'
.........Η Εριφύλη κάθεται σε ιδανική θέση που της προσφέρει το πλεονέκτημα να έχει πολύ καλή οπτική επαφή με το περιβάλλον της ταβέρνας και τους θαμώνες της. Ταυτόχρονα έχει ανεμπόδιστη θέα στην είσοδο της ταβέρνας, που της δίνει τη δυνατότητα να «βλέπει» τα πάντα, έχοντας τον έλεγχο της να εντοπίζει και τους νεοφερμένους θαμώνες που καταφθάνουν. Σε κάποια στιγμή, σκουντάει την Άλκηστις στον ώμο και της λέει συνωμοτικά να γυρίσει να προσέξει και να δει τους νεοφερμένους πελάτες.
«Ρε Άλκηστις αυτή η κυρία που ήρθε τώρα στο μαγαζί με την παρέα της, δεν είναι η Φαίδρα που έχει το εξοχικό σπίτι εκεί στη μεγάλη στροφή του δρόμου;»
«Ναι ρε ξαδέρφη αυτή είναι! Μη μου πεις πως δεν την γνώρισες! Πως και ήρθε τόσο αργά στην ταβέρνα; Αν δεν κάνω λάθος βλέπω πως συνοδεύεται! Είναι με παρέα!».
«Έμαθες έχει ξεμπαρκάρει ο άνδρας της; Έχω ακούσει ότι ταξιδεύει αυτό τον καιρό.»
«Όχι δεν έχει ξεμπαρκάρει ταξιδεύει ακόμη! Απ' ότι γνωρίζω από την κόρη τους τη Δανάη έχουν ανοικτά γραμμάτια και υποχρεώσεις για να τελειώσουν μια οικοδομή που κτίζουν για την κόρη τους και ταξιδεύει πολύ καιρό τώρα, άλλα η λεγάμενη έμαθα ότι φιλοξενεί το Σαββατοκύριακο στο εξοχικό τους σπίτι ένα καθηγητή που τον γνώριζε απ' την εποχή που πήγαινε η κόρη της στο γυμνάσιο και ο τύπος είναι περαστικός από τα μέρη μας ετούτες τις ήμερες πηγαίνοντας για Θεσσαλονίκη.»
«Ε και που βρίσκεις κάτι κακό και μου το επισημαίνεις έτσι πονηρά; Αν δεν με γελούν τα μάτια μου ναι συνοδεύεται. Είναι και ένα ζευγάρι μαζί της.»
«Όχι, δεν σε γελούν τα μάτια σου, καλά βλέπεις! Είναι ο «γλίτσας» και μια κοινή τους φίλη, περαστική και αυτή. Η φίλη πρέπει να προσετέθη εκ των υστέρων στην παρέα τους και υποψιάζομαι πως την χρησιμοποιούν για «ξεκάρφωμα».
«Ώστε έτσι! Για ξεκάρφωμα ε;. Ρε το Ζουζούνι. Και πού τα ξέρεις εσύ κοπέλα μου όλα αυτά;»
«Αγάπη μου δεν το ξέρεις ότι όλα μαθαίνονται και τίποτα δε μένει κρυφό και ότι η αλήθεια, όσο καλά κι αν αποκρύπτεται, τελικά πάντα αποκαλύπτεται . Και τον λεγάμενο τον έχει γνωρίσει και ο Νικηφόρος.»
«Ο Νικηφόρος; Πού, πώς, πότε;.»
«Να προχθές που ήμασταν στη παράλια, εκεί στη ζεστή αμμουδιά όλοι μια μεγάλη παρέα από τα γειτονικά σπίτια ήταν και αυτός εκεί και μας τον σύστησε η Φαίδρα. Δεν έχασε χρόνο ο «γλίτσας» με την πρώτη ευκαιρία μου την έπεσε φανερά, χωρίς καμία προσπάθεια απόκρυψης με μια συμπεριφορά εξαιρετικά προκλητική, χωρίς ίχνος ντροπής, αγγίζοντας τα όρια του χυδαίου.»
«Και τι έγινε έσπασε τα μούτρα του; Διαψεύστηκαν οι προσδοκίες του και υπέστη πλήγμα το κύρος του;»
«Το πήρε είδηση ο Νικηφόρος και μου λέει κοφτά και χωρίς περιστροφές. Μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις τι στο διάολο συμβαίνει με τον «λιμοκοντόρο;» Εγώ χωρίς πολλά λόγια, ήρεμη και ψύχραιμη του εξήγησα τι είχε συμβεί.»
«Εντάξει, αλλά ο τύπος το παρακάνει απροκάλυπτα, εντελώς ξεδιάντροπα, χωρίς προσχήματα, έχει πολύ θράσος και υπερβαίνει τα όρια.» πρόσθεσε ο Νικηφόρος αυστηρά και συνέχισε χωρίς να υψώσει τον τόνο της φωνής του, αλλά εμφατικά, με ιδιαίτερη ένταση, θέλοντας να δείξει ότι δεν σήκωνε αντίρρηση.. «Πες σ’ αυτόν το «λιμοκοντόρο» ότι εάν σε ενοχλήσει ξανά θα του τρίψω την μούρη στο βράχο και αυτός ο βράχος που τον κτυπάει το κύμα, η επιφάνεια του είναι σκέτη ξυράφια.» Η απειλή του χωρίς να απαιτεί ιδιαίτερη ερμηνεία στον τόνο της φωνής του ήταν έκδηλη και απόλυτα εμφανής, ξεκάθαρη και κατηγορηματική, δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνείας.
«Κέρβερος σωστός ο Νικηφόρος! Άγρυπνος αλλά και αυστηρός φρουρός σου, δηλαδή!» Τη ρωτάει η Εριφύλη και για να την πικάρει της λέει. «Η σου στάθηκε σαν κέρβερος με στενή, αυστηρή επιτήρηση και περιοριστικό έλεγχο από πάνω σου, θεματοφύλακας της οικογενειακής μας τιμής, και δεν άφησε περιθώρια να φλερτάρεις με τον «λιμοκοντόρο»;.»
«Ρε ξαδέλφη θα στη πω την αμαρτία που με βαραίνει.»
«Μοίρα σου τρελή για πες μου, τι σου έκαναν, να ξέρω, ποια αμαρτία σε βαραίνει και υποφέρεις;».
«Εγώ σου λέω τον πόνο μου να βρω παρηγοριά και εσύ με δουλεύεις.»
«Να ομολογήσεις βρε Ζουζούνι! Τα κρίματά σου όλα... αλλά παπά που θα βρούμε τέτοια ώρα;!»
«Καλά, περίμενε να πάμε μαζί να ξομολογηθούμε στον παπά να δούμε ποια από τους δυο θα κάνει περισσότερες μετάνοιες! χαχα! Λοιπόν τι έλεγα; Ααα ναι; Τον Νικηφόρο τον κοιτούσα απευθείας στα μελιά του μάτια, τι όμορφος άνδρας, ακόμα και θυμωμένος ήταν αρρενωπός και ήθελα απλά να φιλήσω τα χείλη του. Να τον έβλεπες εκείνη την ώρα, σαν άγρια φουρτουνιασμένη θάλασσα ήταν. Δεν το πίστευα ότι θα δω το Νικηφόρο να γίνει τόσο αγριεμένος.»
«Ναι η αλήθεια είναι πως σπάνια θυμώνει αλλά αν του πειράξεις αγαπημένο πρόσωπο, καλύτερα να 'σαι σε απόσταση ασφαλείας. Στην εφηβεία του υπήρξε ερασιτέχνης αθλητής του μποξ και πολύ ταλαντούχος μάλιστα από ότι μου έλεγε η μητέρα του που αντιδρούσε έντονα με αυτό το ενδιαφέρον του.»
«Σοβαρά; Γιατί εγώ έχω την εντύπωσή ότι δεν τα συμπαθεί ιδιαίτερα αυτά τα πολεμικά αθλήματα.»
«Έχεις δίκιο! Απ' ότι μου έχει εκμυστηρευτεί την εποχή που ήταν ακόμη νεαρός μαθητής στο γυμνάσιο γνώρισε έναν γαιοκτήμονα εργοδότη της μητέρας του. Έναν «καλλιεργημένο άνδρα» που, πέρα από την κυριολεκτική έννοια της γεωργικής καλλιέργειας, είχε μόρφωση, καλαισθησία, καλούς τρόπους και υψηλό πολιτισμικό επίπεδο, δηλαδή ήταν ευφυής, μορφωμένος, και με καλούς τρόπους! Όταν τον γνώρισε ο Νικηφόρος συμπάθησε ο ένας τον άλλο και ήταν αυτός ο ευαίσθητος εργοδότης που τον συμβούλευε να εκτιμά την τέχνη, τη μουσική, τη λογοτεχνία, την ομορφιά γενικότερα και τον μύησε και στα μυστικά του σκακιού και στο γαλλικό μπιλιάρδο. Έκτοτε με τη προτροπή του ο Νικηφόρος έπαψε να ασχολείται με το μποξ. Μάλιστα τόσο πολύ τον επηρέασε ο εργοδότης που το μποξ άρχισε να το θεωρεί βάρβαρο άθλημα.»
«Αμ έτσι έτσι εξηγούνται όλα! Γιατί αν και είναι ένα άτομο που έχει καλή φυσική κατάσταση, είναι δυνατός και σε φόρμα, συχνά λόγω τακτικής άσκησης και προπόνησης ο Νικηφόρος, δεν παύει να δείχνει έντονη ενασχόληση και πάθος, με τα βιβλία και την κηπουρική, από όσο τον γνωρίζω. Αλλά βρε ξαδέρφη δεν το βρίσκεις λίγο περίεργο να του αλλάξει του μικρού τότε Νικηφόρου τα προσωπικά του ενδιαφέροντα ο πρώην εργοδότης της μητέρας του. Μάλιστα μπιλιάρδο και σκάκι. Γι' αυτό η βιβλιοθήκη του έχει τόσα βιβλία σκακιού.»
«Και εσύ κορίτσι μου που το βρίσκεις το περίεργο και παραξενεύτηκες και σε κάνει να αναρωτιέσαι!;»
«Το περίεργο ξαδέλφη είναι οτιδήποτε ξεφεύγει από το συνηθισμένο που μας κάνει να αναρωτιόμαστε!. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που ο εργοδότης ασχολήθηκε τόσο ζεστά με το νεαρό. Υποψιάζομαι πως για να είχε τόση μεγάλη οικειότητα με το μικρο Νικηφόρο ώστε να του αλλάξει τελείως προσανατολισμούς στα ενδιαφέροντα του δέχομαι ως πιθανό χωρίς επαρκείς αποδείξεις να του το ζήτησε η μητέρα του Νικηφόρου. Να ζήτησε την βοήθεια από τον εργοδότη της στη διαπαιδαγώγηση του γιου της.»
«Ε και; Που είναι το περίεργο το ασυνήθιστο και παράδοξο, που δεν είναι κάτι το φυσιολογικό, και αναμενόμενο και σου προκαλεί απορία και έκπληξη; Μήπως γίνεσαι ιδιαίτερα περίεργη, για να μην πω πως έχεις έλλειψη διακριτικότητας με την ενασχόληση σε προσωπικές υποθέσεις των άλλων;»
«Είμαι λίγο περίεργος άνθρωπος!»
«Λίγο; Μήπως πολύ;»
«Ξαδέλφη! Ακόμη και ο Αϊνστάιν, αποδίδει την επιτυχία του στην «παθιασμένη περιέργεια». Έλα, πες μου, τι έχεις μάθει και δεν θα το πω πουθενά!.»
«Εσύ; Ξαδερφούλα, σε ξέρω χρόνια!..»
«Ορκίζομαι! Μα τω Θεώ! Στο γάμο σου, στον Νικηφόρο σου.»
«Τίποτα πιο σημαντικό; Κορίτσι μου με μπερδεύεις, Τι είναι αυτό που θέλεις να μάθεις;.»
Η Άλκηστις χαμογέλασε πονηρά και ρώτησε με δήθεν αθώο ύφος:
«Αγαπητή μου ξαδερφούλα. Υποθέτω ότι το έμαθες πως αυτός ο εργοδότης ήταν ένας ωραίος άνδρας που ο Θεός τον είχε προικίσει με φως και με μια μεγάλη καρδιά που χωρούσε κάθε πρόβλημα, για κάθε ανάγκη και η αγκαλιά του ήταν πάντα ανοιχτή για τη μητέρα του Νικηφόρου γι αυτό δεν αρνήθηκε να προσφερθεί εθελοντικά να συνδράμει ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της για βοήθεια! Η μητέρα του Νικηφόρου απ’ όσο γνωρίζω στα νιάτα της ήταν γυναικάρα, πρέπει να έτριζαν τα πεζοδρομία όταν στολιζόταν. Εσύ δεν μου έχεις πει ότι συνήθως έρχονται στη ζωή και αυτές οι στιγμές που οι βοήθειες ανταποδίδονται. Λογικό δεν είναι η μητέρα του να ένιωσε την ανάγκη να του ανταποδώσει την βοήθεια και την στήριξη με την οποία τους περιέβαλε ο εργοδότης της.»
«Όπα! Να που η μικρή μου ξαδερφούλα φτιάχνει σενάρια το μυαλουδάκι της το πρόστυχο. Μην σ’ ακούσει ο Νικηφόρος να κουτσομπολεύεις την μανά του… γιατί ούτε ψύλλος στον κόρφο σου κακομοίρα μου… Η ηρεμία του δεν σημαίνει πως είναι μαλθακός! Όχι, καθόλου. Στοργικός; Τρυφερός; Ναι: Αλίμονο αν τον ζορίσεις πολύ, μπορεί να γίνει ένας Οργισμένος Άντρας και τότε θα καταλάβεις τι σημαίνει φουρτουνιασμένη θάλασσα.»
«Δεν μου απάντησες!. Ήταν αλήθεια νέος και ωραίος άνδρας ο εργοδότης;»
«Όντως από όσα έχω μάθει πρέπει να ήταν εντυπωσιακός άνδρας. Ένας ψηλός καστανόξανθος Ελληνοκαναδός. Να δεις πως τον έλεγε ο Νικηφόρος. Λέανδρο, και το παράξενο πρέπει να του είχε μεγάλη αδυναμία.»
«Και ο Λέανδρος πρέπει να ‘χε ιδιαίτερη αδυναμία στην… Πως την φωνάζει χαϊδευτικά τη μανά του ο Νικηφόρος;»
«Την Ηρώ;..... Λουλούδι του.»
«Λουλούδι του; Κάτι μου θυμίζει αυτό τ’ όνομα. Τέλος πάντων τι ακριβώς υπηρεσίες πρόσφερε στον όμορφο εργοδότη της το ....Λουλούδι του;...»
Ο Άνδρας είχε ένα πολύ μεγάλο κτήμα με αποθήκες και μ' ένα τεράστιο σπίτι λίγα χιλιόμετρα εκτός πόλης όπου την πήγαινε μερικές ημέρες το μήνα για διαχείριση! Ευπρέπιζε τους χώρους, ιδίως το σπίτι, ώστε να είναι καθαροί και σε τάξη! Με τον καιρό ανέλαβε και καθήκοντα επιστασίας και στις καλλιέργειες Γενικά η Ηρώ έγινε ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του.»
«Ξαδέρφη! Μεταξύ μας! Τώρα που τα λέμε τόσο χύμα εδώ δίπλα στο κύμα μέσα στην απόλυτη χαλάρωση, και ξενοιασιά, θέλω να σε ρωτήσω να μου πεις εσύ, τι πιστεύεις;! Το Λουλούδι του Νικηφόρου οι μοναδικές υπηρεσίες που προσέφερε στον εργοδότη της ήταν το σπίτι που του συγύριζε και του πρόσεχε και τις καλλιέργειες;»
«Εγώ τι να θέλεις πω ότι πιστεύω! Όχι καλύτερά εσύ να μου πεις, που έχεις πρόστυχο μυαλουδάκι! Τα βρώμικα μυαλά σαν το δικό σου είναι πιο έξυπνα και σκέφτονται με ένα ιδιαίτερο-ερεθιστικό τρόπο, κοινώς dirty mind κάτι που βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά από την προστυχιά, και την χαιρετάει με σήματα καπνού. Για πες τι σκέφτεσαι, τι άλλες υπηρεσίες μπορεί και να προσέφερε στον εργοδότη της;.»
«Τα βρώμικα μυαλά, ξαδερφούλα μου έχουν μία κλάση ευφυΐας παραπάνω γιατί απλά το μυαλό τους σκέφτεται διπλά. Βλέπουν τον κόσμο με άλλο μάτι ρε παιδάκι μου, ακόμα και αν δεν εκφράζει το υπονοούμενο το μυαλό τους το σκέφτεται αστραπιαία, σχεδόν αυτόματα. Του ξεσκίζει τη γλώσσα μέχρι να το ρίξει στην μούρη του άλλου. Ε, και δεν γαμιέται, το πετάει.»
«Ρε ζουζούνι! Το μυαλό σου κινείται σε τούνελ με μονόδρομο το σεξ. Και από ότι γνωρίζω δεν πάσχεις και από σεξομανία. Κάθε άλλο. Είσαι ταλέντο χαρισματικό. Γι αυτό άσε τα υπονοούμενα και πες μου χύμα και σταράτα χωρίς πολιτικές ορθότητες, τι έχεις στο μυαλό σου. Μίλα μου ανοιχτά, ειλικρινά και άμεσα, χωρίς περιστροφές, υποκρισίες ή «στρογγυλέματα. Θα το εκτιμούσα αν έριχνες λίγο φως στις κάπως μπερδεμένες σκέψεις μου, μιας που τα λες χύμα και σταράτα και πολύ το γουστάρω αυτό».
«Δεν είμαι σίγουρη αν υπήρχε ξεκάθαρη σχέση στην ιστορία τους, ωστόσο θα το προσπαθήσω να την αναλύσω τη σχέση τους σύμφωνα με τις σκέψεις μου φόρα παρτίδα. Οι σκέψεις είναι οι σπόροι και οι πράξεις τα βλαστάρια τους. Αν σπέρνεις χόρτα δεν θα μαζέψεις, τριαντάφυλλα!»
«Κατάλαβα! Το μυαλό σου είναι ένας κήπος! Που μπορείς να φυτέψεις λουλούδια ή ζιζάνια! Ξεκίνα την ιστορία σου. Είμαι όλη αυτιά και έχω την υπομονή να σε ακούσω να συγχέεις τις φαντασιώσεις σου με την πραγματικότητα, γιατί οι υποψίες σου είναι υπερβολικές και αβάσιμες!»
«Κλασσικότατη έκφραση «μη μου λες εμένα ιστορίες για αγρίους» ή « τι' ν ' αυτά που λες» που είναι ένας σχετικά ευπρεπής τρόπος αντί να μου πεις «μη μου λες μαλακίες. Ξαδελφούλα μου αγαπησιάρα στη σύγχρονη κορέκτ κοινωνία μας, υπάρχει ένα ωραίο τραγούδι του Μαραγκόπουλου με αυτόν τον τίτλο, και ρεφρέν:
μου λες ιστορίες για αγρίους
και κακούς μακρινούς συγγενείς
μ' απ' του έρωτα τα βέλη
δεν τη γλύτωσε κανείς....»
.Η Άλκηστις εισάγει μια αφηγηματική αναδρομή στη ροή της ιστορίας της με τις υποψίες που συνδυάζονται με ρεαλισμό για να αποκτήσει βάθος η ιστορία της και να αυξηθεί η περιέργεια της Εριφύλης.
«Δεν έχω προσωπικές απόψεις, και η ιστορία που θα σου εξιστορήσω βασίζεται στις διαθέσιμες πηγές μου από τις ενημερώσεις σου, αναζητώντας να επαληθεύσω δεδομένα που ελάμβαναν χώρα στο μεγάλο κτήμα με τις αποθήκες και το τεράστιο σπίτι λίγα χιλιόμετρα εκτός πόλης όπου την πήγαινε μερικές ημέρες το μήνα για διαχείριση! Η φράση που μου έρχεται στο μυαλό! «εκεί που βασίλευε ο ερωτισμός» παραπέμπει σε έναν χώρο, όπου η ερωτική επιθυμία, το πάθος και η αισθησιακή ατμόσφαιρα κυριαρχούσαν απόλυτα. Γενικότερα, τους φαντάζομαι σ' αυτό το χώρο όπου ο ορθολογισμός υποχωρεί και κυριαρχούν τα ένστικτα και το πάθος. Ξαδελφούλα μου το ξέρεις τον Μύθο του Έρωτα και της Ψυχής: Εκεί στο απόκρυφο παλάτι, όπου ο Έρως επισκεπτόταν την Ψυχή, ένα μέρος γεμάτο αισθησιασμό, απαγορευμένη επιθυμία και μαγεία όπου κυριαρχεί το πάθος πάνω στη λογική και που κάνει ολόκληρο το σώμα να ξυπνά, φθάνοντας μέχρι τα βάθη της ψυχής, απαλλαγμένοι από κάθε είδους ευθύνη. Το «τώρα» είναι το μόνο που ισχύει, το δε «μετά» σχεδόν δεν υφίσταται.
Ο εργοδότης ήταν ψήλος, γεροδεμένος και με στυλ ομορφάντρας σαν της πετυχημένης διαφήμισης, εργένης, στην ηλικία της πεθεράς σου. Λίγο μετά τα τριάντα τους ένα χρονικό σημείο που η ζωή των ανθρώπων βρίσκεται σε, μια περίοδο μεταβατική, όπου οι συνήθειες και οι προτεραιότητες αλλάζουν, και μπορεί να σχετίζεται με έννοιες όπως αναζήτηση νέας κατεύθυνσης, αλλαγές καριέρας ή προσωπικής ζωής και οι προσδοκίες συναντούν την πραγματικότητα.
Ο ομορφάντρας ήταν καλός καλλιεργητής που μύριζε περισσότερο αγρό παρά μπουντουάρ και σαλόνια, μα πάνω απ' όλα ήταν έμπειρος άνδρας, γενναιόδωρα προικισμένος στα ερωτικά του όργανα, ήταν κάτι που αρέσει στις παντρεμένες κυρίες όταν κερατώνουν τον άνδρα τους καθώς είναι εκείνα που δημιουργούν την ηδονική αίσθηση τριβής στα τοιχώματα του κόλπου τους όταν τον επισκέπτονται πειρατικά «ιστιοφόρα» με γεμάτα αέρα στα πανιά τους, χωρίς να αναρωτιούνται εάν είναι ακόμη μέσα στη μαγική σπηλιά τους. Εε εσύ τι λες, να μη βρισκόταν στο ραντάρ του και να μη την είχε βάλει στο μάτι, την Ηρώ που ήταν μια σέξι κυρία με πολύ μεγάλο ερωτικό στήθος, που όταν ερεθίζονταν οι θηλές της ήταν σαν τις ρώγες του μαύρου σταφυλιού και ασκούσε επάνω του μια ακαταμάχητη ερωτική έλξη που του πυροδοτούσε αφύπνιση έντονου σεξουαλικού πόθου οδηγώντας τον στην ανάγκη ικανοποίησης του πόθου του. Σίγουρα είχε ξελογιαστεί μαζί της, τη φλέρταρε και την πολιορκούσε καιρό, και είχε βαλθεί να την κατακτήσει ξεκινώντας με κάτι αθώα υπονοούμενα, του τύπου: «Πω πω!Τονίζει την οπτική απόλαυση που του προσφέρει η παρουσία της Ηρώ. Μια γυναίκα με εξαιρετική, εντυπωσιακή ομορφιά, η οποία προκαλεί ευχαρίστηση και θαυμασμό σε όποιον την κοιτάζει. Η γυναίκα είναι χάρμα οφθαλμών. Μωρό μου! Τι ομορφιά της φύσης είσαι εσύ Θεέ μου! Με έχει ξετρελάνει από την πρώτη στιγμή που την είδα. Ακόμη και άγιο βάζει σε πειρασμό ακόμη και τον πιο ενάρετο άνθρωπο μπορείς να κλονίσει ακόμη και τον πιο ηθικό, προκαλώντας του σύγχυση και πειρασμό!»
Η Ηρώ με ικανότητες και με την αξιοσύνη της κατάφερε να βάλει τάξη στο χάος του αγροτόσπιτου! Η τάξη δεν ήρθε τυχαία, αλλά με κόπο, υπομονή, επιμονή και πολλή δουλειά. Εκεί μέσα στη φύση που ήταν κυρίαρχη η ευωδιά της νοτισμένης γης, μα και πλήθος πουλιών και δέντρων ο Λέανδρος πολλές φορές είχε φανταστεί τον εαυτό του να βρίσκεται αντιμέτωπος μπροστά σε μια πρόκληση και αντί να κάνει ένα βήμα πίσω, προτίμησε να αντιμετωπίσει την πρόκληση κατάματα! Γνωρίζει πως η δράση, και όχι η παθητική αναμονή, είναι αυτή που δημιουργεί έλξη και θαυμασμό, πως οι σωστές συμπεριφορές δημιουργούν έλξη και επιθυμία αλλά και πως να αποφύγει κακοτοπιές, δείχνοντας τις ερωτικές του προθέσεις ανδρικά και αποδοτικά στη γυναίκα που τον ξεσηκώνει σεξουαλικά, όπως ακριβώς αποτυπώνει τη σχέση της ερωτικής έλξης ανάμεσα σε δυο ανθρώπους ο στίχος της Τζιοκόντα Μπέλι...
Θέλω τη σάρκα σου να δαγκώνω,
σάρκα αλμυρή και όλο ρώμη,
ξεκινώντας απ´τα όμορφα τα μπράτσα σου,
ίδια με κλαδιά ερυθρίνας,
να συνεχίζω προς το στήθος αυτό που τα όνειρά μου τ’ ονειρεύονται
αυτό το στήθος-σπηλιά όπου το πρόσωπό μου κρύβω
ανασκαλεύοντας την τρυφεράδα,
αυτό το στήθος που τύμπανα αντηχεί και ζωή συνεχή.
Από το... Διατρέχοντας σε (Recorriéndote)...GIOCONDA BELLI
Όταν για πρώτη φορά που συναντήθηκαν, το αίσθημα ότι «γνωρίζονταν από καιρό» ήταν γεγονός που έκανε την επικοινωνία τους άμεση και φυσική. Κάτι πάνω του την τρόμαξε ευχάριστα από την πρώτη στιγμή. Κάτι που της προκάλεσε ρίγος, αναστάτωση, η οποία όμως δεν ήταν απειλητική, αλλά συναρπαστική συνοδευόμενη από μια «σπίθα» νευρικότητας και έντονης έλξης. Επικίνδυνα όμορφος. Επικίνδυνα σίγουρος για τον εαυτό του. Επικίνδυνα υπέροχος. Κι εκείνο το βλέμμα του, σαν να την ξεγύμνωνε με τα μάτια. Σαν να ήταν βέβαιος ότι αυτή δεν θα μπορούσε να του αντισταθεί για καιρό. Όσο της άρεσε σαν άνδρας, άλλο τόσο τον φοβόταν. Ο φόβος πήγαζε από τη γνώση ότι, αν υποκύψει, θα υπάρξουν συνέπειες! Ωστόσο τον εαυτό της φοβόταν όταν διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να του αντισταθεί σε μια έντονη επιθυμία της σεξουαλικής έλξης που της ασκούσε ο άνδρας και που απειλούσε να παραβιάσει τις ηθικές αρχές του γάμου της και στην αθέτηση των όρκων, των δεσμεύσεων και των αξιών που διέπουν τη συζυγική της σχέση με σεξουαλική εμπλοκή με τρίτο πρόσωπο.
.....Η Λέανδρος όπως τον είπαμε ότι λεγόταν ο άνδρας δεν άργησε να ξεκινήσει το φλερτ της διεκδίκησης ελπίζοντας σε μια θετική εξέλιξη στην επικοινωνία μεταξύ τους με σεβασμό και στην ικανότητα του να δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ασφάλειας και έλξης. Όπως οι περισσότερες γυναίκες που δε θέλουν να φανούν εύκολες, πόσο μάλλον μια παντρεμένη γυναίκα όπως η Ηρώ, όταν την προσέγγισε για να τη φλερτάρει ο Λέανδρος δεν περίμενε από την Ηρώ να κάνει την όλη διαδικασία εύκολη και το κάστρο να πέσει χωρίς κανένα εμπόδιο. Στο χορό της ερωτικής πολιορκίας του, ο Λέανδρος άφηνε διακριτικά να φανεί πως την ποθεί έντονα γνωρίζοντας πως μια γυναίκα έχει ως βασικό της ένστικτο να φροντίζει την εικόνα της και να επιθυμεί να είναι ποθητή.
Στην αρχή δεν υπήρξε άμεση ανταπόκριση χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το φλερτ του ήταν αποτυχημένο εξαρχής, αλλά τουναντίον υπήρχαν διακριτικές ενδείξεις που έδειχναν πως υπήρχε «πράσινο φως» στον ορίζοντα για τη συνέχιση της «γνωριμίας!» Με την πάροδο του χρόνου άρχισε να ανοίγεται με διάθεση που βοηθά στο να ξεπεραστεί η πρώτη εντύπωση και να είναι πιο ενεργή στο φλερτ του. Δεν χρειαζόταν αλχημείες ούτε μαθηματικά παράδοξα για να καταλάβει πλέον ο Λέανδρος ότι της αρέσει σαν άνδρας.
Η φράση «Είχε αγωνία μα και φοβόταν» περιγράφει ακριβώς την κατάσταση της έντονης εσωτερικής σύγκρουσης που βίωνε η Ηρώ όταν η σεξουαλική έλξη που της ασκούσε αυτός ο άνδρας, λειτουργούσε ως καμπανάκι κινδύνου το οποίο πάγωνε τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, και ο φόβος λειτουργούσε ως τροχοπέδη για τις πιθανές αρνητικές συνέπειες. Ζούσε έντονα το κλασικό δίλημμα «θέλω αλλά δεν τολμώ», που τον πρωτο καιρό την οδηγούσε σε ακινησία και αναβολή. Την κολάκευε που ένας πετυχημένος άνδρας σαν κι αυτόν έχοντας πολλές επιλογές, ενδιαφερόταν τόσο έντονα ερωτικά για εκείνη. Αισθανόταν να ανεβαίνει η αυτοπεποίθησή της και μετά από κάποιο διάστημα οι σκέψεις της γύρω από το πρόσωπο του άνδρα γίνονται όλο και πιο έντονες και το συναίσθημα της δεν είναι στατικό αλλά δυναμικό και γίνεται πιο δυνατό και αμοιβαίο με την πάροδο του χρόνου. Δυσκολεύτηκε αρχικά να υποχωρήσει, μα η ερωτική τους ιστορία, είχε την κλασική εξέλιξη όπου η αρχική διστακτικότητα, η άμυνα και η εσωτερική σύγκρουση έδωσε τελικά τη θέση της στη στιγμή που τα συναισθήματα γίνονται πιο δυνατά από τη λογική και την άμυνα. Ήταν μια δύσκολη αρχή να αποφασίσει να παραιτηθεί από τη στάση άμυνας, διστακτικότητας και να επιλέξει να ανταποκριθεί θετικά, επιτρέποντας μια πιο προσωπική και στενή επαφή μεταξύ τους χωρίς απαραίτητα να υπάρχει σοβαρός σκοπός σε μια διαδικασία εσωτερικής υπέρβασης και ανάληψης κινδύνου, όταν κατάλαβε ότι παίζει «παιχνίδια» με την τύχη της, σε προσωπικό, και συναισθηματικό επίπεδο, με απερίσκεπτα ριψοκίνδυνο τρόπο, πλησιάζοντας επικίνδυνα τα όρια μιας καταστροφικής κατάστασης στο γάμο της.
Ο άντρας έμπειρος καθώς ήταν, γνώριζε ότι το να αισθάνεται κανείς έλξη για μια παντρεμένη γυναίκα είναι μια περίπλοκη κατάσταση με σημαντικές ηθικές και συναισθηματικές επιπτώσεις. Το να την προσεγγίσει για να την «αποπλάνηση», είναι σημαντικό να λάβει υπόψη του, τις δεσμεύσεις της, τον γάμο της και τις πιθανές συνέπειες για όλους τους εμπλεκόμενους. Κατά γενικό κανόνα δεν είναι κάτι απλό αλλά είναι τέχνη που χρειάζεται χρόνο, και είχε κατά νου ότι μια παντρεμένη γυναίκα για να την αποπλανήσεις πρέπει να της προσφέρεις κάτι καλύτερο από αυτό που έχει κάθε μέρα και απ' αυτό που βρίσκει κάθε βράδυ όταν ξαπλώνει στο κρεβάτι της.
Τις περισσότερες φορές οι παντρεμένες γυναίκες προσελκύονται σε κάτι που βελτιώνει κατά κάποιο τρόπο αυτό που έχουν ήδη και εσύ την κάνεις να νιώσει όμορφη, πολύτιμη και μοναδική. Με λεπτό και μεταμφιεσμένο τρόπο λοιπόν της έδειξε ότι νοιάζεται για εκείνη αρκετά και άρχισε να αναζητά τα δυνατά αποκλείοντας τα αδύνατα σημεία του εγχειρήματος του και κυρίως να γνωρίσει τα τρωτά σημεία του γάμου της, σε σημείο που τα επιχειρήματα του να είναι τόσο πειστικά και δελεαστικά, ώστε να υπερνικήσουν και να εξαλείψουν οποιαδήποτε πιθανή διαφωνία, δισταγμό ή αντίσταση που θα είχε η Ηρώ. Ήταν υπομονετικός και πρόθυμος να αφήσει τα πράγματα να πάρουν το χρόνο τους. Αφήνοντας τα πράγματα να πάρουν τον χρόνο τους είναι μια στάση ζωής που βασίζεται στην υπομονή του, στη φυσική ροή των γεγονότων χωρίς να πιέζει για συγκεκριμένα αποτελέσματα, αποδεχόμενος ότι ορισμένες καταστάσεις χρειάζονται χρόνο για να εξελιχθούν σωστά.
Η εμπιστοσύνη δεν ήρθε αμέσως, αλλά χτίστηκε σταδιακά μέσα από συγκεκριμένες συμπεριφορές!Όταν λοιπόν μετά από εύλογο χρονικό διάστημα αναπτύχθηκε μεταξύ τους μια πολύ καλή σχέση εμπιστοσύνης και μάλιστα αμοιβαίας εμπιστοσύνης ήταν το βήμα που αποτέλεσε το θεμέλιο τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική τους σχέση.
Ο Λέανδρος μέσα από την ανοιχτή συζήτηση για σκέψεις, ανάγκες και επιθυμίες χωρίς φόβο, αναζητά να ανιχνεύσει στο χαρακτήρα της Ηρώ, τους πόθους της και τη νοσταλγία της για τον κόσμο μιας χαμένης ευτυχίας. Δεν άργησε να διαπιστώσει ότι η Ηρώ ασφυκτιά σε μια κατάσταση έντονης συναισθηματικής καταπίεσης και σιωπηλής αντοχής απέναντι σε μια ζοφερή, καταθλιπτική και αφόρητη καθημερινότητα. Σαν γυναίκα δεν εκφράζει τον πόνο, το άγχος της, το βαθύ σκοτάδι, ότι δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά για μια συνεχή, επαναλαμβανόμενη κατάσταση που της έχει γίνει ρουτίνα. Τα κρατάει μέσα της, υπομένοντας καρτερικά, για να μην επιβαρύνει την οικογένεια της. Ο Λέανδρος είναι σίγουρος ότι στον εσωτερικό κόσμο της Ηρώς αντιμάχονται το θέμα σεξουαλικής της επιθυμίας και της αμαρτίας. Σύμφωνα με τον πνευματικό του, η σεξουαλική επιθυμία δεν θεωρείται inherently (εγγενώς) αμαρτωλή, καθώς αποτελεί μέρος της δημιουργίας, αλλά γίνεται αμαρτία όταν «εκτρέπεται» από τον αρχικό σκοπό της.
Τα προβλήματα και το στρες της καθημερινότητας παρεμποδίζουν τις σεξουαλικές της ανάγκες και την οδηγούν σε ανεκπλήρωτο ερωτισμό ο οποίος όμως είναι διάχυτος σαν μια αύρα, μια παρουσία που εκπέμπεται αβίαστα από το σύνολο της ύπαρξής της, δημιουργώντας μια αίσθηση «υπόγειου» έρωτα, όπου η θηλυκότητα κυριαρχεί σαν μέρος της ταυτότητάς της, επηρεάζοντας και τον Λέανδρο.
Αυτή η έντονη προσωπικότητα της σκέφτεται ο Λέανδρος ότι είναι το κουμπί της εκκίνησης που όταν το πατήσει θα εκκινήσει την έναρξη μιας ερωτικής σχέσης. Τι είναι αυτό που χρειάζεται από τη σχέση τους; Τι είναι αυτό που θα επιθυμούσε και δεν της το προσφέρει ο σύντροφός της; Αυτά είναι τα θέματα που πρέπει να κουβεντιάσει μαζί της και να τα βρουν κάπου στη μέση, εκεί που υπάρχει η χρυσή τομή, η ισορροπία που θα την κάνει να νιώσει ότι αυτά που δίνει εξισορροπούν με αυτά που παίρνει. Το κλειδί ήταν η υπομονή, η κλειδαριά που θα ανοίξει τις πόρτες της σεξουαλικής αφύπνισης της Ηρώ! Ο Λέανδρος είχε υπομονή και ικανότητα να περιμένει. Γνώριζε ότι η απελευθέρωση της γυναικείας σεξουαλικότητας υπήρξε καταλύτης για τη συνολική χειραφέτησή της γυναίκας. Η σεξουαλική αφύπνιση σημαίνει ότι η γυναίκα παίρνει τον έλεγχο του σώματός της, αποσυνδέοντας τη σεξουαλικότητα από την αποκλειστική αναπαραγωγή. Αυτό της επιτρέπει να αναγνωρίσει το σεξουαλικό δικαίωμα στην ευχαρίστηση και την προσωπική ικανοποίηση. Η αφύπνιση περιλαμβάνει την κατάρριψη του μύθου ότι οι γυναίκες δεν έχουν σεξουαλικές ανάγκες, νομιμοποιώντας την ερωτική τους επιθυμία ως ισάξια με εκείνη των ανδρών. Ηταν η εποχή της σεξουαλικής επανάστασης, οι φεμινίστριες αμφισβήτησαν τους παραδοσιακούς ρόλους, υποστηρίζοντας ότι η σεξουαλική ελευθερία είναι «πολιτικός μοχλός» για την κοινωνική απελευθέρωση. Η έλευση του αντισυλληπτικού χαπιού έπαιξε κεντρικό ρόλο, δίνοντας στις γυναίκες τη δυνατότητα να έχουν σεξουαλικές σχέσεις χωρίς τον φόβο της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και όταν μια γυναίκα αποδέχεται τη σεξουαλικότητά της, αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και στις υπόλοιπες πτυχές της ζωής της, μειώνοντας την εξάρτηση της από πατριαρχικά πρότυπα. Αυτές τις αναφορές, με αφηγηματική ανασκόπηση μετατρέπει τα γεγονότα σε ιστορίες ο Λέανδρος που έμεναν στο μυαλό της Ηρώ, δημιουργώντας μια συναισθηματική σύνδεση και συντονισμό μεταξύ τους. Οι ιστορίες αυτές ήταν σαν άγνωστα μονοπάτια σε έναν αρχαίο χάρτη για την Ηρώ. Τις προσέγγιζε με αμηχανία και περιέργεια, αλλά και με φόβο και ανησυχία. Όταν από ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο και μετά η Ηρώ άρχισε ήδη να πέφτει σε σεξουαλικούς πειρασμούς τότε άρχισε να ενστερνίζεται την ιδέα πως δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου για ένα ερωτικό παραστράτημα με τον σέξι εργοδότη της! Άρχισε να υιοθετεί την ιδέα, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια πράξη δεν συνεπάγεται απαραίτητα το οριστικό τέλος του γάμου της.
Είπαμε πως ήταν γυναίκα σωματικά όμορφη, καστανή, με γκρίζο-μελιά μάτια κι υπέροχο στόμα, παρ’ όλη τη θλίψη και κάθε φορά που ‘παιρνε μιαν απογοήτευση από το γάμο της, κάτι βέβαια που ‘ναι ψωμοτύρι σ’ όλους τους γάμους, δάγκανε τα χείλια της. Ο καθένας τιμωρεί τον εαυτό του όπως μπορεί…
Το ερωτικό κλίμα είχε καλλιεργηθεί σε μια ατμόσφαιρα «σεξουαλικού νομίσματος» και η Ηρώ άρχισε να βιώνει έντονα συναισθήματα σωματικής διέγερσης και αμοιβαίας έλξης, πάθους και σεξουαλικής επιθυμίας για τον Λέανδρο. Τα ταμπού, που λειτουργούσαν ως μηχανισμοί ελέγχου, και εξακολουθούσαν να υπάρχουν σαν «αόρατες» απαγορεύσεις καθιστούσαν τις σεξουαλικές επιθυμίες της ριψοκίνδυνες και το ήξερε, αλλά το παιχνίδι είχε αρχίσει να παίζεται παρ' όλα αυτά. Ήταν κάτι που είχε αρχίσει να την συνεπαίρνει και ένιωθε αδύναμη να το ελέγξει..
Ήταν θέμα χρόνου η Ηρώ να ενδώσει στην πολιορκία του, τα συναισθήματα της είναι ήδη παρόντα, αλλά διστάζει, φοβάται και προβάλλει «για την τιμή των όπλων» μια απέλπιδα, συμβολική αντίσταση για να διαφυλαχθεί η υπόληψη της, να σωθούν τα προσχήματα, δείχνοντας ότι πριν την σεξουαλική οικειοθελή παράδοση, το πάλεψε μέχρι τέλους, παρά την ανισότητα των δυνάμεων της.
Είναι οι στιγμές που η άμυνες της ήταν έτοιμες να πέσουν, όχι λόγω βίας, αλλά λόγω της αποδοχής της επιθυμίας, δείχνοντας ότι η παράδοση της δεν ήταν μια αδύναμη ή εύκολη απόφαση, αλλά μια συνειδητή επιλογή που ήρθε μετά από σοβαρή εσωτερική μάχη, καθιστώντας την υποταγή πιο «βαθιά» και σημαντική σε συναινετικό, και οικειοθελές πλαίσιο.
Ο Λέανδρος ήταν πολύ αισιόδοξος ότι στις ερωτικές του προτάσεις «δεν θα του έφερνε καμία ερωτική αντίσταση» που σημαίνει ότι δεν θα του προέβαλλε καμία άρνηση, δισταγμό ή αντίρρηση στο σεξουαλικό κάλεσμα του και η επαφή τους θα γινόταν εύκολα, χωρίς «παιχνίδι» διεκδίκησης ή άρνησης και η Ηρώ θα ήταν απόλυτα διαθέσιμη στο ερωτικό κάλεσμα του. Μια πάλη να μαίνεται μέσα της, μια εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντίθετες πλευρές της ανθρώπινης φύσης της, που παραπέμπει συνήθως στη γνωστή παραβολή για τους δύο λύκους. (Ένας γέρος εξηγεί στον εγγονό του ότι μέσα σε κάθε άνθρωπο μαίνεται μια μάχη ανάμεσα σε δύο λύκους και όταν ο εγγονός ρωτάει ποιος λύκος θα νικήσει, η απάντηση είναι: «Αυτός που ταΐζεις».) Του Λέανδρου πλέον οι σεξουαλικές φαντασιώσεις, είχαν γίνει στο μυαλό του όσο πιο ξεκάθαρες μπορούσαν που έφτασαν στο μέγιστο δυνατό επίπεδο σαφήνειας, και δεν του άφηναν κανένα περιθώριο αμφιβολίας, το τι επιθυμούσε. Τη φαντάζεται την Ηρώ παίρνει τον ρόλο της «απόλυτης γοητεύτρας» (femme fatale). Τη φαντάζεται σε μια νοητική εικόνα να χρησιμοποιεί τη γοητεία της για να τον κερδίσει, να τον ελκύσει να τον παρασύρει και αυτός να παραδοθεί στη γοητεία της βιώνοντας μαζί της μια έντονη σεξουαλική εμπειρία και ακόρεστη όρεξη για σεξ. Να του καταλαγιάσει αυτή την ένταση και τον καυτό του πόθο και αυτός να της σβήσει την κάψα της προσμονής, όταν θα γευτεί αχόρταγα το μέλι, απ' τα πρησμένα πορφυρά της μουνόχειλα. Ο έρωτας ακόμη και στις παντρεμένες γυναίκες είναι πλέον ελεύθερος, αποδεκτός όπως και η χειραφέτηση της γυναίκας που σήμερα κυριαρχεί το σεξ. Και ιεραρχείται ψηλά, πολύ ψηλά. Η φαντασία του, τροφοδοτούσε ένα ερωτικό πάθος που είχε καιρό να νιώσει. Ποθούσε να την δαμάσει με τρόπο όπου το πάθος δεν ακυρώνει την ευαισθησία σε μια έντονη, παθιασμένη σχέση, που του θύμισε μια στιγμή επαναφοράς ενός έντονου, άγριου και αυθεντικού συναισθήματος που είχε καταλαγιάσει, μία αγριάδα που είχε ξεχάσει να εκφράζει. Δεν ήθελε να επιβληθεί με βία, αλλά να κατακτήσει την καρδιά και το μυαλό της με έναν δικό του, μοναδικό τρόπο.
Η συνέχεια εδώ..
