα θαρρώ μένει ανεκπληρωτο ίσως όταν η επιθυμια για να το ζήσει ξεπερνάει τη "λογική του νου"....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

 
Web Informer Button