'
...........Η Εριφύλη κάθεται σε ιδανική θέση που της επιτρέπει να παρακολουθεί απρόσκοπτα την είσοδο της ταβέρνας και έτσι αντικρίζει τους θαμώνες της ταβέρνας και τις παρέες που καταφθάνουν.
Σε κάποια στιγμή, σκουντάει την Άλκηστις στον ώμο και της λέει συνωμοτικά να γυρίσει και να προσέξει να δει..
«Ρε Άλκηστις αυτή η κυρία που ήρθε τώρα στο μαγαζί δεν είναι η Φαίδρα που έχει το εξοχικό εκεί στη μεγάλη στροφή του δρόμου; Από την Αθήνα είναι δεν είναι; Και ο άνδρας της είναι ναυτικός;»
«Ναι ρε ξαδέρφη αυτή είναι! Αλλά πως και ήρθε τόσο αργά στην ταβέρνα; Μονάχη της είναι; Συνοδεύεται;».
«Γιατί έχει ξεμπαρκάρει ο άνδρας της; Έχω ακούσει ότι ταξιδεύει αυτό τον καιρό.»
«Όχι δεν έχει ξεμπαρκάρει ταξιδεύει! Γνωρίζω ότι έχουν ανοικτά γραμμάτια και υποχρεώσεις για να τελειώσουν μια οικοδομή που κτίζουν για την κόρη τους και ταξιδεύει πολύ καιρό τώρα, άλλα η λεγάμενη έμαθα ότι φιλοξενεί το Σαββατοκύριακο στο εξοχικό τους σπίτι ένα καθηγητή που τον γνώριζε απ' την εποχή που πήγαινε η κόρη της στο γυμνάσιο και ο τύπος είναι περαστικός από τα μέρη μας ετούτες τις ήμερες πηγαίνοντας για Θεσσαλονίκη.»
«Ε και που βρίσκεις κάτι κακό και το λες έτσι πονηρά; Αν δεν με γελούν τα μάτια μου συνοδεύεται, είναι και ένα ζευγάρι μαζί της.»
«Όχι, δεν σε γελούν τα μάτια σου, καλά βλέπεις! Είναι ο γλίτσας και μια κοινή τους φίλη, περαστική και αυτή. Η φίλη είναι μαζί τους και την χρησιμοποιούν μάλλον για «ξεκάρφωμα».
«Ώστε έτσι! Για ξεκάρφωμα ε;. Ρε το Ζουζούνι. Και πού τα ξέρεις εσύ κοπέλα μου όλα αυτά;»
«Αγάπη μου δεν το ξέρεις ότι όλα μαθαίνονται και τίποτα δε μένει κρυφό. Και τον λεγάμενο τον έχει γνωρίσει και ο Νικηφόρος.»
«Που, πως, πότε;.»
«Να προχθές που ήμασταν στην αμμουδιά όλοι μια παρέα από τα γειτονικά σπίτια ήταν και αυτός εκεί και μας τον σύστησε η Φαίδρα. Δεν έχασε χρόνο ο γλίτσας με την πρώτη ευκαιρία μου την έπεσε φανερά, ξεδιάντροπα και πρόστυχα.»
«Και τι έγινε έσπασε τα μούτρα του;»
«Το πήρε είδηση ο Νικηφόρος και μου λέει κοφτά και χωρίς περιστροφές. Μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις τι στο διάολο κάνεις με τον λιμοκοντόρο;»
«Εγώ διάλεξα μια ήσυχη στιγμή, ήμουν ήρεμη, ψύχραιμη και του εξήγησα με απλά λόγια τι έχει συμβεί.»
«Εντάξει, αλλά ο τύπος το παρακάνει απροκάλυπτα και εντελώς ξεδιάντροπα...» πρόσθεσε ο Νικηφόρος αυστηρά και συνέχισε χωρίς να υψώσει τον τόνο της φωνής του, αλλά εμφατικά, με ιδιαίτερη ένταση, θέλοντας να δείξει ότι δεν σήκωνε αντίρρηση.. «Πες σ’ αυτόν το λιμοκοντόρο ότι εάν σε ενοχλήσει ξανά θα του τρίψω την μούρη στο βράχο και αυτός ο βράχος που τον κτυπάει το κύμα, η επιφάνεια του είναι σκέτη ξυράφια.» Η απειλή ήταν έκδηλη στον τόνο της φωνής του.
«Κέρβερος! άγρυπνος αλλά και αυστηρός φρουρός σου, δηλαδή ο Νικηφόρος; » Τη ρωτάει η Εριφύλη και για να την πικάρει της λέει. «Η στάθηκε σαν κέρβερος από πάνω σου και δεν μπορούσες να φλερτάρεις με τον λιμοκοντόρο.»
«Ρε ξαδέλφη θα στη πω την αμαρτία που με βαραίνει.»
«Να ομολογήσεις βρε Ζουζούνι! Τα κρίματά σου όλα... αλλά παπά που θα βρούμε τέτοια ώρα;!»
«Καλά, περίμενε να πάμε μαζί να ξομολογηθούμε στον παπά να δούμε ποια από τους δυο θα κάνει περισσότερες μετάνοιες! χαχα! Λοιπόν τι έλεγα; Ααα ναι; Τον Νικηφόρο τον κοιτούσα απευθείας στα μελιά του μάτια, τι όμορφος άνδρας, ακόμα και θυμωμένος ήταν αρρενωπός και ήθελα απλά να φιλήσω τα χείλη του. Να τον έβλεπες εκείνη την ώρα, σαν άγρια φουρτουνιασμένη θάλασσα ήταν. Δεν το πίστευα ότι θα δω το Νικηφόρο να γίνει τόσο αγριεμένος.»
«Ναι η αλήθεια είναι πως σπάνια θυμώνει αλλά αν του πειράξεις αγαπημένο πρόσωπο, καλύτερα να 'σαι σε απόσταση ασφαλείας. Στην εφηβεία του υπήρξε ερασιτέχνης αθλητής του μποξ και πολύ ταλαντούχος μάλιστα από ότι μου έλεγε η μητέρα του που αντιδρούσε έντονα με αυτό το ενδιαφέρον του.»
«Σοβαρά; Γιατί εγώ έχω την εντύπωσή ότι δεν τα συμπαθεί ιδιαίτερα αυτά τα πολεμικά αθλήματα.»
«Έχεις δίκιο! Απ' ότι μου έχει εκμυστηρευτεί την εποχή που ήταν ακόμη νεαρός μαθητής στο γυμνάσιο γνώρισε έναν γαιοκτήμονα εργοδότη της μητέρας του. Έναν «καλλιεργημένο άνδρα» που, πέρα από την κυριολεκτική έννοια της γεωργικής καλλιέργειας, είχε μόρφωση, καλαισθησία, καλούς τρόπους και υψηλό πολιτισμικό επίπεδο, δηλαδή ήταν ευφυής, μορφωμένος, και με καλούς τρόπους! Όταν τον γνώρισε ο Νικηφόρος συμπάθησε ο ένας τον άλλο και ήταν αυτός ο ευαίσθητος εργοδότης που τον συμβούλευε να εκτιμά την τέχνη, τη μουσική, τη λογοτεχνία, την ομορφιά γενικότερα και τον μύησε και στα μυστικά του σκακιού και στο γαλλικό μπιλιάρδο. Έκτοτε με τη προτροπή του ο Νικηφόρος έπαψε να ασχολείται με το μποξ. Μάλιστα τόσο πολύ τον επηρέασε ο εργοδότης που το μποξ άρχισε να το θεωρεί βάρβαρο άθλημα.»
«Αμ έτσι έτσι εξηγούνται όλα! Γιατί αν και είναι ένα άτομο που έχει καλή φυσική κατάσταση, είναι δυνατός και σε φόρμα, συχνά λόγω τακτικής άσκησης και προπόνησης ο Νικηφόρος, δεν παύει να δείχνει έντονη ενασχόληση και πάθος, με τα βιβλία και την κηπουρική, από όσο τον γνωρίζω. Αλλά βρε ξαδέρφη δεν το βρίσκεις λίγο περίεργο να του αλλάξει του μικρού τότε Νικηφόρου τα προσωπικά του ενδιαφέροντα ο πρώην εργοδότης της μητέρας του. Μάλιστα μπιλιάρδο και σκάκι. Γι' αυτό η βιβλιοθήκη του έχει τόσα βιβλία σκακιού.»
«Και εσύ κορίτσι μου που το βρίσκεις το περίεργο και παραξενεύτηκες και σε κάνει να αναρωτιέσαι!;»
«Το περίεργο ξαδέλφη είναι οτιδήποτε ξεφεύγει από το συνηθισμένο που μας κάνει να αναρωτιόμαστε!. Αναρωτιέμαι λοιπόν. Ο εργοδότης για να είχε τόση μεγάλη οικειότητα με το μικρο Νικηφόρο ώστε να του αλλάξει τελείως προσανατολισμούς στα ενδιαφέροντα του δέχομαι ως πιθανό χωρίς επαρκείς αποδείξεις να του το ζήτησε η μητέρα του Νικηφόρου. Να ζήτησε την βοήθεια από τον εργοδότη της στη διαπαιδαγώγηση του γιου της.»
«Ε και; που είναι το περίεργο το ιδιαίτερο ότι δεν είναι κάτι συνηθισμένο και σου προκαλεί έκπληξη; Μήπως γίνεσαι ιδιαίτερα περίεργη, για να μην πω πως έχεις ανάρμοστη περιέργεια για τις υποθέσεις άλλων.»
«Λίγο.»
«Λίγο; Μήπως πολύ;»
«Ξαδέλφη! Ακόμη και ο Αϊνστάιν, αποδίδει την επιτυχία του στην «παθιασμένη περιέργεια». Έλα, πες μου, τι έχεις μάθει και δεν θα το πω πουθενά!.»
«Εσύ; Ξαδερφούλα, σε ξέρω χρόνια!..»
«Ορκίζομαι! Μα τω Θεώ! Στο γάμο σου, στον Νικηφόρο σου.»
«Τίποτα πιο σημαντικό; Κορίτσι μου με μπερδεύεις, Τι είναι αυτό που θέλεις να μάθεις;.»
Η Άλκηστις χαμογέλασε πονηρά και ρώτησε με δήθεν αθώο ύφος:
«Αγαπητή μου ξαδερφούλα. Υποθέτω ότι το έμαθες πως αυτός ο εργοδότης ήταν ένας ωραίος άνδρας που ο Θεός τον είχε προικίσει με φως και με μια μεγάλη καρδιά που χωρούσε κάθε πρόβλημα, για κάθε ανάγκη και η αγκαλιά του ήταν πάντα ανοιχτή για τη μητέρα του Νικηφόρου γι αυτό δεν αρνήθηκε να προσφερθεί εθελοντικά να συνδράμει ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της για βοήθεια! Η μητέρα του Νικηφόρου απ’ όσο γνωρίζω στα νιάτα της ήταν γυναικάρα, πρέπει να έτριζαν τα πεζοδρομία όταν στολιζόταν. Εσύ δεν μου έχεις πει ότι συνήθως έρχονται στη ζωή και αυτές οι στιγμές που οι βοήθειες ανταποδίδονται. Λογικό δεν είναι η μητέρα του να ένιωσε την ανάγκη να του ανταποδώσει την βοήθεια και την στήριξη με την οποία τους περιέβαλε ο εργοδότης της.»
«Όπα! Να που η μικρή μου ξαδερφούλα φτιάχνει σενάρια το μυαλουδάκι της το πρόστυχο. Μην σ’ ακούσει ο Νικηφόρος να κουτσομπολεύεις την μανά του… γιατί ούτε ψύλλος στον κόρφο σου κακομοίρα μου… Η ηρεμία του δεν σημαίνει πως είναι μαλθακός! Όχι, καθόλου. Στοργικός; Τρυφερός; Ναι: Αλίμονο αν τον ζορίσεις πολύ, μπορεί να γίνει ένας Οργισμένος Άντρας και τότε θα καταλάβεις τι σημαίνει φουρτουνιασμένη θάλασσα.»
«Δεν μου απάντησες!. Ήταν αλήθεια νέος και ωραίος άνδρας ο εργοδότης;»
«Όντως από όσα έχω μάθει πρέπει να ήταν εντυπωσιακός άνδρας. Ένας ψηλός καστανόξανθος Ελληνοκαναδός. Να δεις πως τον έλεγε ο Νικηφόρος. Λέανδρο, και το παράξενο πρέπει να του είχε μεγάλη αδυναμία.»
«Και ο Λέανδρος πρέπει να ‘χε ιδιαίτερη αδυναμία στην… Πως την φωνάζει χαϊδευτικά τη μανά του ο Νικηφόρος;»
«Την Ηρώ;..... Λουλούδι του.»
«Λουλούδι του; Κάτι μου θυμίζει αυτό τ’ όνομα. Τέλος πάντων τι ακριβώς υπηρεσίες πρόσφερε στον όμορφο εργοδότη της το ....Λουλούδι του;...»
«Ήταν ψήλος, γεροδεμένος, με στυλ ομορφάντρας σαν της πετυχημένης διαφήμισης και εργένης, στην ηλικία της πεθεράς μου. Λίγο μετά τα τριάντα τους ένα χρονικό σημείο που η ζωή των ανθρώπων βρίσκεται σε, μια περίοδο μεταβατική, όπου οι συνήθειες και οι προτεραιότητες αλλάζουν, και μπορεί να σχετίζεται με έννοιες όπως αναζήτηση νέας κατεύθυνσης, αλλαγές καριέρας ή προσωπικής ζωής και οι προσδοκίες συναντούν την πραγματικότητα.,
Ο Άνδρας είχε ένα πολύ μεγάλο κτήμα με αποθήκες και μ' ένα τεράστιο σπίτι λίγα χιλιόμετρα εκτός πόλης όπου την πήγαινε μερικές ημέρες το μήνα για διαχείριση! Ευπρέπιζε τους χώρους, ιδίως το σπίτι, ώστε να είναι καθαροί και σε τάξη! Με τον καιρό ανέλαβε και καθήκοντα επιστασίας και στις καλλιέργειες Γενικά η Ηρώ έγινε ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του.»
Ερωτική Μυθοπλασία II: (Μέρος.. 3) .....
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου