H Fortossi Sto Takoranti

-«Είχα τις ενστάσεις μου και της έλεγα ευθαρσώς! Παρά τις όποιες διαφωνίες που είχα, τις έκφραζα ανοιχτά, άμεσα και με παρρησία, χωρίς να του τις κρύβω. Με μια στάση ειλικρίνειας και άμεσης επικοινωνίας που ήθελα να έχουμε.

«Αν μπορούσα να πετάξω εκεί στο χωριό που γεννήθηκα σε πιο απλές εποχές, στην παιδική ηλικία, θυμάμαι το γείτονα μας να μιλούσε επίσης για αρχές και κανόνες. Είχε αρχές ο άνθρωπος, πίστευε ότι όταν λείπει ο άνδρας, η γυναίκα βγαίνει από το σπίτι μόνον αν πιάσει φωτιά, αν κάποιος πεθάνει, η αν πρέπει να γεννήσει. Δεν θα τολμούσα να διανοηθώ ότι πολλά πράγματα τα οποία στην πραγματικότητα αποτελούν κοινότυπα στοιχεία της ζωής καθώς η κοινωνία έχει αλλάξει ριζικά, να εννοείς αυτού του είδους αρχές με τα κηρύγματα σου.» Του σφύριξα μέσα από τα δόντια μου με την πρόθεση να μεταδοθεί η πληροφορία μόνο στον συγκεκριμένο αποδέκτη .

Έχουμε αναχωρήσει  από τον λιμένα Μαρίνα Ντι Καράρα της Ιταλίας με προορισμό την Γκάνα προς φόρτωση και με τελικό προορισμό λιμένες της Ιαπωνίας για εκφόρτωση. Ενδιάμεσα στο ταξίδι μας για την Γκάνα προγραμματίστηκε να προσεγγίσουμε τα Κανάρια νησιά προς παραλαβή τροφίμων,  καύσιμα και.λιπαντικά.

Ο πλοίαρχος με τον οποίο συνομιλούσα ήταν ένας σαρανταπεντάρης άνδρας, ψηλός με γκρίζους κροτάφους, το πρόσωπο του είχε σχεδόν ίσο πλάτος και μήκος, με γεμάτα μάγουλα και μαλακές, καμπύλες γραμμές, χωρίς έντονες γωνίες στο σαγόνι καλοξυρισμένος! Η απουσία γενιών, τόνιζε την απαλή δομή του προσώπου του, ενισχύοντας τη νεανική, ευγενική και προσιτή εικόνα του. Τον θυμάμαι με το πουκάμισο του να κρέμεται συνήθως έξω από το παντελόνι, σ' αυτό το στυλ που υποδηλώνει μια νοοτροπία χαλαρής αυτοπεποίθησης, όπου θέλεις να δείχνεις επαγγελματίας αλλά όχι δεσμευμένος από τους αυστηρούς κανόνες ντυσίματος και στην τυπικότητα της εμφάνισης. 

Εκτελούσε καθήκοντα πλοιάρχου για διάστημα άνω των δέκα ετών που υποδήλωνε ότι ήταν ένας πλοίαρχος με αρκετή προϋπηρεσία είχε σημαντική εμπειρία και εξειδίκευση στη διοίκηση πλοίων. Είχε αναλάβει καθήκοντα πλοιαρχίας σε πλοίο της ναυτιλιακής εταιρεία που εργαζόμουν για πρώτη του φορά. Η τελευταία του εταιρεία που είχε εργασθεί ως πλοίαρχος ήταν η ισραηλινών συμφερόντων ναυτιλιακή εταιρεία ΖΙΜ LINE και υπέθεσα πως είχε ενστερνιστεί τους άκαμπτους κανόνες λειτουργίας της ισραηλινής νοοτροπίας και κουλτούρας.  Οι Ισραηλινοί μου ήταν γνωστοί για την ευθύτητα, την ειλικρίνεια και την έλλειψη τυπικότητας στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, η οποία ενίοτε περιγράφεται ως έλλειψη ενσυναίσθησης.

Η εταιρεία που εργαζόμουν ήταν μια μικρού μεγέθους οικογενειακή ναυτιλιακή εταιρεία, τα πληρώματα της  ήταν στο σύνολο τους μόνιμα στελέχη από τον απλό ναύτη μέχρι τον πλοίαρχο, προσαρμοσμένα σε περιβάλλον λειτουργίας που επέτρεπε μερικές ανώδυνες αποκλίσεις από τους δικονομικούς κανόνες συνεργασίας προς όφελος όλων μας.
Η καρδιά λοιπόν της πρώτης μας σύγκρουσης ξεκίνησε στο αίτημα του πληρώματος που έχει να κάνει με τα χρήματα προκαταβολών του στους λιμένες προσέγγισης του πλοίου.
Σε γενόμενη συζήτηση και στο πλαίσιο μιας ανεπίσημης κουβέντας με μια οικεία, συμβουλευτική παρέμβαση τον παρότρυνα, στα Κανάρια νησιά με την τροφοδοσία του πλοίου ας προμηθευτεί και αρκετά δολάρια, γιατί εκεί στα λιμάνια της Αφρικής, είναι σίγουρο ως συνηθίζεται τα μέλη του πληρώματος θα του ζητούν χρήματα προκαταβολής, εκτός δηλωμένης λίστας.  Αυτό μου έχει διδάξει η μέχρι σήμερα εμπειρία μου με τα πληρώματα της ναυτιλιακής εταιρείας..
Εκεί το έφερε η κουβέντα για κανόνες και αρχές, για τοπικά νομίσματα και όλα τα παρελκόμενα που σέρνουν οι κανόνες για να μας δυσκολεύουν τη ζωή πολλές φορές αντί να την διευθετούν.

Με κοίταξε με ύφος σκυθρωπό χωρίς κανένα ίχνος χαμόγελου! Μάλλον έκρινε αρνητικά την προτροπή μου. Ξαφνιάστηκα! Που ένας γνήσιος αρβανίτης από τα Μεσόγεια Αττικής, ήταν απόλυτος,και αμετάπειστος να ακούσει κάποιον να του εκφράσει αντίθετη άποψη και να κάνει διάλογο για το θέμα αυτό. 

«Όταν το πλοίο βρίσκεται σε λιμάνι, και ο ναυτικός ζητήσει την πληρωμή δεδουλευμένων σε μετρητά, αυτά μπορεί να είναι στο τοπικό νόμισμα του λιμένα, με την ισοτιμία της ημέρας, όπως αυτή ορίζεται από τη σύμβαση εργασίας.» Μου δήλωσε.

«Αυτό είναι! Αν έχει έτσι η κατάσταση αυτό θα αποτελέσει το έναυσμα στα πρώτα λιμάνια να ζήσουμε σεισμική δραστηριότητα, καθώς η δυσφορία του πληρώματος θα διογκώνεται έτοιμη για μια νέα έκρηξη.»  Σκέφτηκα μεγαλόφωνα.

Η νύκτα έπεφτε. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, το φεγγάρι μόλις που φαινόταν μέσα από τα σύννεφα, το πλοίο ταξίδευε αρμονικά στην απέραντη ηρεμία.
Την επομένη το πλοίο αγκυροβολεί στο Λας Πάλμας. Το Λας Πάλμας είναι γραφικός θαλάσσιος λιμένας στη βορειοδυτική ακτή της ομώνυμης πόλης των Καναρίων νήσων, στα μέσα του Ατλαντικού, στα σταυροδρόμια μεταξύ της Ευρώπης  της Αφρικής και της Αμερικής. Το παλαιότερο μέρος έχει τις στενές, οδούς και τα παλαιά κτήρια, συμπεριλαμβανομένου ενός καθεδρικού ναού από το 1492 .
Είναι ένας αγαπημένος προορισμός των διακοπών για τους Ισπανούς και όχι μόνο.
Για αιώνες, ο λιμένας του Λας Πάλμας είναι η παραδοσιακή βάση των σκαφών στο δρόμο τους μέσω του μέσου Ατλαντικού ωκεανού. Η πόλη έχει αρκετά πάρκα, απλώνονται όσο βλέπει το μάτι, η γαλήνη τους είναι απόλυτη με πολλές αλέες και αιωνόβια υποτροπικά δένδρα.
Έγινε ανεφοδιασμός του πλοίου, σε τρόφιμα,  καύσιμα και λιπαντικά.
Ο ναύκληρος του πλοίου, ένας  πεπειραμένος ναυτικός από τον Άγιο Νικόλαο Βοιών Λακωνίας... Στα Βάτικα της Λακωνίας.....  με πληροφόρησε ότι τα βαρέλια που θα αδειάσουν από τα λιπαντικά που παραλάβαμε, μια εκατοντάδα περίπου, να τα κρατήσω γιατί θα μας φανούν πολύ χρήσιμα στον λιμένα φόρτωσης.

Με την πάροδο του χρόνου, ο Πλοίαρχος επέδειξε εξαιρετική ικανότητα να κερδίζει την εμπιστοσύνη του πληρώματος και των στελεχών του γραφείου. Αποτελούσε έναν άριστο επαγγελματία, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, πνεύμα συνεργασίας και αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα στη διαχείριση απαιτητικών καταστάσεων. Εξαιρετικός επαγγελματίας συνεργάσιμος, αποτελεσματικός και με μεγάλη ικανότητα να κερδίζει τις εντυπώσεις μέσω της δουλειάς του. Ήταν αυτό που στην καθημερινή συναλλαγή μας ονομάζουμε ντομπροσύνη και ακεραιότητα χαρακτήρα.

Απλώς ορισμένες φόρες, σύμφωνα με τη δική μου θεώρηση, δυσκολευόταν να παρακάμψει με την ευλυγισία τις στιγμιαίες αποκλίσεις από τους κανόνες και τις αρχές όταν αυτό είναι απαραίτητο μεν, μη ουσιώδες δε, ώστε να λειτουργεί το σύστημα όσο επιτρέπεται ποιο ομαλά και χωρίς  παρενέργειες.

Ταυτόχρονα είχε το προσωπικό προνόμιο να κατέχει και να χειρίζεται άριστα τέσσερις πέντε γλώσσες. Η ικανότητα του αυτή δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα εκπαίδευσης, αλλά ήταν μια ιδιαίτερη χαρισματική ικανότητα του. Δεν γνώριζε απλώς τις γλώσσες σε βασικό επίπεδο, αλλά τις χρησιμοποιούσε με άνεση, ικανός να επικοινωνεί και να εργάζεται σε ένα διεθνές περιβάλλον. 

«Πως τα καταφέρνεις βρε αθεόφοβε!» Τον ρωτούσα σε μια στιγμή θαυμασμού και οικειότητας που είχε αρχίσει να διέπει τη σχέση μας.

«Με βοηθάνε τα αρβανίτικα μου.» Μου απαντούσε, θέλοντας να πει πως τα Αρβανίτικα λειτουργούσαν ως συνδετικός κρίκος στην πολυγλωσσία του.

Με μια έμφυτη κοινωνικότητα δεν ήταν απλώς φιλικός, αλλά έχει την ικανότητα να συνδέεται αβίαστα με τους άλλους ανθρώπους. Χαρισματικός συνομιλητής, ήξερε πώς να μαγεύει το κοινό του, κάνοντας τις ιστορίες του ενδιαφέρουσες, ζωντανές και απίθανες.

Μου άρεσαν πολλές οικογενειακές του αφηγήσεις, αλλά δυστυχώς η ψυχή στις ιστορίες είναι η ίδια η αφήγηση του πλοιάρχου που δεν μεταφέρονται εύκολα στο κείμενο. Όπως η παρακάτω ιστορία..

Στα πρώτα χρόνια της πλοιαρχίας του ταξιδεύει με την σύζυγο του. Η πρακτική του να ταξιδεύει ο πλοίαρχος με τη σύζυγό του, ειδικά στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, ήταν μια καθιερωμένη συνήθεια, και στην ελληνική ναυτιλιακή παράδοση.

Η κυρία «Άννα,» μια Κυριακή θέλησε να φτιάξει ένα σπιτικό γαλακτομπούρεκο, να το σερβίρει στον απογευματινό καφέ του πληρώματος. Αφού το παρασκεύασε και το μέλωσε, έτοιμο  πλέον παίρνει το ταψί να το μεταφέρει στο σαλόνι του πλοίου να σερβίρει το πλήρωμα.

Δυστυχώς στην πόρτα εξόδου από την κουζίνα στον αλουέ [διάδρομο], σκόνταψε και το ταψί βρέθηκε αναποδογυρισμένο με το γαλακτομπούρεκο στο δάπεδο.

Σύμπτωση στο διάδρομο βρισκόταν ο πρώτος μηχανικός του πλοίου ένας ευχάριστος άνθρωπος, με πηγαίο χιούμορ και έξω καρδιά. Βλέποντας το ατύχημα, δεν χάνει την ψυχραιμία του σκύβει ατάραχος σηκώνει το ταψί μαζί και το περιεχόμενο που συμμάζεψε από το δάπεδο, το δίνει πίσω στην καπετάνισσα, και ταυτόχρονα βουτώντας το χέρι του μέσα στο περιεχόμενο του ταψιού αποσπά ένα  κομμάτι και αρχίζει κυριολεκτικά να το καταβροχθίζει.

Με ένα βλέμμα που μαρτυρά απόλυτη γευστική ευτυχία και ηδονή, ο Πρώτος μηχανικός στρέφεται στην καπετάνισσα, εκφράζοντας τον ενθουσιασμό του για τη γεύση που μόλις δοκίμασε, λέγοντάς της με θαυμασμό: «Μη μου στεναχωριέσαι, καπετάνισσα! Αυτό είναι σκέτο βάλσαμο, είναι απίθανη σου λέω, καλύτερη «τυρόπιτα» δεν έχω δοκιμάσει στη ζωή μου, θα πάρω ένα κομμάτι ακόμη, μου επιτρέπεις πιστεύω.»

Εκείνη τη στιγμή έσκασε μύτη και ο πλοίαρχος στον αλουέ, που αντιλήφθηκε το σκηνικό και χωρίς να χάσει χρόνο απευθύνεται στον Πρώτο μηχανικό. «Χαιρόμαστε απίστευτα που σου άρεσε τόσο πολύ! Εννοείται πως σου επιτρέπει, χαλάλι σου! Μεγάλη της τιμή να ακούει τέτοια λόγια. Φάε άφοβα κι άλλο κομμάτι, γι' αυτό την έφτιαξε!»

Άναυδη αρχικά η καπετάνισσα από την έκπληξη για αυτό που συνέβη στη συνέχεια, άρχισε ένα νευρικό γέλιο, και όταν  συνειδητοποιεί ότι ότι η κατάσταση είναι πλέον κωμική το γέλιο της κατέληξε να γίνει χαρούμενο, απελευθερωτικό. 

Η άφιξη στο λιμένα φόρτωσης έγινε το λυκόφως μιας θαυμάσιας ημέρας με ασυννέφιαστο ουρανό, και ο ορίζοντας πέρα στο τροπικό δάσος έδειχνε χρυσαφιά υπέροχος. Οι ακτίνες του ήλιου που έδυε, φιλτραρισμένες μέσα από την πυκνή βλάστηση, δημιουργούσαν αυτή τη χρυσαφένια, ονειρική λάμψη στον ορίζοντα. Ήταν μια εικόνα που συνδύαζε την ηρεμία του ηλιοβασιλέματος με την ένταση της τροπικής φύσης, ένα ιδανικό σκηνικό για την έναρξη μιας νοσταλγικής θαλασσινής ιστορίας.

Το Τακοράντι (Takoradi) είναι μια σημαντική παραλιακή πόλη της Γκάνας στη Δυτική Αφρική, γνωστή ως ένας από τους δύο κύριους λιμένες της χώρας σε βαθιά νερά. Το λιμάνι του Τακοράντι (Takoradi Harbour) κατασκευάστηκε το 1928, είναι το παλαιότερο λιμάνι της Γκάνας και έχει υποστεί σημαντικές επεκτάσεις για να υποδέχεται μεγάλα πλοία, και λειτουργεί ως πύλη εμπορίου για τη Γκάνα και τις περίκλειστες χώρες, Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρα.
Τα μεταλλικά άδεια βαρέλια, όντως αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμα των οποίων η πρακτική τους αξία δεν μπορούσε να μετρηθεί εύκολα με χρηματικούς όρους.

Τοπικοί ψαράδες, άνθρωποι του μόχθου που ειχαν μάθει την ύπαρξη τους, κατέφθαναν στο πλοίο διαπραγματευόμενοι την παραδοσιακή μορφή ανταλλαγής των άδειων μεταλλικών βαρελιών με αλιεύματα. Ανταλλαγή που θύμιζε παλιές εποχές της ανταλλακτικής οικονομίας (ανταλλαγή προϊόντων χωρίς τη χρήση χρήματος) και ικανοποιούσε και τις δύο πλευρές καθώς η κάθε πλευρά χρειαζόταν αυτό που πρόσφερε ο άλλος. Τα μεταλλικά βαρέλια ήταν εξαιρετικά χρήσιμα για τους καθημερινούς σκοπούς των ψαράδων, καθώς ήταν ανθεκτικά και επαναχρησιμοποιήσιμα για αποθηκεύσεις και μεταφορές. Η επαναχρησιμοποίησή τους προσέφερε μια  οικονομική λύση, μετατρέποντας ένα απόβλητο σε χρηστικό αντικείμενο.

Οι Ψαράδες προσέγγιζαν το πλοίο με πλούσιες θαλασσινές ποικιλίες από  αστακούς, γαρίδες, καβούρια και άλλα θαλασσινά. Τα Άδεια Βαρέλια αποτελούσαν  το «νόμισμα» της συναλλαγής.

Κατά τη διάρκεια τη παραμονής του πλοίου στο Τακοράντι στο πλήρωμα επήλθε γαστρονομική κούραση, όσο εκλεκτά κι αν ήταν τα θαλασσινά, η υπερβολή σε αστακούς, καβούρια, γαρίδες έφερε κορεσμό. Ο εγκέφαλος τους σταμάτησε να τα απολαμβάνει και ζητούσε κάτι διαφορετικό για να «καθαρίσει» τη γεύση.
..Βρισκόμαστε στην έναρξη της φόρτωσης που με επισκέφτηκε στο γραφείο μου νεαρός άνδρας Αφρικανός μια συμπαθητική φιγούρα μέτριο ανάστημα, η γεροδεμένη κορμοστασιά του μου θύμιζε αθλητή, ένα ζεστό χαμόγελο φώτιζε το πρόσωπό του που φανέρωνε άτομο που έχει ζήσει σε αστικό περιβάλλον. Μου δείχνει κάποια χειρόγραφα πιστοποιητικά ότι είχε πρόσφατα εργαστεί σε ελληνικά πλοία, και την εποχή αυτή έχει μεγάλη ανάγκη από εργασία, θα το εκτιμούσε εάν υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον από πλευράς μας να του δώσουμε την ευκαιρία να εργαστεί στο πλοίο για όσο διάστημα αυτό θα παραμείνει στον λιμένα. Θα είναι ευχαριστημένος με την διατροφή του και κάποιο μικρό ημερομίσθιο τρία με τέσσερα δολάρια ημερησίως. Συμφώνησα να μείνει στο πλοίο για καθαρισμούς και βαφές σεντινών μηχανοστασίου, θα έχει ημερομίσθιο μίνιμουμ οκτώ δολάρια την ημέρα, την διατροφή του, και εάν μείνουμε ικανοποιημένοι θα υπάρξει και ένα μικρό έξτρα οικονομικό δώρο. Ξαφνιάστηκε ευχάριστα! Τα μάτια του σε μια πολύ έντονη και αυθόρμητη συναισθηματική αντίδραση άστραψαν από συγκίνηση και χαρά, το πρόσωπο του φωτίστηκε από ενθουσιασμό, τα λόγια του μπερδεμένα από την ευχάριστη έκπληξη που τον συνεπήρε.
Το αντίτιμο της εργασίας ήταν μοναδικό, πέρα από κάθε προσδοκία πλουσιοπάροχο για τα στάνταρ της χώρας του. Όρμησε μου άρπαξε τα χέρια δυνατά τα έσφιξε, γεμάτος έξαψη, μη γνωρίζοντας πως αλλιώς να δείξει την ευχαρίστηση του. Το όνομα του ήταν Ανρί, ένα πολύ κοινό γαλλικό ανδρικό όνομα. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι είχε μεγαλώσει στη Γαλλία,  βρέθηκε εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα πίσω στην πατρίδα του για οικογενειακούς λόγους και σύντομα έχει και πάλι σκοπό να ξαναγυρίσει στην Ευρώπη.

Περιμένοντας τη μεταφορά του φορτίου σιδηρομεταλλεύματος από το ορυχείο της ενδοχώρας στο λιμένα, αυτό σήμαινε ότι η ελάχιστη διάρκεια παραμονής του πλοίου στην προβλήτα φόρτωσης θα ήταν τουλάχιστον είκοσι ημέρες.

Η ζωή στη διάρκεια της φόρτωσης κυλούσε σε ήρεμους ρυθμούς, είχα εφοδιαστεί ένα σεβαστό ποσό από δολάρια και είχα ενημερώσει το πλήρωμα μηχανής, εάν έχουν ανάγκη από χρήματα πέρα από την προκαταβολή που πολύ μετρημένα ζητούν όπως πάντα στην άφιξη, να απευθύνονται σε μένα και να μην ενοχλούν τον πλοίαρχο, μόνο με μέτρο και ευθύνη, να μην ξεχνάμε ότι πρώτα και πάνω από όλα είναι η οικογένεια και κάθε δολάριο που σπαταλάμε σημαίνει ότι αφαιρείται ένα μπουκάλι γάλα από τη διατροφή της οικογένειας και του παιδιού. Δεν χρειάστηκε να με ενοχλήσουν, γιατί ο αρβανίτης είχε μεριμνήσει, είχε εφοδιάσει το ταμείο του, πρόβλημα δεν υπήρχε, αποδεικνύοντας ότι πέρα από ντομπροσύνη, είχε μια καθαρή καλοσυνάτη καρδιά, δείχνοντας ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο αξιόπιστο, αυθεντικό και καλόψυχο. Τελικά ήταν ένας καλοσυνάτος τύπος, με αρχές πάνω από όλα.

Τις τελευταίες ημέρες φόρτωσης, ζήτησα από τον Ανρί, δίδοντας του το ανάλογο χρηματικό αντίτιμο, να μου προμηθεύσει μια ποσότητα χώμα κατάλληλο για κήπους, και μερικούς κορμούς από το φυτό Yucca σαν αυτούς που  διαπίστωσα ότι υπάρχουν  σ’ αφθονία στους κήπους και τους αγρούς στα πέριξ της πόλης.
Το Yucca είναι ένα γένος από αιωνόβιους θάμνους και δένδρα της οικογένειας,  Agavaceae.  Τα 40-50 είδη του είναι αειθαλές στην ανάπτυξη δένδρα μέχρι και πάνω από πέντε μέτρα ύψος, με πυκνά σπειροειδώς τακτοποιημένα φύλλα σαν  ξιφολόγχες πάνω από έναν ευδιάκριτο βασικό κορμό, ο φλοιός είναι γκρίζος, καφετής, καλυμμένος με φύλλα κοντά στην κορυφή, που γίνεται ακανόνιστος τραχύς και φολιδωτός κοντά στο έδαφος. Τα φύλλα είναι μακριά, κυρτά, παχιά, πολύ άκαμπτα, και γαλαζοπράσινα στο χρώμα. Τα λουλούδια του είναι άσπρα, έχοντας μερικές φορές μια πορφυρή χροιά, με μίσχο σε σχήμα καμπάνας, που παράγονται σε μια συμπαγή βολβοειδή συστάδα ψηλά στην κορυφή του φυτού. Τα φρούτα είναι σαρκώδη και πράσινα, και ωριμάζοντας αποκτούν δερματοειδή σκούρο καφετή χρώμα.

Ήταν το απόγευμα μιας υγρής μουντής ημέρας από την τροπική ζέστη! Παρά την τροπική ζέστη, ο ήλιος δεν φαινόταν καθαρά, ίσως λόγω της ίδιας της υγρασίας που ήταν τόσο έντονη που έμοιαζε με ορατό νέφος, κάνοντας την ατμόσφαιρα βαριά και ασήκωτη, σε συνδυασμό με την γλυφή μυρωδιά από την σκόνη που αναδυόταν στον ιμάντα φόρτωσης του σιδηρομεταλλεύματος. Στον ουρανό υπήρχε ένα πολύ θαμπό, άτονο γκριζογάλανο χρώμα που στερείτο ζωντάνιας και στο βάθος όσο έφτανε το βλέμμα απλωνόταν η μελαγχολική μοναξιά του ωκεανού και η αίσθηση του αχανούς κενού.

Στη προβλήτα, εμπρός στη σκάλα του πλοίου μόλις έχει παρκάρει ένα αυτοκίνητο Σιτροέν στεϊσιον, με τον Ανρί να βρίσκεται στη θέση του συνεπιβάτη και με οδηγό μια νεαρή μιγάδα. Στην οροφή του αυτοκινήτου είναι φορτωμένοι μερικοί νεαροί κορμοί από το φυτό Yucca.
Είναι η στιγμή που ανοίγοντας την πόρτα από το αυτοκίνητο η οδηγός, ένα νεανικό γυναικείο πρόσωπο, ξεπρόβαλε, κοίταξε γύρω της και κατέβηκε στην προβλήτα εκεί στην αρχή της σκάλας στο σκονισμένο δάπεδο. Τι στην ευχή συμβαίνει εδώ αναρωτήθηκα, σε μια στιγμή έκπληξης, δέους και θαυμασμού όπως όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με κάτι αναπάντεχα όμορφο θέαμα, βλέποντας το ατελείωτο κορμί να ξεδιπλώνεται εκεί στην προβλήτα, με το εφαρμοστό θαλασσί πουκάμισο της και την κοντή μαύρη φούστα που φορούσε. Ένα ξαφνικός, καταιγιστικός θαυμασμός που δεν μπορούσε να συγκρατηθεί για το γυναικείο κάλλος με συνεπήρε στη συνολική παρουσία, τη γοητεία και την αύρα αυτής τη γυναίκας. Ένας συνδυασμός από αστραφτερά βιολετιά μάτια με αθώο βλέμμα, κορμί αρχαίας Ελληνίδας θεάς, μακριά πόδια, ψηλό ευθυτενές ανάστημα που πρέπει να πλησίαζε το ένα και ογδόντα, κοντά πολύ και μαύρα τα μαλλιά της, μισάνοιχτα χείλη της σαν χυμώδη φρούτα. Το χαμόγελο της, υψηλή αισθητική, το συναντούσες στις διαφημιστικές αφίσες των δρόμων που ομορφαίνουν την καθημερινότητα μας. Ομορφιά απόμακρη, απλησίαστη, πρόσωπο εξαιρετικά καθαρό και κανονικό, σαν σχεδιασμένο από μολυβί με πολύ λεπτή μύτη, ήταν το απόλυτο θηλυκό όνειρο, δεν υπήρχε επάνω της χυδαιότητα η πρόκληση.

Σύσσωμο το όλο πλήρωμα του πλοίου και η εργάτες της προβλήτας αντάμα, ξεσηκώθηκαν εγκατέλειψαν τις ασχολίες τους και έπιασαν αμφιθέατρο την κουπαστή του πλοίου και τα βλέμματα τους μαγεμένα ταξίδευαν στο φινετσάτο κορμί της. Ποιος θα τολμούσε να διανοηθεί αυτή την πραγματικότητα, που εμφανίστηκε απρόσμενα μπροστά μας μέσα στο σκονισμένο μουντό περιβάλλον, μιας βιομηχανικής προβλήτας δεν ήταν συνηθισμένο γεγονός. 

«Η πραγματικότητα έχει την ικανότητα να ξεπερνά τη λογική μας και κατασκευασμένα σενάρια. Η φαντασία μας περιορίζεται από τη λογική μας η ζωή, όμως, δεν έχει τέτοιους περιορισμούς.» σκέφτηκα.

Ένα λεπτό αργότερα που ο Ανρί ανέβηκε στο πλοίο, και εγώ διόλου δεν κράτησα διακριτικότητα. Ενήργησα απροκάλυπτα, ίσως με αγένεια, θράσος και χωρίς να σεβαστώ την ιδιωτικότητα τους.

«Ανρί!» τον ρώτησα  με μια έκφραση έντονης περιέργειας. «Πως βρέθηκε στα μέρη μας αυτή η λαμπερή γυναικεία ομορφιά, η κομψή ύπαρξης, ο δραπέτης του παραδείσου που έπεσε ξαφνικά στον γήινο κόσμο;»

Σήκωσε τους ώμους του, με το μόνιμα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο του, έκανε μια παύση σαν να φρεσκάρισε την μνήμη του για ν’ απαντήσει στην απορία μου.

«Α, αυτό;» γέλασε σιγανά,

«Δεν είναι και καμία μεγάλη ιστορία, απλώς είναι μια  πολύ καλή φίλη γνωριζόμαστε από την Γαλλία και έχει έρθει αυτές τις ημέρες στην πατρίδα για διακοπές, επιστρέφει στο Παρίσι μεθαύριο, όπου απασχολείται σε εργασίες σχετικές με την παρουσίαση της γυναικείας  μόδας.»

«Μάλιστα ασχολείται με την παρουσίαση της γυναικείας μόδας. Ενδιαφέρον πρόσωπο η νεαρή κυρία.»
Στη συνέχεια ο Ανρί μου απηύθυνε μια πρόσκληση για ένα ποτό το βράδυ σε χαλαρό περιβάλλον στο μπαρ του ξενοδοχείου που συνήθως σύχναζε το πλήρωμα του πλοίου με την επισήμανση ότι θα είναι και η κυρία στην παρέα. Αυτό ήταν το κλειδί της πρότασης. Κάτι που σήμαινε ότι η συνάντηση θα ήταν κοινωνική και φιλική και ότι ο προσκαλών θέλει να μου συστήσει τη φίλη του.
«Δεν έχω πληρώσει το λογαριασμό και μου έχουν κόψει το τηλέφωνο» του απάντησα.

Σε μια αμήχανη στιγμή του με κοιτούσε περίεργα με μια διάθεση ανάλυσης, από την πλευρά του. Προσπαθούσε να «διαβάσει» τι σκεφτόμουν πραγματικά εκείνη τη στιγμή, επειδή τα λόγια μου δεν του έβγαζαν νόημα για τις προθέσεις μου, νιώθοντας ίσως ότι του διαφεύγει κάτι σημαντικό.

«Υπάρχει ένας αυστηρός οικογενειακό μου κανόνας! Για να κατέβω τη σκάλα του πλοίου, χρειάζομαι λήψη ειδικής άδειας από την πατρίδα! Η έξοδος μου, από το πλοίο  είναι αυστηρά ελεγχόμενη, αν με καταλαβαινεις και χωρίς τηλέφωνο άδεια εξόδου δεν υφίσταται.»

Κατάλαβε τι εννοούσα και η κατανόηση του έφερε ανακούφιση. Φωτίστηκε το πρόσωπό του που λύθηκε η απορια του και βρήκε την απάντηση που έψαχνε. Γέλασε χαρούμενα! Το γέλιο του ήταν τρανταχτό, αυθόρμητο με ψυχική ευφορία.

«Εσύ χάνεις. Εγώ έκανα την πρόταση με καλή πρόθεση, ειλικρίνεια και θέληση να πετύχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα αν ενδιαφερόσουν, ακόμη και αν το τελικό αποτέλεσμα δεν θα ήταν το επιθυμητό.» Μου απάντησε. 

«Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Σημασία έχει ότι η πρόθεση σου και η προσπάθεια σου με καλή διάθεση έχουν αξία, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.» Του δήλωσα εκφράζοντας τις ευχαριστίες μου για την πρόταση του.

Η φόρτωση έλαβε τέλος και άρχισαν οι προετοιμασίες αναχώρησης. Μια παράμετρος της αναχώρησης έχει να κάνει με τους λαθρεπιβάτες. Στην διάρκεια του έλεγχου ο καμαρότος του πλοίου ανακάλυψε νεαρό Αφρικανό έφηβο κρυμμένο σε χώρο παρακείμενο στις αποθήκες τροφίμων. Ένα νεαρό φοβισμένο παλικάρι δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρονών περίπου.

Ο λαθρεπιβάτης είναι μια ιδιαίτερη υπόθεση που χρειάζεται ευελιξία στο χειρισμό της πρότεινα στον πλοίαρχο. «Έχω κάποια εμπειρία από παρόμοιες υποθέσεις στο πρόσφατο παρελθόν, γι’ αυτό απαιτείται ψυχραιμία για την λύση, γνωρίζω ότι ο νεαρός  λογικά πρέπει να διαθέτει διαβατήριο το οποίο κάπου το έχει κρυμμένο. Να του δώσουμε μια ευκαιρία λοιπόν να πάρει το διαβατήριο του και να αναχωρήσει από το πλοίο μας χωρίς να γίνει αντιληπτός από τις τοπικές αρχές που ήδη βρίσκονται στο πλοίο για την προσωπική του ασφάλεια και σωματική του ακεραιότητα.»         
«Φαντάζομαι, να μη πω ότι είμαι απόλυτα σίγουρος ότι κάποιο άλλο πλοίο την επομένη προσέγγιση, θα έχει το ίδιο πρόβλημα με αυτό που εμείς αντιμετωπίζουμε τώρα, για το λόγο αυτό θα καλέσω τις αρχές να τον παραδώσω.» Μου απάντησε.
Ήταν φανερό πως δεν κατανοούσε επαρκώς τον αφρικάνικο κόσμο και την μοίρα των λαθρεπιβατών.
«Με ξέρεις πολύ καλά ώστε να γνωρίζεις ότι δεν είναι κομπασμός από μέρος μου αν πω ότι προσεγγίζεις την υπόθεση με έλλειψη φαντασίας, και υποθέτω πως πολύ γρήγορα θα αντιληφθείς, ότι  η λαμπρή λογική σου δεν διαθέτει επίπεδο διαίσθησης για το συγκεκριμένο θέμα και αυτό είναι το λάθος σου. Το να είσαι τόσο τυπικός και ενθουσιώδης λάτρης στους κανόνες και τις αρχές έχει και παρενέργειες να το ξέρεις.» Του απάντησα
Υπήρξαμε μάρτυρες μιας τρομερής σκηνής εκεί στην είσοδο του εξωτερικού  διάδρομου του πλοίου μας, από την συμπεριφορά των αρχών της χώρας στο νεαρό λαθρεπιβάτη. Είχαμε να κάνουμε με πολύ σκληρούς ανθρώπους, ασυνήθιστα σκληρούς για την δική μας λογική. Με ένα ραβδί τον κακοποίησαν ανελέητα, χτυπώντας τον βάναυσα, αλύπητα, και είναι πιο τρομερό καθώς πρόκειται για ένα κακόμοιρο, νεαρό, άκακο αγόρι στην πιο τρυφερή ηλικία, που το μόνο που ονειρευόταν ήταν μια καλύτερη ημέρα στη ζωή του.
«Τώρα είναι αργά για να ματώνει η αξιαγάπητη και τρυφερή καρδιά σου.» Του είπα. «Αναμφίβολα τα επινοητικό μυαλό σου έχει άλλες ιδέες για την νομιμότητα.» Συμπλήρωσα..
Είχε μαλακώσει μεμιάς, η κατάσταση και τα εξαντλημένα  χαρακτηριστικά του παιδιού, θα μαλάκωνε την καρδιά οποιουδήποτε. Τότε είναι που το αρβανίτικο ταμπεραμέντο της ψυχής του, υπερίσχυσε ολοκληρωτικά κάθε άλλης σκέψης.
Δραστήρια κινήθηκε και πήρε από τα χέρια τους το εξαντλημένο αγόρι, συγκράτησε με κόπο την οργή του που τον έπνιγε, και απεύθυνε έξαλλος τον λόγο στον επικεφαλής από τις αρχές, στηλιτεύοντας τις ενέργειες τους.
«Στο πλοίο του δεν επιτρέπει να γίνονται κακοποιήσεις, και περισσότερο όταν πρόκειται για νεαρούς ανηλίκους, υποχρέωση σας είναι η προστασία τους.»
« Δεν ωφελεί πιστεύω ούτε είναι  ώρα για μαθήματα, που αφορούν τους κοινωνικούς θεσμούς και τα  κοινωνικά συμβόλαια μεταξύ των ανθρώπων μιας κοινωνίας. Ο πράκτορας του πλοίου θα τους πείσει να το αφήσουν ελεύθερο το παλικάρι με το αζημίωτο βέβαια. Τα γνωρίζεις άλλωστε, ότι απλά απαιτούνται μερικές κούτες τσιγάρα και δυο τρία μπουκάλια ουίσκι για να τελειώσει αυτή η ιστορία κάπως πιο ευχάριστα. Έτσι λειτουργεί η κρατική μηχανή σε τούτα τα μέρη και όχι μόνο.» Του είπα,.... συμπληρώνοντας ταυτόχρονα... 

«Έχω την εντύπωση… Λάθος! Την πεποίθηση ήθελα να πω….  ότι η συνεργασία σου με τους Ισραηλινούς αλλοίωσαν το αρβανίτικο DNA… σου… Με χαρά βλέπω επανακάμπτεις σε γνώριμα ύδατα..» 
------------------
Βρισκόμουν  ναυτολογημένος ήδη σε άλλο πλοίο, όταν έμαθα ότι το πλοίο που υπηρετήσαμε μαζί πουλήθηκε στους Νορβηγούς. Η παράδοση του πλοίου έλαβε χώρα στον λιμένα της Ελευσίνας και με πλοίαρχο ακόμη τον ίδιο.
Σύντομα γίναμε κουμπάροι. Η καπετάνισσα μας βάπτισε τη μικρή μου πριγκιπέσα.
Στη μεγάλη βεράντα του σπιτιού του υπάρχουν δυο τεράστιες γλάστρες με φυτά Yucca ολόκληρα δένδρα πλέον. Η σύζυγος μου του έχει υποσχεθεί ότι κάποια μέρα θα απουσιάζουν γιατί δεν του ανήκουν απλώς τους έκανε χρησικτησία που δεν την θεωρεί νόμιμη..